«Χρόνια πολλά» ως ευχή και ως ανάγκη!

Οσο πιο πολλοί οι ιμάντες της ενημέρωσης με δημοσιογραφικούς κανόνες, τόσο πιο ευχερής η πρόσβαση του οποιουδήποτε στην πληροφορία, τόσο πιο δυσχερείς οι απόπειρες χειραγώγησης ή παραπλάνησής του και κατ' επέκταση σφαιρικότερη η διαμόρφωση άποψής του...

«Χρόνια πολλά» ως ευχή και ως ανάγκη! | to10.gr

Φίλαθλος, Sprint FM, Κανάλι 29, Κανάλι 5, Ηχώ, Σπορ FM, Κόσμος των Σπορ, Nitro, Down Town, Εξουσία, Sportime, Νova, Goal, Sportime Radio, Sentra FM, Sentragoal.gr, Eθνος, Παραπολιτικά FM…

Οχι, δεν γράφω το βιογραφικό της 28ετίας μου στη δημοσιογραφία, κάνω απλώς μια γρήγορη αναδρομή για να δω πόσα -από τα τόσα Μέσα στα οποία δούλεψα- υπάρχουν ακόμα με εκείνη την αρχική μορφή που τα γνώρισα! Κι είναι μόλις τρία, τόσα λίγα επιβίωσαν σ’ αυτές τις τρεις δεκαετίες! Και βέβαια είναι άλλα τόσα -κι ακόμα περισσότερα- εκείνα που δεν είχα την εμπειρία να εργαστώ κι ομοίως έπαψαν κάποια στιγμή να τυπώνονται, να εκπέμπουν…

Η παραπάνω διαπίστωση αρκεί, λοιπόν, για να μην πεις απλώς τα τυπικά “χρόνια πολλά” και τις ευχές σε τούτο το σάιτ, που μόλις έσβησε τα πρώτα του κεράκια. Αρκεί για να γίνει -φαντάζομαι- κατανοητό το πόσο σημαντικό είναι να μακροημερεύει οποιοδήποτε Μέσο συμβάλλει στον πλουραλισμό, στη διακίνηση της πληροφορίας, στη ζύμωση των απόψεων…

Δεν χρειάζεται να συμφωνείς με οτιδήποτε διαβάζεις ή ακούς. Επιβάλλεται όμως -τηρώντας φυσικά τους κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας- να υπάρχουν δίαυλοι (κι όσοι περισσότερο τόσο καλύτερα). Οσο πιο πολλοί οι ιμάντες ενημέρωσης, τόσο πιο ευχερής η πρόσβαση του οποιουδήποτε στην πληροφορία, τόσο πιο δυσχερείς οι απόπειρες χειραγώγησης ή παραπλάνησής του και κατ’ επέκταση σφαιρικότερη η διαμόρφωση άποψής του…

Η ευτυχία για οποιονδήποτε δημοσιογράφο είναι να μπορεί να γράφει ή να λέει αυτό που νομίζει χωρίς λογοκρισία από οποιονδήποτε τρίτο. Κι εδώ στο 10.gr, παρότι συχνά όσα έγραφα αυτές τις 365 ημέρες (κι όσα είπα στις ζωντανές εκπομπές) συγκρούονταν με τις απόψεις άλλων, ουδέποτε δέχθηκα την παραμικρή παραίνεση ή σύσταση! Κι επειδή παροικούμε άπαντες στην Ιερουσαλήμ και γνωρίζω καλά πόσο ολοένα και πιο σπάνιο προνόμιο είναι κάτι τέτοιο, πώς σπανίζουν τα τελευταία χρόνια στα Μέσα τέτοιες -αυτονόητες άλλοτε- λογικές, νιώθω όμορφα…

Αντε και στα επόμενα γενέθλια και στα μεθεπόμενα και σε εκείνα που τότε άλλοι θα μας μνημονεύουν ως αυτούς που δούλεψαν από τα ξεκινήματα και έπειτα παρέδωσαν τις σκυτάλες στη φυσική διαδοχή που προκύπτει συν τω χρόνω…