«Έφυγε» η Ελένη Ζέτου

Το ελληνικό βόλεϊ πενθεί την απώλεια της Ελένης Ζέτου, μιας προσωπικότητας που άφησε το αποτύπωμά της τόσο εντός όσο και εκτός των αγωνιστικών χώρων.

Η εκλιπούσα διακρίθηκε ως αθλήτρια του Άρη, ενώ στη συνέχεια προσέφερε σημαντικό έργο από τη θέση της προπονήτριας σε συλλόγους της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, υπηρέτησε τον χώρο της εκπαίδευσης ως καθηγήτρια στο ΤΕΦΑΑ, συμβάλλοντας στην κατάρτιση και εξέλιξη πολλών νέων ανθρώπων στον αθλητισμό.

Διαβάστε επίσης: «Τινάζει» την μπάνκα η Βιλερμπάν: «Τρελή» πρόταση σε Γιαμπουσέλε, κοντά σε «χρυσό» deal με Φρανσίσκο και Λουβαβού-Καμπαρό!

Η απώλειά της αφήνει ένα μεγάλο κενό στην οικογένεια του ελληνικού βόλεϊ και της αθλητικής κοινότητας γενικότερα.

Η ανακοίνωση της ΕΟΠΕ

Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης αποχαιρετά με βαθιά οδύνη μία από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας του αθλήματος. Η Ελένη Ζέτου «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένεια της πετοσφαίρισης.

Υπήρξε μία από τις κορυφαίες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών, αθλήτρια με σπάνιο ταλέντο, ήθος, προσωπικότητα και ψυχή. Το 1977, σε ηλικία μόλις 21 ετών, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς, επιβεβαιώνοντας από πολύ νωρίς τη μεγάλη της κλάση και τη ξεχωριστή θέση που θα κατείχε για πάντα στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ.

Με την παρουσία της τίμησε το άθλημα, ενέπνευσε συναθλήτριες, αθλήτριες και προπονητές, και πρόσφερε πολλά και από τη θέση της προπονήτριας, υπηρετώντας την πετοσφαίριση με την ίδια αγάπη, συνέπεια και αφοσίωση.

Η Ελένη Ζέτου αφήνει πίσω της τον γιο της και την κόρη της, Φερενίκη Μουντάκη, η οποία ακολούθησε και εκείνη τον δρόμο του βόλεϊ, αγωνιζόμενη ως ακραία και ολοκληρώνοντας την καριέρα της στον Α.Ο. Θήρας.

Η απώλειά της αφήνει ένα μεγάλο κενό, αλλά η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή μέσα από την ιστορία, τις αξίες και την προσφορά της στο ελληνικό βόλεϊ.

Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους της και σε όλους όσοι είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και να συμπορευθούν μαζί της.

«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περνούν απλώς από τα γήπεδα. Τα σημαδεύουν. Αφήνουν πίσω τους μνήμες, στιγμές, αξίες και ένα αποτύπωμα που δεν σβήνει ποτέ. Η Ελένη Ζέτου υπήρξε ένας τέτοιος άνθρωπος για το ελληνικό βόλεϊ. Συλλυπητήρια στους οικείους της. Καλό παράδεισο να έχει», δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ Γιώργος Καραμπέτσος.

Ποια ήταν η Ελένη Ζέτου

Η Ελένη Ζέτου υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού γυναικείου βόλεϊ, με πολυδιάστατη παρουσία ως αθλήτρια, προπονήτρια και πανεπιστημιακή διδάσκουσα.

Τα πρώτα της αθλητικά βήματα τα έκανε στον Ηρακλή, συμμετέχοντας στον στίβο και συγκεκριμένα στο άλμα εις μήκος και τη σφαιροβολία. Αργότερα στράφηκε στην καλαθοσφαίριση και κυρίως στην πετοσφαίριση, με το ταλέντο της να ξεχωρίζει από νεαρή ηλικία. Το 1972 εντάχθηκε στο κλιμάκιο Βορείου Ελλάδος και την ίδια χρονιά, σε ηλικία μόλις 16 ετών, φόρεσε τη φανέλα του Άρη, του οποίου αποτέλεσε αρχηγό για περισσότερο από μία δεκαετία, έως το 1985.

Με τους «κιτρινόμαυρους» συμμετείχε δύο φορές στο Κύπελλο Συνομοσπονδίας, ενώ συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση της ομάδας στις κορυφαίες θέσεις του ελληνικού πρωταθλήματος για έντεκα διαδοχικές σεζόν. Το 1973 πραγματοποίησε το ντεμπούτο της με την Εθνική Ελλάδας, αποτελώντας βασικό στέλεχος του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος μέχρι το 1977. Επέστρεψε στην εθνική ομάδα το 1982 και παρέμεινε ενεργή έως το 1984.

Το 1977 τιμήθηκε από την ΕΟΠΕ ως κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς, ενώ την ίδια περίοδο ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Γυμναστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης. Αρχικά εργάστηκε ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια της πόλης και στη συνέχεια εντάχθηκε στη δημόσια εκπαίδευση.

Η προσφορά της στο άθλημα συνεχίστηκε και μετά το τέλος της αγωνιστικής της καριέρας. Από το 1985 έως το 2001 δίδαξε πετοσφαίριση στο ΤΕΦΑΑ, ενώ διετέλεσε προπονήτρια των κλιμακίων κορασίδων Βορείου Ελλάδος. Παράλληλα, εργάστηκε για μία δεκαετία στον ΠΑΟ Διοικητηρίου και αργότερα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία των εθνικών ομάδων νεανίδων και κορασίδων.

Από το 1999 συνέχισε το προπονητικό της έργο στον Εαρινό Καλαμαριάς, ενώ είχε ενεργό ρόλο και στα διοικητικά του αθλήματος ως Γενική Γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Πετοσφαίρισης. Παράλληλα, συνέβαλε στην αθλητική βιβλιογραφία μέσα από επιστημονικές δημοσιεύσεις και συγγραφικό έργο, με πιο γνωστό το βιβλίο «Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση», που κυκλοφόρησε το 2011.

MUST READ

Ο Ολυμπιακός θέλει τον Φουρνιέ του Final Four

Την περίοδο 2015-16 εργάστηκε στις ακαδημίες του Αίαντα Ευόσμου, ενώ η ακαδημαϊκή της πορεία την οδήγησε στη θέση μέλους ΔΕΠ στο ΤΕΦΑΑ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, φτάνοντας μέχρι τη βαθμίδα της τακτικής καθηγήτριας.