Ολυμπιακός: Οι μικρές λεπτομέρειες ενός θαύματος

30 Μαΐου 2024. Ώρα 12:34 π.μ. Το χρονόμετρο στο 115:16. Ο Ιμπόρα πήρε βαθιά ανάσα και «πέταξε». Πήρε τη δεύτερη πιο σημαντική κεφαλιά στην ιστορία του Ολυμπιακού. Επεσε στο χορτάρι, εξουθενωμένος. Ο Εσε έστριψε το κορμί του. Σέντραρε. Η μπάλα μπήκε στην περιοχή της Φιορεντίνα. Βασανιστικά. Ο Ελ Κααμπί μπήκε στην πορεία της. Την ακούμπησε. Η πιο σημαντική κεφαλιά όλων των εποχών για τον Θρύλο. Γκολ. Η καρδιά σταματά.

Η ψυχή βγαίνει από το σώμα. Οι φωνητικές χορδές καταστρέφονται. Η πραγματικότητα χάνεται. Δεν είναι όνειρο. Αλλά… όχι, περιμένετε. Δεν Μπορεί… Μπορεί να μην μετρήσει. Στιγμές αγωνίας. Το VAR αργεί. Από το 115:16 στο 118:59… Γκολ. Είναι γκολ. Αλλά δεν τελείωσε. 120:31 ο Ικονέ μπαίνει στην περιοχή από δεξιά. Πλασάρει. Η μπάλα στο πόδι του Κάρμο. Και μακριά. Η ώρα φτάνει. Βρισκόμαστε στο 125:05. Λύτρωση. Ο Ολυμπιακός Πρωταθλητής Ευρώπης.

Διαβάστε επίσης: Τα… κόκκινα γάντια του Δημήτρη Στουρνάρα (pics)

Η… 30η Μαΐου είναι η Άγια ημέρα του Ολυμπιακού. Το πρώτο ευρωπαϊκό ελληνικού ποδοσφαιρικού συλλόγου. Η ημέρα που γράφτηκε ιστορία. Η ημέρα που έβγαλε εκατομμύρια στους δρόμους. Η ημέρα που ο Θρύλος περίμενε 100 χρόνια. Η ημέρα που καθιέρωσε τον σύλλογο, ως ισότιμο μέλος της ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Η ημέρα που περίμεναν γενεές ανθρώπων. Η ημέρα που όσοι έζησαν, δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Η ημέρα που όσα παιδιά δεν είχαν γεννηθεί, χάραξε το μέλλον τους και άνοιξε δρόμο για τα επόμενα.

Ο Ολυμπιακός κατακτητής του UEFA Europa Conference League. Μέσα στην Ελλάδα. Μέσα στη Νεα Φιλαδέλφεια. Στην πρώτη και μοναδική του συμμετοχή στη διοργάνωση. Ο πρώτος σύλλογος εκτός των πρωταθλημάτων του «Big 5 που κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο από το 2011 (σ.σ. Πόρτο, UEFA Europa League). Η ομάδα που έγραψε σε ασημικό της UEFA το όνομά της. Η μοναδική που ανέτρεψε εκτός έδρας διαφορά 3 γκολ και δημιούργησε την εποποιία της Μπάτσκα Τόπολα. Η ομάδα που απέκλεισε τη Φενέρμπαχτσε στο θρίλερ της Πόλης. Η ομάδα ποδοπάτησε την Αστον Βίλα, βάζοντάς της 6 γκολ σε 2 αγώνες και η μοναδική που την έχει νικήσει στην έδρα έδρα της στα τελευταία 20 ευρωπαϊκά της παιχνίδια.

Πέρασαν δύο χρόνια από εκείνη τη στιγμή που μοιάζει σαν παραμύθι. Διότι έως εκείνη τη μαγική βραδιά, τίποτα δεν προμήνυε τι θα συνέβαινε. Με τον Ολυμπιακό να ζει μια από τις πιο δύσκολες περιόδους των τελευταίων χρόνων. Μια ομάδα που χρυσοπλήρωσε τον πιο σημαντικό τεχνικό διευθυντή που έχει περάσει από την Ελλάδα (Αντόνιο Κορδόν).

Μια ομάδα που πήγε προετοιμασία μόνο με έναν 36χρονο σέντερ φορ (Ελ Αραμπί), επειδή ο τότε προπονητής (Ντιέγκο Μαρτίνεθ) θεώρησε… ανέτοιμο τον Μπάμπη Κωστούλα. Μια ομάδα που έφτασε να αποκτήσει δεύτερο φορ τον Ιούλιο και αυτό αφού τον βρήκε και ουσιαστικά τον επέβαλλε η διοίκηση. Ποιος ήταν εκείνος ο φορ; Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί. Ναι, ο ίδιος…

Εκείνο το 5-0 από τη Φράιμπουργκ και η εικόνα απόλυτης παραίτησης και διάλυσης, ουσιαστικά «τελείωσε» τον Μαρτίνεθ από τον πάγκο. Για την ακρίβεια, πριν… τελειώσει, ζήσαμε το αίσχος του Βόλου (2-2). Ο Ολυμπιακός αντέδρασε. Ο Αντόνιο Κορδόν μπήκε στην άκρη και ουσιαστικά αποχώρησε ήσυχα. Ο Κάρλος Καρβαλιάλ προσελήφθη και τις μεταγραφές ανέλαβε ο Πέδρο Αλβες. Ηταν ο Τσικίνιο, ο Κάρμο, ο Αντρέ Ορτα, ο Ζέλσον Μαρτίνς, ο Ναβάρο. Με τους τρεις πρώτους να μπαίνουν και στη λίστα του Conference League.

Ακόμη κι έτσι, η ομάδα που κατέκτησε τον ευρωπαϊκό τίτλο, δεν θα είχε φτάσει έως το βράδυ της 29ης Μαΐου. Εάν δεν είχε παρθεί ακόμη μία πολύ δύσκολη και σκληρή απόφαση από τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Στις 8 Φεβρουαρίου η ανακοίνωση του Ολυμπιακού αναφέρει τα εξής: «Η ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ενημερώνει για το τέλος της συνεργασίας της με τον προπονητή Κάρλος Καρβαλιάλ. Του ευχόμαστε καλή συνέχεια σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο».

Στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ (4-0, 10/02/2024) κάθεται στον πάγκο ο Σωτήρης Συλαϊδόπουλός. Πριν την έναρξη του αγώνα φτάνει στο γήπεδο ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, συνοδευόμενος από τους Τόνι Μουνιόθ και Φραν Ρίκο. Την επόμενη ημέρα (11/02) ανακοινώνεται επίσημα η πρόσληψη του Βάσκου. Η ιστορία μόλις έχει αλλάξει.

Πρώτο επίσημο παιχνίδι του το Ολυμπιακός – Φερεντσβάρος 1-0 (15/02/2024). Η θερμοκρασία στους 2 βαθμούς. Παγωνιά. Ο Μεντιλίμπαρ συστήνετε στους οπαδούς του Ολυμπιακού με διάθεση… πολεμική. Λευκό κοντομάνικο, παρά τις συνθήκες ψύχους. Ερωτας με την πρώτη ματιά. Ενας ντροπαλός μαχητής στην άκρη του πάγκου. Ο οποίος έμελλε να καταστεί ο πιο σημαντικός προπονητής στην ιστορία του κορυφαίου ελληνικού συλλόγου. Και να γίνει δέκτης μιας απόφασης, πρωτοφανούς στα ελληνικά και… Ολυμπιακά χρονικά.

Διότι για να γράψεις ιστορία, να γίνεις κομμάτι της και να θριαμβεύσεις, πρέπει να έχεις πολλά πράγματα που θα γίνουν ταυτόχρονα. Το σημαντικότερο από όλα, είναι η εμπιστοσύνη. Η πίστη. Το τέλος κάθε… δεύτερης σκέψης. Αυτό το δώρο προσέφερε στον προπονητή και τον σύλλογο ο Βαγγέλης Μαρινάκης τα μεσάνυχτα της 7ης Μαρτίου 2024.

Την ημέρα του σοκαριστικού 1-4 από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, κόντρα σε ό,τι περίμενε ο καθένας, έμελλε να πάρει μια απόφαση που θα συζητιέται για πάντα. Φώναξε τον «Μέντι» στη σουίτα. Όχι για να ζητήσει εξηγήσεις για τον διαφαινόμενο αποκλεισμό από την Ευρώπη. Αλλά για να ανανεώσει το συμβόλαιό του. Τα χέρια δόθηκαν. Το συμβόλαιο… υπεγράφη. Με λόγο και τιμή ανδρών. Χωρίς στυλό και χαρτιά.

Εκείνη η χειραψία και το «συνεχίζουνε», οδήγησε στο κομψοτέχνημα της Μπάτσκα Τόπολα και το 1-6 επί της Μακάμπι. Αλλά ουσιαστικά ήταν και εκείνη η στροφή του χρόνου, που στο τέλος της ημέρας, οδήγησε τον Ολυμπιακό στο ευρωπαϊκό τρόπαιο. Στις στάχτες του 1-4 της 7ης Μαρτίου, γεννήθηκε η 29η Μαΐου 2024. Η ημέρα που χάραξε όσους την έζησαν. Καθόρισε όσους γεννήθηκαν έκτοτε. Και γέννησε την ελπίδα πως «θα ξαναγίνει».

MUST READ

Το πήρε κι αυτό: Θρυλική νίκη επί της ΑΕΚ και 6ο πρωτάθλημα (27-31, vid)

Διότι ο Ολυμπιακός αυτός είναι. Εκ γενετής διψασμένος και φιλόδοξος. Πάντα με το βλέμμα ψηλά. Και πλέον, εδώ και δύο χρόνια, απελευθερωμένος. Με φανέλα πιο βαριά. Με ασήμι… ευρωπαϊκό στη συλλογή. Μια πραγματικότητα που πρέπει να τη ζήσεις, για να (μας) καταλάβεις. Πώς είναι να πανηγυρίζεις έναν τίτλο που ξεκίνησες να διεκδικήσεις στις 29 του μήνα και τον κατέκτησες στις 30/05. Όλα είναι γραμμένα. Όλα έγιναν. Δεν είναι όνειρο. Κι ας το ζουν όλοι ως τέτοιο. Ακόμη και σήμερα. Μέχρι το… επόμενο.