Ολυμπιακός: Να παίξει αυτό που ξέρει, αλλά να το παίξει κανονικά…

Μετά το 0-0 στο Καραϊσκάκη άρχισε η γνωστή ελληνική συζήτηση. Να αλλάξει ο Μεντιλίμπαρ το πλάνο; Να κρατήσει περισσότερο την μπάλα; Να παίξει διαφορετικά στην Ολλανδία; Λάθος ερώτηση. Είναι και ανέφικτο και επικίνδυνο μέσα σε μια εβδομάδα να αλλάξει η αγωνιστική φιλοσοφία μιας ομάδας. Ο Ολυμπιακός δεν έφτασε να κοιτάζει στα μάτια ομάδες του Champions League επειδή άλλαζε προσωπικότητα ανάλογα με τον αντίπαλο. Έφτασε εκεί επειδή απέκτησε ποδοσφαιρική ταυτότητα. Και οι ομάδες με ταυτότητα δεν την πετούν στα σκουπίδια μετά από ένα 0-0. Το πρόβλημα στο πρώτο παιχνίδι δεν ήταν η ιδέα. Ήταν η εκτέλεσή της απέναντι σε μια ομάδα περιορισμένων δυνατοτήτων.

Το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ δεν είναι θεωρία. Είναι ένταση, συγχρονισμός και αποφασιστικότητα. Αν πιέσουν οι τέσσερις και ο πέμπτος μείνει πίσω, η πίεση τελείωσε. Αν ο Ελ Κααμπί κυνηγάει σαν λυσσασμένος και οι υπόλοιποι παρακολουθούν, ο αντίπαλος θα βγει από την πίεση σαν να μην υπάρχει. Αν οι δεύτερες μπάλες καταλήγουν στον αντίπαλο, τότε έχει χαθεί η μισή μάχη πριν καν αρχίσει η άλλη μισή. Στο Φάληρο αυτό ακριβώς συνέβη. Ο Ολυμπιακός έπαιξε το ποδόσφαιρό του… στο μισό. Και το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ δεν λειτουργεί με εκπτώσεις. Ή το υπηρετείς ολόκληρο ή σε εκθέτει.

Διαβάστε επίσης: Τα δεδομένα για την παρουσία του Αντετοκούνμπο στο «παράθυρο» Αυγούστου και οι φόβοι των Χιτ

Γι’ αυτό και η παρουσία του Σαντιάγκο Έσε μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες. Δεν είναι απλώς ένας ακόμη χαφ. Είναι ο παίκτης που ανεβάζει την ένταση ολόκληρης της ομάδας. Αυτός που κερδίζει την πρώτη μονομαχία για να κερδίσει ο διπλανός τη δεύτερη. Αυτός που επιτρέπει στους δημιουργικούς να παίξουν δέκα μέτρα πιο μπροστά. Αν είναι υγιής και διαθέσιμος, ο Ολυμπιακός θα μοιάζει περισσότερο με τον περσινό ευρωπαϊκό εαυτό του. Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα λέγεται Ζότα. Στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε έκανε περισσότερα από όσα είχαν κάνει άλλοι σε μία ώρα. Ζήτησε την μπάλα, πήρε πρωτοβουλίες, επιτέθηκε στον αντίπαλο. Αν αυτή η εικόνα έχει συνέχεια και όχι παρένθεση, ο Ολυμπιακός θα αποκτήσει κάτι που του έλειψε στο πρώτο παιχνίδι: απρόβλεπτο.

Το ίδιο ισχύει και για τα άκρα. Ο Σάλιακας, ο Μπρούνο και οι εξτρέμ οφείλουν να ανεβάσουν κατακόρυφα την απόδοσή τους. Στο ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ οι ακραίοι αμυντικοί δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία. Δημιουργούν πλάτος, πιέζουν, γεμίζουν την αντίπαλη περιοχή, δίνουν υπεραριθμίες. Αν δεν το κάνουν, ο Ολυμπιακός γίνεται μονοδιάστατος. Και οι μονοδιάστατες ομάδες διαβάζονται εύκολα. Η Ναϊμέγκεν θα παίξει με περισσότερο θάρρος στην έδρα της. Θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί κάθε αδυναμία και κάθε δισταγμό. Δεν είναι, όμως, ομάδα που υποχρεώνει τον Ολυμπιακό να αλλάξει ποδοσφαιρική ταυτότητα. Είναι ομάδα που θα τιμωρήσει τον Ολυμπιακό μόνο αν εκείνος εμφανιστεί ξανά κατώτερος των δυνατοτήτων του.

MUST READ

Η απόφαση του Γουόκαπ, το «πρέσινγκ» του Πασκουάλ και οι δύο παράγοντες που κρίνουν το μέλλον

Η πρόκριση δεν κρύβεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο. Κρύβεται στην απόδοση των κομβικών παικτών. Στον Έσε, στον Ζότα, στους ακραίους μπακ, στους εξτρέμ, στην ένταση των μονομαχιών και στις δεύτερες μπάλες. Αυτά είναι πράγματα που μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μία εβδομάδα. Και αυτά πρέπει να αλλάξουν. Ο Μεντιλίμπαρ δεν χρειάζεται να βρει καινούργιο ποδόσφαιρο. Χρειάζεται να ξαναβρεί την ομάδα που ο ίδιος δημιούργησε. Αν αυτό συμβεί, ο Ολυμπιακός έχει τον πρώτο λόγο για την πρόκριση. Αν όχι, δεν θα φταίει η τακτική. Θα φταίει ότι οι ποδοσφαιριστές της δεν μπόρεσαν να υπηρετήσουν τις απαιτήσεις της. Το αν αυτή η τακτική αυτή η αγωνιστική φιλοσοφία είναι η κατάλληλη για τον Ολυμπιακό είναι άλλη συζήτηση που θα έχει νόημα να γίνει μετά την ερχόμενη Τρίτη…