Κλείσιμο
ΧΡΩΜΑ
ΚΟΚΚΙΝΟ
ΚΟΚΚΙΝΟ
ΠΡΑΣΙΝΟ
ΜΑΥΡΟ
ΚΙΤΡΙΝΟ
ΜΠΛΕ
Con-Troll: Πάλι καλά πάντως που ο Φωτιάς δεν είναι Πορτογάλος επόπτης- Να τα λέμε και αυτά
NEWS:
ΚΛΕΙΣΙΜΟ

Όταν έκλαψε η Άννα Ντουντουνάκη (pic, vids)

Η κολυμβήτρια, Άννα Ντουντουνάκη, σε έναν αγώνα υπέρβασης στα 100μέτρα πεταλούδας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, αποκλείστηκε από τον τελικό για μόλις έξι δέκατα του δευτερολέπτου. Στις δηλώσεις της, ξέσπασε σε λυγμούς, βγάζοντας την έντασή της για τον χαμένο τελικό.

Όταν έκλαψε η Άννα Ντουντουνάκη (pic, vids) | to10.gr

«Το κλάμα καθαρίζει τα μάτια, τους πνεύμονες, την όραση, καθαρίζει την όψη, κατευνάζει το θυμό —γι’ αυτό να κλαίτε συχνά», έλεγε ο Κάρολος Ντίκενς. Είναι γεγονός πως τα δάκρυα, με όποιον τρόπο και αν εκδηλώνονται, έχουν τη σημασία τους. Είναι χαράς, είναι λύπης, είναι ανακούφισης, είναι υπερπροσπάθειας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κάπως έτσι μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει τα δάκρυα της κολυμβήτριας Άννας Ντουντουνάκη, στον ημιτελικός στα 100 μέτρα πεταλούδας, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Η Ελληνίδα κολυμβήτρια, έχασε την πρόκριση για μόλις 6 δέκατα του δευτερολέπτου, ωστόσο ο αγώνας της ήταν κάτι παραπάνω από συγκλονιστικός.

Το «λίγο ακόμα» που μας έκανε υπερήφανους

Η Άννα έδωσε τα πάντα της, έδωσε τον εαυτό της, έκανε αυτό που ήξερε πολύ καλά, και μάς έκανε όλους περήφανους. Παρόλο που δεν εξασφάλισε μία θέση στην 8άδα του τελικού, έκανε όμως πανελλήνιο ρεκόρ (57.25). Δυστυχώς, ο αποκλεισμός της για «τόσο δα», μάς κάνει να αναρωτιόμαστε « Γιατί να μην υπάρχουν άνθρωποι αντί για χρονόμετρα;». Είναι η στιγμή που εύχεσαι το ρολόι να κάνει «τα στραβά μάτια», όχι όμως να σού χαριστεί.

Τίποτα δεν χαρίστηκε στην Άννα, και ακόμα και αν γινόταν το θαύμα, πάλι δεν θα μιλούσαμε για χάρες. Η προσπάθεια είναι όλη δική της και με το παραπάνω. Ο Άγγλος φιλόσοφος Τζον Λοκ, έλεγε πως εάν σε κάτι προσθέσεις τον μόχθο σου, τότε σου ανήκει. Και αυτό που πέτυχε η Άννα, τής ανήκει κατηγορηματικά και δικαιωματικά. Ήταν η προσπάθεια της βγαλμένη από τα σωθικά, ήταν η ψυχή της. Και αυτό είναι η επιτυχία της.

Το 2019 είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στα 100μ. πεταλούδα στο Ευρωπαϊκό 25αρας πισίνας. Μπορεί όπως είπε η ίδια να ήταν το όνειρο της η πρόκριση στην 8άδα του τελικού, ωστόσο, τον Μάιο του 2021, είχε προηγηθεί το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βουδαπέστης, μάλιστα με νέο πανελλήνιο ρεκόρ στα 57.37. Ένα στα δύο για την Ντουντουνάκη, με το μέλλον να τής ανήκει.

Το κλάμα της Ντουντουνάκη είναι πέρα για πέρα ανθρώπινο. Σίγουρα, για εκείνη, εκφράζοντάς το εκείνη τη στιγμή, είχε πολλές ερμηνείες. Ήταν λύπη, χαρά, ανακούφιση,υπερένταση, περηφάνια. Ωστόσο, ήταν και το «γαμώτο». Γιατί και αυτό είναι δεκτό. Ό,τι και να ήταν, είχε κάθε δικαίωμα να το εκφράσει γιατί είναι άνθρωπος και όχι ρομπότ. Ίσως να δάκρυζαν ακόμα και τα ρομπότ σε μία τέτοια κατάσταση.

Η προσπάθεια της Άννας, όπως και το ξέσπασμά της έκανε πολλούς να ταυτιστούν μαζί της. Οι ειδικές συνθήκες που επέβαλε η πανδημία του κορονοϊού, επηρέασε την κοινωνία στο σύνολό της. Ειδικότερα δε, στον αθλητισμό, τα πράγματα ήταν τραγικά.

Για τους αθλητές, και δη αυτούς που θα έκαναν την προσπάθειά τους με στόχο τους ήδη μία φορά αναβληθέντες Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο, ήταν ακόμη πιο δύσκολες οι καταστάσεις. Ωστόσο αυτό το γεγονός, δεν αποτελεί δικαιολογία για τις επιδόσεις τους. Ούτε φυσικά και κάτι αρνητικό.

Η Άννα Ντουντουνάκη έκανε υπερπροσπάθεια και μάς έδειξε πώς πρέπει να παλεύουμε σε κάθε «αγώνα» μας. Ο αγώνας που γίνεται από την ψυχή είναι η αλήθεια μας και με το κλάμα της η Άννα, φανέρωσε την αλήθεια της στον κόσμο μας.

Σεβασμός και περηφάνια

Άλλωστε, δεν είναι πάντα η νίκη ή η πρόκριση ο στόχος. Αν έρθει, καλώς, αλλά δεν είναι αυτό το νόημα ούτε του αθλητισμού ούτε της ζωής. Ο αθλητισμός είναι τρόπος ζωής και αφορά όλες τις εκφάνσεις της, είτε θετικές είτε αρνητικές.

Δεν είναι σωστό να μπαίνει κανείς στην λογική του «Τί θα γινόταν αν». Είναι η ερώτηση στην οποία υπάρχουν μόνο λάθος απαντήσεις, καθώς το μυαλό δημιουργεί τους δικούς του «δαίμονες». Η Άννα κατάφερε να τούς αποτάξει, και το κλάμα της, την λύτρωσε.

Έτσι λοιπόν, όταν έκλαψε η Άννα Ντουντουνάκη, μάς φανέρωσε το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων και τα ιδεώδη που αυτό πρεσβεύει. Τα δάκρυα μπορεί να στερέψουν, η ψυχή όμως ποτέ.

Latest News

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Αθλητικές Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από