
Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο που παύει να συνιστά σύμπτωση και ο Μάρκο Νίκολιτς που καλείται να βρει λύσεις πριν να είναι πολύ αργά για την ΑΕΚ.
Θεωρητικά το μεγάλο αβαντάζ της ΑΕΚ στο ξεκίνημα της σεζόν απέναντι στον ανταγωνισμό ήταν η ετοιμότητά της. Πρωταθλήτρια, ίδιος προπονητής, μικρές αλλαγές στο ρόστερ συγκριτικά με τους άλλους, άρα μεγαλύτερη ομοιογένεια και καλύτερη χημεία. Αυτό το όποιο πλεονέκτημα είχε το πέταξε ήδη στα σκουπίδια αφήνοντας τέσσερις βαθμούς στη Super League σε δύο εκτός έδρας ματς κόντρα σε ομάδες που δεν είχαν βαθμό μέχρι που την αντιμετώπισαν.
Και το χειρότερο από όλα; Και στα δύο ματς, τόσο στη Λεωφόρο με την Κηφισιά, όσο και στην Τρίπολη με τον Αστέρα, ήταν για να χάσει βάσει εικόνας. Να μην ξεχνάμε πως ήδη η Ένωση έχει και την απώλεια του Super Cup με τον ΟΦΗ στο Παγκρήτιο. Τρία παιχνίδια στα οποία προηγήθηκε και δεν κατάφερε να πάρει κανένα. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Μάλλον την ΑΕΚ του 2023-24 όταν μετά το νταμπλ πέταξε πάνω από 20 βαθμούς σε ματς που προηγήθηκε. Και οι περισσότεροι κόντρα σε υποδεέστερες ομάδες.
Την ίδια ώρα, η Ένωση που δεν κερδίζει κανέναν εκτός, στη Νέα Φιλαδέλφεια έχει τέσσερις νίκες σε ισάριθμα ματς και με συντελεστή τερμάτων 14-0. Από τον Ηρακλή και τον Άρη, μέχρι τη Λέφσκι και τη ΛΑΣΚ. Αυτό δεν είναι νορμάλ και προφανώς δεν είναι τυχαίο. Το μοναδικό εκτός έδρας παιχνίδι που έχουν πάρει οι «κιτρινόμαυροι» μέχρι τώρα είναι αυτό με τον αδύναμο Νέστο στη Χρυσούπολη για το Κύπελλο. Θυμίζουμε πως δεν κέρδισαν ούτε στη Σόφια (0-0), αλλά εκεί δεν τους κόστισε καθώς τελείωσαν τη δουλειά στη ρεβάνς με τη Λέφσκι.
Στην Τρίπολη ο Νίκολιτς έκανε τρεις αλλαγές σε σχέση με το παιχνίδι με τη ΛΑΣΚ, το οποίο παρεμπιπτόντως δεν ήταν τρεις μέρες πριν αλλά πέντε. Τρίτη με Κυριακή ήταν η απόσταση, άρα δεν υπάρχει δικαιολογία κούρασης κτλ. Αριάγκα, Γκατσίνοβιτς και Ζίνι πήραν θέση στο αρχικό σχήμα και σίγουρα δεν δικαίωσαν τον προπονητή τους για την απόφασή του. Ένας προπονητής που για άλλο ένα ματς δεν ολοκλήρωσε τις πέντε αλλαγές του κι έμεινε στις τρεις. Με τη ΛΑΣΚ είχε λογική αυτό, χθες όχι.
Είδαμε τον Κάιρινεν να μην παίζει λεπτό για τρίτο σερί ματς. Έχει να παίξει από τον Νέστο. Είδαμε τον Ζούμπκοφ να μην παίζει λεπτό για δεύτερο σερί ματς. Όλο κι όλο έχει αγωνιστεί δύο φορές βασικός, κόντρα σε Ηρακλή και Κηφισιά κι από εκεί και πέρα μετράει εννιά λεπτά στη Σόφια, εννιά στη ρεβάνς, έξι με τον Νέστο, επτά με τον Άρη. Δεν μιλάμε για δύο τυχαίους ποδοσφαιριστές. Μιλάμε για δύο ακριβές μεταγραφές που ήρθαν για να είναι βασικοί υποτίθεται.
Και εδώ βλέπουμε ότι ήδη δεν έχουν καν ρόλο στο ροτέισον. Ο Λυκογιάννης επίσης δεν έχει παίξει πέρα από το Κύπελλο, ο Ζοάο Μάριο έμεινε ξανά στον πάγκο. Μέχρι στιγμής ο Νίκολιτς πορεύεται με 14-15 παίκτες και ακόμα δεν έχουν έρθει τα πολύ δύσκολα για την ΑΕΚ. Ούτε ντέρμπι έχει παίξει, ούτε με κάποιο μεγαθήριο στο Champions League. Και εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς, αν τώρα έχει τέτοιες μεταπτώσεις στην απόδοσή της, τι θα γίνει όταν έρθουν τα πραγματικά δύσκολα;
Σίγουρα πάντως με 15 παίκτες δεν μπορεί να πάει μακριά. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να λύσει ο Νίκολιτς ο οποίος δηλώνει ικανοποιημένος με το ρόστερ του, παρότι «φωνάζουν» τα κενά στο δεξί άκρο της άμυνας και στα στόπερ. Δική του η απόφαση, δική του και η ευθύνη. Μόνο που φέτος η ΑΕΚ δεν παίζει στο Conference League, παίζει στο Champions League. Οι απαιτήσεις είναι στον Θεό. Πρέπει να ενεργοποιηθεί όλο το ρόστερ αφού το εμπιστεύεται. Κάτι που με τις πράξεις του δεν το δείχνει μέχρι στιγμής.



















