Τάιλερ Ντόρσεϊ, καταλαβαίνεις τι (ρισκάρεις, ου μην) χάνεις;

Μια εβδομάδα πριν ο Γιώργος Μπαρτζώκας συνιστούσε ψυχραιμία έπειτα από την ήττα από τον Ερυθρό Αστέρα. «Δεν υπάρχει λόγος πανικού. Το χειρότερο πράγμα είναι οι βιαστικές και εν θερμώ αποφάσεις» φιλοσοφούσε ο κορυφαίος Έλληνας προπονητής. Και μια εβδομάδα μετά; «Έτσι είναι το μπάσκετ. Σήμερα βάλαμε 57 σε ένα ημίχρονο» πρόσθετε με νόημα θέλοντας λες να κρατήσει τα… φώτα μακριά του.

Και όμως φυσικά και έβαλε το χεράκι του. Η μετάθεση του Τζόσεφ στην πρώτη πεντάδα με Φουρνιέ, Γουόρντ, Βεζένκοφ και Μιλουτίνοφ. Αναπόφευκτα η διεύθυνση του second unit από τον ΜακΙντάιρ που το λειτούργησε ιδανικά. Και εκεί μια εκδοχή που… δάγκωνε με όλα τα χέρια απλωμένα για deflection. O Κόντσαρ, ο Ντιαγέ, ο Τζόουνς: Σεταρισμένοι σε μια εβδομάδα που δίχως back to back ή ταξίδι επιτέλους υπήρξε χρόνος για προπόνηση.

Μια νύχτα που κανείς δεν θυμήθηκε τον τραυματισμό του Μοντέρο. Που κανείς δεν σκέφτηκε το επόμενο μεταγραφικό σενάριο. Με παίκτες να απολαμβάνουν το μπάσκετ. Κοινό να περνάει περίφημα.

Άραγε να ξόδεψε λίγο από το χρόνο του ο Τάιλερ Ντόρσεϊ για να κοιτάξει στο παρκέ; Ή είναι ακόμη σε mood «να με μισείς για αυτό που είμαι από το να με αγαπάς για αυτό που δεν είμαι;». Να είδε «τον έχω κερδίσει 150 εκατ σε συμβόλαια ΝΒΑ αλλά είμαι ο πιο ταπεινός από όλους» Φουρνιέ ή τον «έχω δαχτυλίδι πρωταθλητή αλά άμα λάχει έχασα και δέκα κιλά για να μπορώ να ανταπεξέλθω» Τζόσεφ να διευθύνουν την ορχήστρα με τα ερυθρόλευκα;

Έχει καταλάβει ότι όσο παίζει με τις λέξεις, τις αναρτήσεις, τις φήμες και τις πιθανότητες σπαταλά τον χρόνο του στην καλύτερη ομάδα της Ευρώπης; Σε εκείνη που του χάρισε όχι μια, αλλά δύο φορές το δικαίωμα να νιώθει ένας από τους καλύτερους γκαρντ της Euroleague. Που μέσα από το δικό της πρόγραμμα ζητά σήμερα, 10-12 εκατ ευρώ για την επόμενη υπογραφή του;

Άραγε να έχει μιλήσει στο τηλέφωνο με τον Γουόκαπ που τα κατάφερε και πήγε στο Ντουμπάι -αλλά απόψε δεν εμφανίστηκε-; Με τον Πίτερς που επέλεξε και εκείνος το Μιλάνο; Αν μιλά με τον Πετρούσεφ που πήγαινε σήμερα πάνω-κάτω σαν το λεωφορείο σε μια ομάδα που -με όλο το σεβασμό στον Τσάβι Πασκουάλ- έμοιαζε με γκρουπ μισθοφόρων όχι με ομάδα για να φτάσει στο f4.

Ρωτάνε όλοι τι θα κάνει ο Ολυμπιακός με τον Ντόρσεϊ; Αν θα του δώσει μια ευκαιρία ή αν θα του κρεμάσει το δελτίο. Αν θα τον «πουλήσει» με ένα ποσό όπως τον Γουόκαπ ή αν θα τον παρακαλέσει. Αν θα κάνει μια άλλη μεταγραφή. Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν απαντάνε στο ουσιώδες. Ο Ντόρσεϊ θέλει να είναι στην καλύτερη ομάδα της Ευρώπης; Έχει επιθυμία και απαίτηση να σταθεί και άλλο στο υψηλότερο επίπεδο ή πιστεύει πως ήρθε απλά η ώρα για το καλύτερο συμβόλαιο που μπορεί να βρει, σαν cash out σε δελτίο στοιχήματος.

Όταν επέστρεψε από τη Φενέρ στον Μπαρτζώκα, αντιμετωπίζοντας και μια σειρά από δικά του θέματα που ο οργανισμός αγκάλιασε με σεβασμό, έδειχνε παραφωνία. Κατάφερε με τη δουλειά του, αλλά και την σωστή καθοδήγηση να κερδίσει την καριέρα του. Και τώρα τι; Ένας χαμένος μήνας μπάσκετ για αναρτήσεις στα social media και… νάζια για μεταγραφή;

Ο Μπαρτζώκας έδειξε στον Ολυμπιακό ότι υπάρχει ζωή μετά τον Βασίλη Σπανούλη. Μετά τον Γιώργο Πρίντεζη. Με μπάτζετ μικρό. Με μπάτζετ μεγάλο. Και όλα πάντα με έναν τρόπο. Με το μπάσκετ του. Τις ιδέες του. Αν δεν θέλει ο ομογενής να είναι σε αυτό; Αν βιάζεται να λύσει το συμβόλαιο του; Τότε απλά, εκείνος χάνει

MUST READ

Έγραψε ιστορία ο Βεζένκοφ, πέρασε τον Σπανούλη στην πρώτη θέση των σκόρερ του Ολυμπιακού στη Euroleague

Το μοναστήρι ήταν, είναι και θα είναι καλά…