Τι γίνεται με τα έσοδα του παγκόσμιου τένις και πώς εμπλέκεται ο Τζόκοβιτς

Το παγκόσμιο τένις βρίσκεται στο χείλος μιας βαθιάς και δυνητικά καταστροφικής ρήξης. Μιας «εμφύλιας σύγκρουσης» που δεν παίζεται στις γραμμές του court, αλλά στα δικαστήρια, στα διοικητικά συμβούλια και στα γραφεία των επενδυτικών funds. Στο επίκεντρο βρίσκεται το ερώτημα ποιος ελέγχει το χρήμα, το καλεντάρι και, τελικά, το ίδιο το μέλλον του αθλήματος. Και πίσω από όλα, σαν καταλύτης, το όνομα του Νόβακ Τζόκοβιτς.

Η εικόνα μοιάζει χαοτική. Από τη μία πλευρά, το Australian Open και περισσότεροι από 600 επαγγελματίες τενίστες – κυρίως χαμηλότερων βαθμίδων, αλλά όχι μόνο. Από την άλλη, οι οργανισμοί ATP και WTA και τα τρία υπόλοιπα Grand Slam: Ρολάν Γκαρός, Γουίμπλεντον και US Open. Ανάμεσά τους, αγωγές σε τρεις διαφορετικές δικαιοδοσίες, υποσχέσεις για επενδύσεις ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων και ο διαρκής φόβος ενός σεναρίου τύπου LIV Golf, που άλλαξε για πάντα το επαγγελματικό γκολφ.

Διαβάστε επίσης: Στο όριο δηλωμένων παικτών στη Euroleague ο Ολυμπιακός: Πόσους έχει με την προσθήκη του Τζόσεφ

Για να καταλάβει κανείς πώς φτάσαμε εδώ, πρέπει να γυρίσει πίσω στο 2020. Τότε ο Τζόκοβιτς, μαζί με τον Καναδό Βάσεκ Ποσπίσιλ, ίδρυσαν την Professional Tennis Players Association (PTPA), ένα ανεξάρτητο συνδικαλιστικό όργανο παικτών. Το αίτημα ήταν απλό και ταυτόχρονα εκρηκτικό: περισσότερα έσοδα για τους αθλητές, λιγότερη εξουσία στους διοργανωτές, μεγαλύτερη ελευθερία στο εμπορικό κομμάτι και ένα πιο ανθρώπινο αγωνιστικό πρόγραμμα.

Τα στοιχεία που επικαλούνταν ο Σέρβος ήταν αμείλικτα. Παρά την εκρηκτική αύξηση των εσόδων του τένις, οι παίκτες λαμβάνουν μόλις το 17% των συνολικών κερδών του αθλήματος. Στο NBA το ποσοστό ξεπερνά το 50%, ενώ στο ποδόσφαιρο μπορεί να φτάσει ακόμη και το 70%. Την ίδια στιγμή, το καλεντάρι γίνεται όλο και πιο ασφυκτικό, ειδικά μετά τη διεύρυνση των Masters 1000 σε διοργανώσεις δύο εβδομάδων. «Είναι ένα μη βιώσιμο σύστημα», επαναλάμβανε ο Τζόκοβιτς.

Η PTPA βρήκε γρήγορα απήχηση, κυρίως σε παίκτες που παλεύουν μακριά από τα φώτα της κορυφής. Στο πλευρό της στάθηκαν όμως και γνωστά ονόματα, όπως η Πάουλα Μπαντόσα, η Ονς Ζαμπέρ, ο Χούμπερτ Χούρκατς και ο Πάμπλο Καρένιο Μπούστα. Παρά τον θόρυβο, για χρόνια οι επίσημοι θεσμοί του τένις αγνόησαν επιδεικτικά το νέο σωματείο. Μέχρι που, ξαφνικά, το 2025, η σύγκρουση πέρασε σε άλλο επίπεδο.

Τον Μάρτιο, η PTPA κατέθεσε αγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο, κατηγορώντας ATP, WTA και Grand Slam για «ανταγωνιστικές πρακτικές καρτέλ». Οι παίκτες, σύμφωνα με την καταγγελία, είναι εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα όπου δεν ελέγχουν ούτε την καριέρα ούτε το εμπορικό τους αποτύπωμα, ενώ η ευημερία τους αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον ζήτημα. Ήταν το σημείο χωρίς επιστροφή.

Από εκείνη τη στιγμή, οι εξελίξεις επιταχύνθηκαν. Με την οικονομική στήριξη του δισεκατομμυριούχου Μπιλ Άκμαν, η PTPA άρχισε να αναζητά κεφάλαια ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων για τη δημιουργία ενός νέου, ενοποιημένου circuit: του λεγόμενου Pinnacle Tour. Ένα πρωτάθλημα που θα υποσχόταν καλύτερη κατανομή εσόδων και λιγότερη καταπόνηση για τους αθλητές. Παράλληλα, το Australian Open αποστασιοποιήθηκε από τις αγωγές, ανοίγοντας δίαυλο συνεργασίας με το σωματείο των παικτών.

Οι θεσμοί αντέδρασαν άμεσα. ATP, WTA και Grand Slam έκλεισαν τις γραμμές τους και ξεκίνησαν παρασκηνιακές κινήσεις. Για ένα διάστημα, κυκλοφόρησε έντονα το σενάριο εμπλοκής της Σαουδικής Αραβίας υπέρ των παικτών. Τελικά, όμως, η ATP εξασφάλισε τη στήριξη του Public Investment Fund, προσφέροντας στη χώρα ένα νέο Masters 1000 από το 2028. Ένα ακόμη κεφάλαιο στο γεωπολιτικό παιχνίδι του παγκόσμιου αθλητισμού.

Και όμως, τη στιγμή που όλα έμοιαζαν έτοιμα για ρήξη, εμφανίστηκε μια νέα ρωγμή: η εσωτερική διάσπαση των παικτών. Ο Τζόκοβιτς, απογοητευμένος από την έλλειψη ενιαίας στάσης, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι αποστασιοποιείται από την PTPA, αφήνοντας αιχμές για «έλλειψη ηγεσίας». Στην πραγματικότητα, η απουσία στήριξης από τα δύο μεγαλύτερα αστέρια της νέας γενιάς, τον Κάρλος Αλκαράθ και τον Γιανίκ Σίνερ, βαραίνει καθοριστικά. Οι δύο κορυφαίοι παίκτες προτιμούν προς το παρόν να μείνουν εκτός της σύγκρουσης, φοβούμενοι ίσως το κόστος μιας ανοιχτής ρήξης.

Το μέλλον παραμένει θολό. Οι δικαστικές διαμάχες μπορεί να τραβήξουν για χρόνια, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι κάποια στιγμή θα απαιτηθούν συμβιβασμοί. Αν όμως η PTPA καταφέρει να βρει τα κεφάλαια που αναζητά και αν οι μεγάλοι σταρ αποφασίσουν να πάρουν θέση, το οικοδόμημα του επαγγελματικού τένις μπορεί να αλλάξει ριζικά. Ίσως να μη συμβεί τίποτα. Ίσως, όμως, το άθλημα όπως το γνωρίζουμε σήμερα να μην υπάρχει σε λίγα χρόνια. Και αυτή η αβεβαιότητα είναι, από μόνη της, η πιο επικίνδυνη πτυχή της κρίσης.

MUST READ

Αντρέ Λουίζ: 10 πράγματα που πρέπει να ξέρεις για τον Βραζιλιάνο εξτρέμ (vids)

Πηγή: In.gr