Άγαλμα 26 μέτρων στην Παταγονία για τον Λιονέλ Μέσι (pics & vid)

Σε μια απομακρυσμένη γωνιά της Παταγονίας, μακριά από τα μεγάλα στάδια και τα λαμπερά ποδοσφαιρικά κέντρα, μια μικρή πόλη αποφάσισε να τιμήσει τον Λιονέλ Μέσι με έναν τρόπο που δύσκολα συναντά κανείς αλλού στον κόσμο: κατασκευάζοντας το μεγαλύτερο άγαλμα του Αργεντινού αστέρα.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times, το έργο δεσπόζει πλέον έξω από την πόλη Κουτράλ Κό, φτάνοντας τα 26 μέτρα σε ύψος και τους 70 τόνους σε βάρος. Πίσω από αυτό βρίσκεται ο γλύπτης Άλντο Μπεροΐσα, ένας πρώην σιδηροδρομικός υπάλληλος που αφιέρωσε περισσότερο από έναν χρόνο για να μετατρέψει παλιούς σωλήνες πετρελαίου σε ένα μνημειώδες αφιέρωμα στον αρχηγό της εθνικής Αργεντινής.

Διαβάστε επίσης: Ποια είναι τα δεδομένα για τον Μπογκντάνοβιτς – Η απόφαση των Κλίπερς, οι πιθανότητες για ανταλλαγή και η… Euroleague

Την εποχή που ο Μέσι συνεχίζει να γράφει ιστορία στα γήπεδα, ο Μπεροΐσα έδινε τη δική του μάχη στην έρημο της Παταγονίας. Όπως αφηγήθηκε στους New York Times, ακόμη και στις τελευταίες ημέρες των εργασιών υπήρχαν λεπτομέρειες που έπρεπε να διορθωθούν: ένα δάχτυλο χρειαζόταν επαναδιαμόρφωση, οι μύες στα πόδια έπρεπε να αποκτήσουν πιο φυσική μορφή και να καλυφθούν από τη φανέλα της εθνικής, ενώ τοποθετήθηκε μεταλλικό πλέγμα στο πρόσωπο ώστε να μην φωλιάζουν περιστέρια μέσα στο άγαλμα.

«Θα το ολοκληρώσουμε. Ο Μέσι το αξίζει», είπε ο καλλιτέχνης, ο οποίος εργαζόταν παρά το γεγονός ότι είχε τραυματιστεί σε πτώση κατά τη διάρκεια της κατασκευής.

Το έργο μόνο εύκολο δεν αποδείχθηκε. Οι ισχυροί άνεμοι της Παταγονίας κατέστρεψαν τμήματα της μεταλλικής γενειάδας του αγάλματος, η βαρύτητα προκάλεσε ζημιές σε ένα από τα χέρια, ενώ ο ίδιος ο δημιουργός παραλίγο να τραυματιστεί σοβαρά καθώς εργαζόταν στις τεράστιες μεταλλικές κατασκευές.

Ένα έργο χωρίς χορηγούς δισεκατομμυρίων

Σε μια εποχή όπου το ποδόσφαιρο συνδέεται όλο και περισσότερο με τεράστια επενδυτικά κεφάλαια, η ιστορία αυτού του αγάλματος ακολουθεί εντελώς διαφορετικό δρόμο.

Όπως σημειώνουν οι New York Times, πίσω από την κατασκευή δεν υπήρξαν χρηματοδοτήσεις από πλούσιους επενδυτές ή κρατικά επενδυτικά ταμεία. Το συνολικό κόστος ανήλθε περίπου στις 130.000 δολάρια και καλύφθηκε από τον δήμο της Κουτράλ Κό.

Το αποτέλεσμα είναι ένα επιβλητικό λευκό άγαλμα που έχει μετατραπεί σε νέο σημείο αναφοράς της περιοχής. Παιδιά σταματούν για να το κοιτάξουν, ταξιδιώτες φωτογραφίζονται μπροστά του και όσοι περνούν από τον δρόμο δύσκολα μένουν ασυγκίνητοι από το μέγεθός του.

Η ιστορία μιας πόλης που αρνήθηκε να εγκαταλειφθεί

Η επιλογή της Κουτράλ Κό δεν είναι τυχαία.

Η πόλη αναπτύχθηκε χάρη στη δραστηριότητα της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας YPF. Όταν όμως η εταιρεία ιδιωτικοποιήθηκε το 1992, χιλιάδες εργαζόμενοι απολύθηκαν. Ανάμεσά τους ήταν και ο Μπεροΐσα, ο οποίος έχασε επίσης τη δουλειά του όταν ιδιωτικοποιήθηκαν οι κρατικοί σιδηρόδρομοι.

Κάτοικοι θυμούνται ότι εκείνη την περίοδο άκουγαν ακόμη και πως η περιοχή δεν είχε πλέον λόγο ύπαρξης και ότι ίσως θα έπρεπε να εγκαταλείψουν την πόλη.

Αντί όμως να φύγουν, επέλεξαν να παραμείνουν, να διαμαρτυρηθούν και να προσπαθήσουν να ξαναχτίσουν το μέλλον τους.

Ο Μπεροΐσα στράφηκε τότε στη γλυπτική. Ξεκίνησε δημιουργώντας βιτρίνες για καταστήματα και χριστουγεννιάτικες φιγούρες, συνέχισε με έναν δεινόσαυρο φυσικού μεγέθους για το τοπικό μουσείο και αργότερα ανέλαβε δημόσια έργα, όπως ένα επιβλητικό άγαλμα του Χριστού.

Παρότι δεν κατάφερε ποτέ να επισκεφθεί την Καπέλα Σιστίνα, επειδή η σύζυγός του φοβόταν τα αεροπορικά ταξίδια, μελετούσε επί χρόνια φωτογραφίες της «Πιετά» του Μιχαήλ Αγγέλου, αναζητώντας έμπνευση για τις δημιουργίες του.

«Ο Μέσι είναι ο Μέσι»

Αρχικά, η ιδέα ήταν να κατασκευαστεί ένα άγαλμα του ποδοσφαιριστή σε φυσικό μέγεθος. Ο Μπεροΐσα όμως είχε διαφορετική άποψη.

Πρότεινε να δημιουργηθεί ένα έργο που θα ξεπερνούσε ακόμη και το άγαλμα του Μέσι στην Κολκάτα της Ινδίας, το οποίο φτάνει περίπου τα 21 μέτρα. Ο δήμαρχος της πόλης, Ραμόν Ριοσέκο, συμφώνησε αμέσως, χαρακτηρίζοντας το έργο «τη δική μας Καπέλα Σιστίνα».

Η μεγαλύτερη δυσκολία, ωστόσο, ήταν το πρόσωπο.

Ο καλλιτέχνης χρειάστηκε τρεις μήνες μόνο για να ολοκληρώσει τα χαρακτηριστικά του Μέσι. Όπως αποκάλυψε στους New York Times, έμεινε ακόμη και τρία συνεχόμενα εικοσιτετράωρα άυπνος επειδή δεν τον ικανοποιούσε το στόμα του αγάλματος. Όταν πίστεψε πως είχε τελειώσει, η σύζυγός του επισήμανε ότι τα μάτια δεν έμοιαζαν σωστά και εκείνος έδωσε αμέσως εντολή να ξαναγίνουν από την αρχή.

«Αν δεν πετύχω το πρόσωπο, τότε όλο το έργο καταρρέει», εξήγησε, γνωρίζοντας ότι οι Αργεντινοί αναγνωρίζουν τον Μέσι με μια μόνο ματιά. Μετά την ολοκλήρωση της κεφαλής, ο ίδιος συγκινήθηκε μέχρι δακρύων, ενώ κάτοικοι της περιοχής στήριξαν καθημερινά το συνεργείο, φέρνοντας παραδοσιακές τηγανητές πίτες, ακόμη και ψητά κοτόπουλα για τους εργάτες που δούλευαν μέχρι αργά το βράδυ.

Σήμερα, το γιγαντιαίο άγαλμα έχει γίνει πόλος έλξης για επισκέπτες από όλη την Αργεντινή. Παρότι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάποιοι σχολίασαν σκωπτικά τη στάση του αγάλματος, οι περισσότεροι που το βλέπουν από κοντά εντυπωσιάζονται από το μέγεθος και τον συμβολισμό του.

«Είναι μοναδικό στον κόσμο», δήλωσε στους New York Times ο παλαιοντολόγος Φεντερίκο Πομπλέτε, ο οποίος ταξίδεψε μέχρι την Κουτράλ Κό για να το δει από κοντά. «Χρειάστηκε τεράστια προσπάθεια για να αποκτήσει η Αργεντινή κάτι τέτοιο και πραγματικά αξίζει τον θαυμασμό όλων».

MUST READ

Κανένα… Problema: Ο πρωταθλητής και MVP Μοντέρο και το μπάσκετ (του) που εμπνέει (vids)

Πηγή: in.gr