Ο Ολυμπιακός παραδίδει μαθήματα επικοινωνιακής πολιτικής

Η σύνδεση της ανθρώπινης ψυχολογίας, με την δυνητική μετακόμιση του οργανισμού στην Αδριατική λίγκα και το φαινόμενο του «καταρράκτη διαθεσιμότητας».


Ο Ολυμπιακός παραδίδει μαθήματα επικοινωνιακής πολιτικής | to10.gr

Στο σημερινό κείμενο θα μου επιτρέψετε να κάνω ένα μικρό διάλειμμα από την καταιγιστική αγωνιστική δράση της διαβολοβδομάδας και να ανοίξω μια μικρή παρένθεση σχετικά με το καυτό θέμα της δυνητικής μετακόμισης του Ολυμπιακού στην Αδριατική λίγκα. Εξάλλου έχουμε όλο το χρόνο στη διάθεση μας, να ασχοληθούμε με το παιχνίδι κόντρα στην Μπάγερν τις προσεχείς ημέρες.

Σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι οι Ερυθρόλευκοι χειρίζονται υποδειγματικά την υπόθεση σε επικοινωνιακό επίπεδο. Ο σύλλογος έχει ενεργοποιήσει εδώ και κάποιο διάστημα μια αυτοσυντηρούμενη αλυσίδα γεγονότων, μέσα από τις αναρτήσεις τους στα social media ή τις δημόσιες τοποθετήσεις υψηλόβαθμων στελεχών του, κατορθώνοντας να προκαλέσει την έντονη συναισθηματική αντίδραση του κοινού και να μετατοπίσει την κουβέντα ακριβώς στο σημείο που τον εξυπηρετεί. Στη συμπεριφορική οικονομική, το φαινόμενο ονομάζεται «καταρράκτης διαθεσιμότητας». Προσέξτε πως λειτουργεί.

Ο Ολυμπιακός επιλέγει να αναδείξει ως κεντρικό ζήτημα εκείνο της διαιτησίας, σε μια περίοδο παρατεταμένης αγωνιστικής κρίσης. Το κοινό στοιχίζεται άμεσα πίσω από την συγκεκριμένη τακτική αφενός εξαιτίας της μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης που παράγεται και αφετέρου, λόγω της συσσώρευσης ενός ικανού πλήθους επώδυνων (και υπαρκτών) εμπειριών του παρελθόντος.

Το θέμα λαμβάνει γρήγορα διαστάσεις κλίμακας, συμπαρασύροντας στο χορό τα παραδοσιακά Μ.Μ.Ε., τα οποία διαμορφώνουν και ταυτόχρονα διαμορφώνονται από την κοινή γνώμη. Έτσι εμφανίζονται άρθρα (από κάθε πλευρά) γεμάτα υπερβολικές εκτιμήσεις, οι οποίες πρέπει υποχρεωτικά να ευθυγραμμίζονται με το εκρηκτικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί, ώστε να τροφοδοτήσουν την ψυχολογική ένταση που βιώνουν οι φίλαθλοι. Άλλωστε τα media παραμένουν σε σημαντικό βαθμό δέσμια, στις προτιμήσεις των αναγνωστών τους.

Μία ανάρτηση στο twitter που περιλαμβάνει ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, αντανακλά προς τα έξω σοβαρότητα και επομένως προσήλωση στο σχεδιασμό. Αντίθετα μια τρολιά για την Α2 δίνει την εντύπωση πως εκείνος που την εμπνεύστηκε, ουσιαστικά δεν αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης. Αλήθεια υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει ότι ο Ολυμπιακός θα υποβιβαστεί;

Μέσα λοιπόν σε λίγες μόνο εβδομάδες, ο καταρράκτης διαθεσιμότητας έχει αναρρυθμίσει τις προτεραιότητες του κοινού. Ξαφνικά κανείς δεν συζητάει με την ίδια θέρμη για τις αστοχίες των μεταγραφικών επιλογών (π.χ. Τίμα), τις καλοκαιρινές εξαγγελίες του David Blatt περί επίθεσης των 90 πόντων ή την ανεξήγητη καθίζηση της ομάδας. Τα επείγοντα προβλήματα περνάνε σε δεύτερη μοίρα, προς χάριν της συναισθηματικής ικανοποίησης. Ο αναβρασμός που επικρατεί είναι τόσο μεγάλος, που ακόμα και ο Υφυπουργός αθλητισμού αναγκάστηκε να διακόψει προσωρινά τον καφέ του, καλώντας τις εμπλεκόμενες πλευρές στην περίφημη συνάντηση της περασμένης Παρασκευής.

Το ζήτημα της διαιτησίας, μπορεί κάλλιστα να λυθεί η να μην λυθεί το καλοκαίρι. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ο Παναθηναϊκός θα είχε διαγνώσει εγκαίρως το φαινόμενο και θα δοκίμαζε να σταματήσει την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή του. Θα προσπαθούσε να οδηγήσει την κουβέντα, πλησιέστερα στο πραγματικό της επίδικο: οι Πειραιώτες βρίσκονται σε βαθιά αγωνιστική κρίση, ενδεχομένως εκτιμούν πως αυτή τη στιγμή αδυνατούν να διαχειριστούν μια ήττα στο αιώνιο ντέρμπυ και επιθυμούν να στρέψουν την προσοχή των φιλάθλων μακριά από τα προβλήματα που ταλανίζουν το εσωτερικό του συλλόγου. Η ανθρώπινη ψυχολογία είναι ένα αρκετά πολύπλοκο πράγμα.

Το τριφύλλι όφειλε να πονηρευτεί από το timing της κίνησης των Ερυθρολεύκων. Επιπλέον έπρεπε να συνυπολογίσει, ότι σύμφωνα με τα ρεπορτάζ η αποχώρηση είχε αποφασιστεί πριν καλά καλά ξεκινήσει ο σπουδαίος αγώνας. Κατά την ταπεινή μου άποψη, ο Ολυμπιακός δεν σκοπεύει να αποχωριστεί το ελληνικό πρωτάθλημα.

Ο στόχος της μεθοδολογίας που ακολούθησε ήταν διαφορετικός. Αφενός να εξασφαλίσει μια σχετική ισονομία σε επίπεδο διαιτησίας (κάτι που θεωρώ ότι θα πετύχει) και αφετέρου να προσπεράσει όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα την επιζήμια περίοδο που ακολούθησε το γνωστό σε όλους μας ηχητικό. Οι αιτίες για τις οποίες πιστεύω ότι δεν θα μετακομίσει στην Αδριατική, θα παρουσιαστούν αναλυτικά σε ξεχωριστό κείμενο εντός της εβδομάδας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο