Ματς που κρίνει πολλά

Nations League πράξη τέταρτη. Απόψε στο μακρινό Τάμπερε της Φινλανδίας η Εθνική μας παίζει το πιο σημαντικό, έως τώρα, παιχνίδι της στη νεοσύστατη διοργάνωση. Αν δεν ηττηθεί τότε θα έχει πολλές πιθανότητες να τερματίσει πρώτη στον όμιλο της και να διεκδικήσει, μέχρι τέλους, το ένα από τα εισιτήρια που δίνει η συγκεκριμένη διαδικασία.

Ματς που κρίνει πολλά | to10.gr

Το αποψινό παιχνίδι κόντρα στους πρωτοπόρους Φινλανδούς είναι από αυτά που μπορούν να αποτελέσουν καταλύτη για πολλά. Πρώτον αγωνιστικά. Εάν η Ελλάδα δεν χάσει σήμερα βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για να πάρει την πρώτη θέση του ομίλου και να διεκδικήσει μέχρι τέλους την πρόκριση μέσω της νέας αυτής διοργάνωσης, του Nations League, στο επερχόμενο Euro. Δεύτερον εσωτερικά. Οι φωνές αμφισβήτησης και οι γκρίνιες στο πρόσωπο του Γερμανού Ομοσπονδιακού τεχνικού πληθαίνουν τόσο για την εικόνα της ομάδας, όσο και για κάποιες από τις επιλογές του. Τρίτον σε επίπεδο πρεστίζ. Η πρωταθλήτρια του 2004 με τις συνεχόμενες παρουσίες σε μεγάλες διοργανώσεις, μέχρι το 2016, δεν αντέχει μια ακόμη αποτυχία, ειδικά όταν μιλάμε για αντιπάλους αυτού του επιπέδου. Το ερώτημα είναι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα στο Τάμπερε;

Η Φινλανδία δεν τρομάζει. Με τρεις αγωνιστικές να έχουν διεξαχθεί ως τώρα οι Σκανδιναβοί έχουν πετύχει το απόλυτο. Τρεις νίκες με το ίδιο σκορ και μάλιστα χωρίς να έχουν δεχθεί ούτε ένα τέρμα. Δύο στα δυο εντός, με Εσθονία και Ουγγαρία και ένα διπλό πριν από λίγες μέρες στο Τάλιν. Ολοκληρώνουν με μας την εντός έδρας παρουσία τους σε αυτή τη φάση και γνωρίζουν πως αν κερδίσουν είναι ήδη στην επόμενη. Εμείς από την άλλη απόψε τελειώνουμε με τις εκτός της χώρας μας υποχρεώσεις έχοντας ήδη υποστεί μια ήττα από τους Ούγγρους και να μην έχοντας περιθώρια για άλλη. Εάν η Εθνική σήμερα φύγει με θετικό αποτέλεσμα τότε της αρκεί να κάνει τις νίκες εντός και θα περάσει πρώτη. Η εικόνα μας δεν πείθει, αλλά από την άλλη είμαστε νομίζω καλύτερη ομάδα από τους γηπεδούχους. Η ποιότητα που έχουμε αμυντικά σε συνδυασμό με τις καλές μονάδες από τη μέση και μπροστά δεν απαντώνται στους «συμπατριώτες» του Άγιου Βασίλη.

Η κουβέντα όμως περιστρέφεται αλλού. Έχει ανοίξει συζήτηση γύρω από τον Μίκαελ Σκίμπε. Συγκεκριμένα κατά πόσο μπορεί να προσφέρει το κάτι παραπάνω στην Εθνική ή αν πια ο κύκλος του έχει κλείσει. Ο Γερμανός είναι αλήθεια ότι έχει δώσει στην ομάδα σημαντικά πράγματα. Ήρθε μετά τη λαίλαπα Ρανιέρι και κατάφερε να ξανακάνει σύνολο παικτών μια σκόρπια διαδήλωση. Τώρα αν είναι σε θέση να οδηγήσει την ομάδα ξανά σε πρόκριση για μια μεγάλη διοργάνωση αποτελεί ερωτηματικό. Ειλικρινά δεν είναι εύκολο να απαντήσω. με ένα ναι ή με ένα όχι. Το θέμα πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις βρίσκεται αλλού. Που; Μα στον όποιο αντικαταστάτη. Ο.κ διώχνεις τον Σκίμπε ποιον φέρνεις; Γιατί αν είναι να φύγει ο Γερμανός και να πάμε πάλι σε πειράματα καλύτερα είναι να παραμείνουν όπως έχουν τα πράγματα. Το σωστό και λογικό είναι να τελειώσουμε με τα του επόμενου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος με την υπάρχουσα κατάσταση και μετά βλέπουμε.

Η Ελλάδα ποτέ δεν ήταν αυτό που λέμε ομάδα με επιθετικές αρετές και ποδόσφαιρο υπεροχής έναντι οποιοδήποτε αντιπάλου. Γιατί πρέπει να βγάζει τώρα τέτοια εικόνα στο χορτάρι; Η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ αυτό που λέμε σχολή ποδοσφαίρου. Δεν είμαστε ούτε Γερμανία, ούτε Γαλλία, ούτε Ιταλία, ούτε Ολλανδία , ούτε καν Τσεχία. Μην τρελαίνεστε. Ο Σκίμπε έχει τα κωλύματα του όπως άλλωστε και όλοι οι προπονητές. Δεν αποτελεί εξαίρεση ο Γερμανός σε αυτό. Σε άλλον κοστίζουν και σε άλλον όχι. Ο Ρεχάγκελ έδιωξε με το καλημέρα τον Γεωργάτο, από τους ποιοτικότερους ποδοσφαιριστές της τότε ομάδας, δεν κάλεσε ποτέ του τον Στολτίδη ή τον Ζήκο, αλλά του βγήκε στον υπερθετικό βαθμό. Υπομονή και ηρεμία χρειάζεται και τίποτε άλλο. Αφήστε τον να δουλέψει μαζί με τους παίκτες του και να τον κρίνουμε στο τέλος της πορείας του. Καλή επιτυχία στη γαλανόλευκη σήμερα, να πάρει τη νίκη και να βάλει πλώρη για την πρόκριση.