
Η παρουσία του Ζιντάν στον πάγκο των «τρικολόρ» έχει εκτοξεύσει το ενδιαφέρον του κοινού, αλλά οι αμυντικές αδυναμίες, οι διαφωνίες με τον Εμπαπέ και η εμμονή στη μυστικότητα προκαλούν ήδη προβληματισμό.
Η επιστροφή του Ζινεντίν Ζιντάν στους πάγκους, αυτή τη φορά ως ομοσπονδιακού προπονητή της Γαλλίας, συνοδεύτηκε από ενθουσιασμό, υψηλές προσδοκίες και την πεποίθηση ότι ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών θα μπορούσε να οδηγήσει τους «τρικολόρ» σε μια νέα εποχή επιτυχιών. Τέσσερις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ωστόσο, η πρώτη αποτίμηση παρουσιάζει δύο διαφορετικές όψεις: από τη μία τα αποτελέσματα και η τεράστια δημοτικότητα του νέου προπονητή και από την άλλη οι αγωνιστικές αδυναμίες και οι πρώτες εσωτερικές εντάσεις.
Σύμφωνα με ανάλυση του Γάλλου δημοσιογράφου Φρεντερίκ Ερμέλ στην ισπανική «AS», η Εθνική Γαλλίας ολοκλήρωσε την πρώτη φάση του Nations League στην κορυφή του ομίλου της, με τέσσερις νίκες, μία ισοπαλία και μία ήττα σε έξι αναμετρήσεις. Η πρόκριση στα προημιτελικά δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά, επιβεβαιώνοντας ότι η ομάδα διατηρεί τη νοοτροπία νικητή που τη χαρακτηρίζει εδώ και χρόνια.
Διαβάστε επίσης: Οι Ιταλοί επαναφέρουν το σενάριο της τριπλής ανταλλαγής με τον Ντόρσεϊ
Παράλληλα, το ενδιαφέρον των Γάλλων φιλάθλων έχει αυξηθεί εντυπωσιακά. Η τηλεθέαση των αγώνων της εθνικής ομάδας εμφανίζεται ενισχυμένη κατά 35% σε σύγκριση με την προηγούμενη διοργάνωση του Nations League, στοιχείο που αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην παρουσία του Ζιντάν. Το όνομά του εξακολουθεί να αποτελεί πόλο έλξης για το γαλλικό κοινό, ενώ η επιστροφή του στο ποδόσφαιρο έχει δημιουργήσει προσδοκίες που ξεπερνούν τα όρια μιας συνηθισμένης αλλαγής προπονητή.
Η εικόνα στον αγωνιστικό χώρο, πάντως, δεν ανταποκρίνεται πάντοτε σε αυτές τις προσδοκίες. Παρά τα θετικά αποτελέσματα, η Γαλλία παρουσιάζει σημαντικές αμυντικές αδυναμίες, οι οποίες έχουν εμφανιστεί σχεδόν σε κάθε παιχνίδι. Η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των αμυντικών, τα κενά πίσω από τους πλάγιους μπακ και τα προβλήματα στις στατικές φάσεις αποτελούν τις βασικές αδυναμίες που καλείται να αντιμετωπίσει ο Ζιντάν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε το γκολ που δέχθηκε η Γαλλία από την Τουρκία έπειτα από εκτέλεση κόρνερ. Παρότι η ομάδα δέχεται κατά μέσο όρο ένα γκολ ανά αγώνα, η συνολική αμυντική λειτουργία της δεν εμπνέει την ασφάλεια που απαιτείται για να διεκδικήσει μεγάλους τίτλους.
Ο Ζιντάν κατηγορείται ήδη ότι δίνει υπερβολική έμφαση στην επιθετική ανάπτυξη, χωρίς να έχει εξασφαλίσει την απαραίτητη ισορροπία. Μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να δικαιολογηθεί εάν η Γαλλία πρόσφερε εντυπωσιακό ποδόσφαιρο και σημείωνε πολλά γκολ. Ωστόσο, παρά τις στιγμές ατομικής ποιότητας των ποδοσφαιριστών της, η συνολική απόδοση παραμένει κατώτερη των προσδοκιών.
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πληροφορίες για τις σχέσεις του νέου ομοσπονδιακού προπονητή με ορισμένους από τους σημαντικότερους παίκτες του. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Κιλιάν Εμπαπέ, ο οποίος είχε υποδεχθεί με ενθουσιασμό την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Ζιντάν, αλλά φέρεται πλέον δυσαρεστημένος με τον αγωνιστικό ρόλο που του έχει ανατεθεί.
Ο προπονητής επιθυμεί να χρησιμοποιεί τον Εμπαπέ στην αριστερή πλευρά της επίθεσης, παραχωρώντας τη θέση του κεντρικού επιθετικού στον Ουσμάν Ντεμπελέ. Η επιλογή αυτή, σύμφωνα με το ισπανικό δημοσίευμα, δεν έχει γίνει δεκτή με ικανοποίηση από τον αρχηγό της Γαλλίας, ο οποίος θεωρεί ότι η απόδοσή του και η θέση του στην ομάδα δικαιολογούν διαφορετική αντιμετώπιση.
Η διαφωνία αντανακλά τη φιλοσοφία που επιχειρεί να επιβάλει ο Ζιντάν. Θέλοντας να διαφοροποιηθεί από τον προκάτοχό του, Ντιντιέ Ντεσάμπ, επιδιώκει να καταστήσει σαφές ότι κανένας ποδοσφαιριστής, ανεξάρτητα από τη φήμη και την αξία του, δεν βρίσκεται πάνω από το σύνολο. Πρόκειται για μια προσέγγιση που μπορεί να ενισχύσει την πειθαρχία, αλλά ταυτόχρονα ενδέχεται να δημιουργήσει τριβές σε μια ομάδα γεμάτη προσωπικότητες.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της νέας εποχής είναι η αυστηρή πολιτική μυστικότητας που έχει επιβάλει ο Ζιντάν. Σύμφωνα με τον Ερμέλ, ο Γάλλος τεχνικός έχει απαιτήσει την ενσωμάτωση αυστηρών ρητρών εμπιστευτικότητας στα συμβόλαια των συνεργατών του, περιορίζοντας δραστικά την επικοινωνία τους με τα μέσα ενημέρωσης.
Μάλιστα, συνεργάτης που επρόκειτο να ενταχθεί στο ιατρικό επιτελείο φέρεται να απομακρύνθηκε επειδή παραχώρησε ραδιοφωνική συνέντευξη, στην οποία εξέφρασε απλώς τη χαρά του για την προοπτική συνεργασίας με τον Ζιντάν. Ο ίδιος υποστήριξε ότι δεν είχε ακόμη υπογράψει το συμβόλαιό του.
Παράλληλα, έχει απαγορευτεί στους δημοσιογράφους να κινηματογραφούν την άφιξη των διεθνών στο προπονητικό κέντρο, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας απόλυτου ελέγχου της πληροφορίας γύρω από την εθνική ομάδα.
Η στρατηγική αυτή θυμίζει στοιχεία της θητείας του στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου ο Ζιντάν είχε καταφέρει να διαχειριστεί μεγάλες προσωπικότητες και να κατακτήσει τρία συνεχόμενα Champions League. Ωστόσο, η καθημερινότητα μιας εθνικής ομάδας διαφέρει σημαντικά από εκείνη ενός συλλόγου, καθώς ο χρόνος προετοιμασίας είναι περιορισμένος και η δημιουργία αγωνιστικών αυτοματισμών απαιτεί διαφορετική προσέγγιση.
Η πρώτη περίοδος του Ζιντάν στον πάγκο της Γαλλίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αποτυχημένη. Τα αποτελέσματα είναι θετικά, η δημοτικότητα της ομάδας αυξάνεται και η παρουσία του προσδίδει ιδιαίτερο κύρος στους «τρικολόρ». Ωστόσο, οι αμυντικές αδυναμίες, οι διαφωνίες με βασικούς ποδοσφαιριστές και η αυστηρή διαχείριση των σχέσεων με τον Τύπο δείχνουν ότι η μετάβαση στη νέα εποχή δεν είναι τόσο ομαλή όσο αρχικά αναμενόταν.
Ο Ζιντάν καλείται πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει τη λάμψη του ονόματός του σε μια ολοκληρωμένη αγωνιστική πρόταση. Γιατί στη Γαλλία, όπου οι απαιτήσεις είναι πάντοτε υψηλές, το κύρος ενός θρύλου μπορεί να προσφέρει χρόνο και εμπιστοσύνη, αλλά η τελική αξιολόγηση γίνεται πάντοτε μέσα στο γήπεδο.



















