Ήταν η επιβεβαίωση της καθολικής υπεροχής του Ολυμπιακού

Στο ΣΕΦ γράφτηκε ο επίλογος μιας εξαντλητικής, σχεδόν υπερανθρώπινης σεζόν. Μιας χρονιάς που κύλησε με αδιάκοπο ρυθμό, με πάνω από ογδόντα παιχνίδια στα πόδια των δύο «αιωνίων» και με σώματα και μυαλά να λυγίζουν κάτω από το βάρος της συνεχούς έντασης. Ο πέμπτος τελικός ήρθε όχι ως έκπληξη, αλλά ως φυσική απόληξη μιας διαδρομής που είχε ήδη εξαντλήσει τα όριά της.

Οι δύο ομάδες μπήκαν στο παρκέ κουβαλώντας την κούραση δεκάδων μαχών. Ο Παναθηναϊκός, χωρίς τον φυσικό του ηγέτη, τον Κώστα Σλούκα, και με τον Τζέντι Όσμαν να αγωνίζεται ουσιαστικά στο όριο της αντοχής του, αναζητούσε ξανά μια υπέρβαση από τον Κέντρικ Ναν για να μείνει ζωντανός. Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε πιο πλήρης, πιο συμπαγής, πιο έτοιμος να επιβληθεί στη φθορά του χρόνου, έχοντας σε εξαιρετική κατάσταση τον Εβάν Φουρνιέ, σημείο αναφοράς μιας ομάδας που έδειχνε να γνωρίζει ακριβώς τι ζητά από κάθε στιγμή.

Διαβάστε επίσης: Το (σχεδόν) ολικό λίφτινγκ, η απόφαση για τον Αταμάν και τα δεδομένα του ρόστερ

Το παιχνίδι ακολούθησε τη δραματουργία που σχεδόν όλοι προαισθάνονταν. Γρήγορες διαφορές, επιστροφές, εναλλαγές συναισθημάτων και η αίσθηση πως τίποτα δεν είχε κριθεί μέχρι την τελευταία ανάσα. Η αποβολή του Ναν με πέντε φάουλ στο 27ο λεπτό άλλαξε τις ισορροπίες, όμως, παράδοξα, έδωσε στον Παναθηναϊκό μια πρόσκαιρη αναπνοή ζωής μέσα από την ενέργεια και την αφοβία των υπολοίπων. Κι όμως, όσο το ματς βάδιζε προς το τέλος του, η πραγματικότητα επέστρεφε αμείλικτη. Η φθορά δεν συγχωρούσε πλέον τίποτα. Ο Ολυμπιακός, πιο σταθερός, πιο γεμάτος και με μεγαλύτερη διάρκεια στην ένταση, βρήκε τα τελευταία αποθέματα ενέργειας για να κλείσει τη σειρά και να κατακτήσει τον τίτλο.

Ο πέμπτος τελικός δεν ήταν απλώς ένας αγώνας τίτλου. Ήταν η επιβεβαίωση μιας συνολικής υπεροχής. Ο Ολυμπιακός, με τη συνέπεια, τη δομή και τη διάρκεια που επέδειξε σε Ελλάδα και Ευρώπη, αναδείχθηκε η πιο πλήρης και σταθερή ομάδα της σεζόν, η ομάδα που άντεξε περισσότερο από κάθε άλλη στο βάρος των απαιτήσεων και της κορυφής.

Η σειρά, όπως ήταν αναμενόμενο, συνοδεύτηκε από έντονες συζητήσεις, αντιπαραθέσεις και τη γνωστή σκιά της διαιτησίας, που πάντα βαραίνει τέτοιες αναμετρήσεις. Όμως στο τέλος, αυτό που μένει είναι το αποτέλεσμα και η συνολική εικόνα μιας χρονιάς που κρίθηκε στις λεπτομέρειες αλλά και στην αντοχή.

Και τώρα; Η αυλαία πέφτει και η σιωπή των αποδυτηρίων διαδέχεται τη βοή της μάχης. Ο Ολυμπιακός φεύγει με την ψυχολογία στα ύψη, ολοκληρώνοντας μια ονειρική σεζόν, ενώ ο Παναθηναϊκός καλείται να ξαναχτίσει, να ανασυνταχθεί και να επιστρέψει πιο έτοιμος.

MUST READ

Το (σχεδόν) ολικό λίφτινγκ του Παναθηναϊκού, η απόφαση για τον Αταμάν και τα δεδομένα του ρόστερ

Το μόνο βέβαιο είναι πως το επόμενο πρωτάθλημα προμηνύεται ακόμη πιο απαιτητικό, ακόμη πιο ανταγωνιστικό. Οι δύο μεγάλοι θα εξακολουθήσουν να δεσπόζουν, αλλά οι υπόλοιποι (Άρης, ΠΑΟΚ) δεν θα αποτελούν πια απλούς παρατηρητές. Ωστόσο Ολυμπιακός εχει βάλει ψηλά τον πήχη για όλους φροντίζοντας ήδη ώστε να εμφανιστεί ακόμα πιο ισχυρός τη νέα χρονια