Καλύτερα η Βραζιλία να έστελνε τον Ζίκο και τον Έντερ στο Μουντιάλ…

Όταν η Εθνική ομάδα της Βραζιλίας πηγαίνει σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου και «δεινοπαθεί» για να νικήσει την Ιαπωνία σε φάση των 32 της διοργάνωσης, τότε ένας αποκλεισμός στην φάση των 16, ακόμα και από τη Νορβηγία, φαντάζει ως φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.

Όσοι αγαπήσαμε την Εθνική ομάδα της Βραζιλίας μπορούμε να γυρνάμε στις αναμνήσεις μας και ν’ αναπολούμε εκείνα τα μαγικά, που μας έκαναν να μένουμε με το στόμα… ανοιχτό.

Τώρα όμως, είναι σίγουρα πολύ δύσκολο να παρακολουθούμε τον διασυρμό μιας ομάδας που έχει κατακτήσει πέντε φορές το Μουντιάλ αλλά το κυριότερο έχει παρουσιάσει στο παρελθόν απίστευτο θέαμα.

Ένας αποκλεισμός στην διάρκεια των προκριματικών θα ήταν μάλλον προτιμότερος από το χάλι που είχε η Σελεσάο στο Παγκόσμιο Κύπελλο, γιατί πολύ απλά δεν άντεχε κανείς να βλέπει μια ομάδα που δεν ήξερε τι θέλει, μια ομάδα που δεν ήξερε που πατάει και που βρίσκεται.

Αυτό το «ποτήρι» ήταν τόσο πικρό για τους Βραζιλιάνους που θα κάνουν χρόνια για να συνέλθουν από το Μουντιάλ του 2026.

Ο αποκλεισμός από τους Νορβηγούς είναι ένα σκληρό όσο και δίκαιο μάθημα για την Σελεσάο και δεν έχουν άδικο αυτοί που είπαν «καλύτερα να έστελναν το Ζίκο και τον Έντερ».

Δεν είναι όμως ο αποκλεισμός το μεγάλο πρόβλημα της Βραζιλίας. Το μείζον είναι άλλο και οι λατινοαμερικάνοι θα πρέπει να γυρίσουν στο Μουντιάλ του 2014, εκείνο που έγινε στην πατρίδα τους και γνώρισαν τον διασυρμό από την Γερμανία με 7-1.

Θαρρείς κι εκείνο το ματς προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στην «ταυτότητα» της Εθνικής ομάδας της Βραζιλίας, μια ζημιά από την οποία δεν μπορούν να συνέλθουν με τίποτα οι Βραζιλιάνοι.

Άξιζαν κάτι παραπάνω στο φετινό Μουντιάλ; Η απάντηση είναι, όχι. Οι παίκτες της Βραζιλίας ξέσπασαν σε κλάματα μετά το τέλος του αγώνα με τη Νορβηγία και είναι λογικό. Είναι οι πρώτοι που γνωρίζουν το μέγεθος της αποτυχίας, είναι αυτοί που ξέρουν ότι η εικόνα τους θα χρησιμοποιείται ως παράδειγμα προς αποφυγή στο μέλλον.

MUST READ

Προσφεύγει στο ΑΣΕΑΔ ο Ολυμπιακός για το -2 και για την τιμωρία του Τζόουνς

Με λίγα λόγια, το ποδόσφαιρο που μπορούσε να παίξει η Βραζιλία υπάρχει μόνο ως ανάμνηση. Γιατί ως ζητούμενο, ούτε κουβέντα να γίνεται.