
Ωραία η πλακίτσα στα γήπεδα αλλά η αλήθεια είναι πως οι οπαδοί του Παναθηναϊκού χρειάζεται να αποθεώσουν πολλούς «ερυθρόλευκους» ακόμη…
Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα στον αθλητισμό από το πικάρισμα, η πλακίτσα στον αντίπαλο σου. Εδώ που τα λέμε μακάρι η αντιπαλότητα να σταματάει εκεί. Σε μια έξυπνη ιδέα για να τσαντίσεις το φιλαράκι σου που υποστηρίζει την… λάθος ομάδα ή ένα αστείο σύνθημα από την εξέδρα την κατάλληλη στιγμή. Αν η κόντρα των οπαδών των μεγάλων ομάδων σταματάει εκεί, όλα καλά. Στην τελική ο αθλητισμός έχει τα πάνω του και τα κάτω του για τον καθένα, δεν γίνεται συνεχώς να κερδίζει ένας και ο άλλος συνεχώς να χάνει.
Στο ποδόσφαιρο βεβαίως, όσον αφορά τα δικά μας, ξέρουμε πως χάνει στο τέλος. Με τρία πρωταθλήματα, το γράφω και σε αριθμό για να μην μπερδευτεί κανείς, 3, στα τελευταία 30 χρόνια (1996, 2004, 2010) και τελευταίο 16 χρόνια πριν, ο Παναθηναϊκός δεν έχει συναγωνισμό σε αυτή την κατηγορία. Στην ίδια περίοδο ο μεγάλος αντίπαλός του, Ολυμπιακός ζει την «χρυσή» εποχή του με 23 πρωταθλήματα και ένα Κόνφερενς Λιγκ με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στον πάγκο του, τον άνθρωπο που συν τοις άλλοις δημιούργησε μια πελατειακή (sic) σχέση κόντρα στον Παναθηναϊκό με νίκες μέσα έξω και 4αρες σε πανηγυρικές βραδιές. Όχι πως οι προηγούμενοι σε όλη αυτή την μακρά διαδρομή είχαν μικρότερο ποσοστό επιτυχίας. Αν βάλουμε κάτω μάλιστα όσα έχουν συμβεί από το σωτήριο έτος 2010 που ο Παναθηναϊκός γεύτηκε την χαρά του πρωταθλήματος για τελευταία φορά στην ιστορία του και από τότε απλά και μόνο η διεκδίκησή του αποτελεί επιτυχία;
Τότε θα δούμε πως χθες το βράδυ στο ΟΑΚΑ οι λιγοστοί οπαδοί του Παναθηναϊκού που βρέθηκαν για να δουν το ματς με τον Παναιτωλικό και να πανηγυρίσουν το 4Χ4 στο πρωτάθλημα δεν έπρεπε να αποθεώσουν μόνο τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, επιδιώκοντας να… πικάρουν τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Είναι άδικο για τον Ερνέστο Βαλβέρδε, για τον Πέδρο Μαρτίνς, για τον Μίτσελ ακόμη και για τον Τάκη Λεμονή, που έχει μια διαχρονική παρουσία σε… ευχάριστες βραδιές του Παναθηναϊκού. Θα έπρεπε να αποθεωθούν και αυτοί που ήταν κάποτε αλλά τώρα δεν είναι στον πάγκο του Ολυμπιακού για να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Κανείς βεβαίως δεν μπορεί να παραγνωρίσει την ευφορία στην οποία βρίσκονται οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, και καλά κάνουν οι άνθρωποι, βλέποντας την ομάδα τους να κερδίζει και να έχει έναν «αέρα» που τους κάνει να ονειρεύονται ότι επιτέλους θα το ζήσουν. Από την 4η αγωνιστική βεβαίως ούτε ο Ολυμπιακός δεν έχει πάρει πρωτάθλημα αλλά γιατί να μην το χαρούν οι άνθρωποι; Να κάνουμε το όνειρο πραγματικότητα έλεγε για παράδειγμα το 2024 ο Βαγγέλης Μαρινάκης και ο Ολυμπιακός το έκανε και πήρε το Κόνφερενς Λιγκ. Για τον Παναθηναϊκό του Αλαφούζου βεβαίως η ίδια ατάκα, το όνειρο που θα γίνει πραγματικότητα δεν αντιστοιχεί σε κάτι ευρωπαϊκό αλλά σε ένα πρωτάθλημα.
16 ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει, όχι απλά η Ελλάδα, ο κόσμος ολόκληρος έχει αλλάξει από τότε που πανηγύρισαν οι πράσινοι πρωτάθλημα και από την εποχή του Αλαφούζου που ζουν την μια αποτυχία μετά την άλλη. Αν θα τα καταφέρουν τώρα; Θα φανεί στην πορεία, η σεζόν είναι μεγάλη και παρότι οι συνθήκες έως τώρα και τα… άστρα δείχνουν πως ο Παναθηναϊκός έχει όλο το σύστημα για να κάνει το όνειρο πραγματικότητα. Μέχρι (και αν) το πετύχει; Ο «παππούς» θα είναι πάντα εκεί για να θυμίζει βραδιές που το χιούμορ και η πλακίτσα ήταν πολυτέλεια για τους οπαδούς των «πρασίνων»…



![Λαοθάλασσα στην αγρυπνία για τον Γιώργο Μαζωνάκη στη Νίκαια – Το μεσημέρι η κηδεία του [φωτογραφίες – βίντεο]](https://www.to10.gr/wp-content/uploads/2026/09/Capture-176-300x169.jpg)















