
Έχουν περάσει 50 χρόνια από όταν ο «Ταξιτζής» βγήκε στους κινηματογράφους και, η Τζόντι Φόστερ έχει να μας διηγηθεί μια ιστορία «που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη της».
Το μακρινό 1976, η Τζόντι Φόστερ υποδύθηκε την 12χρονη πόρνη Άιρις στην ταινία «Ταξιτζής», σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε και με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο στο ρόλο του Τράβις Μπικλ, ενός απόστρατου που για να καταπολεμήσει τις αϋπνίες και την κατάθλιψη εργάζεται τα βράδια ως ταξιτζής.
Πολλές δεκαετίες αργότερα, η Φόστερ συναντιέται με τους παλιούς συνεργάτες της στην ταινία, Μάρτιν Σκορσέζε, Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Πολ Σρέιντερ (ο σεναριογράφος πίσω από το κινηματογραφικό διαμάντι), και αναπολεί τα όσα έζησε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του νεό-νουάρ θρίλερ, μοιραζόμενη ιστορίες που «παραμένουν χαραγμένες στη μνήμη της».
«Δεν μπορούσαν να σταματήσουν να γελάνε»
Το Tribeca Festival τίμησε τα 50 χρόνια από την κυκλοφορία της θρυλικής ταινίας του Μάρτιν Σκορσέζε, με την Τζόντι Φόστερ, τον Μάρτιν Σκορσέζε, τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Πολ Σρέιντερ να «δίνουν το παρών» σε μια επετειακή εκδήλωση στο OKX Theater του Μανχάταν.
Απευθυνόμενη στο κοινό, η Φόστερ αποκάλυψε μια ιστορία με τους Σκορσέζε και Ντε Νίρο, οι οποίοι, σύμφωνα με την ίδια, «δεν μπορούσαν να σταματήσουν να γελάνε στο πλατό», καθώς προσπαθούσαν να της εξηγήσουν πώς να ανοίξει το φερμουάρ του παντελονιού του συμπρωταγωνιστή της για μια ερωτική, προκλητική σκηνή.
«Ο Μάρτι προσπαθούσε να μου εξηγήσει πώς έπρεπε να κατεβάσω το φερμουάρ [του Ντε Νίρο]. Δεν μπορούσαν να σταματήσουν να γελάνε, και ο Μπομπ έλεγε: ‘Θα της το πω εγώ’. Προσπαθούσε να μου πει τι να κάνω, και μετά άρχιζε να γελάει», θυμήθηκε η Φόστερ. «Δεν μπορούσαν να μου δώσουν οδηγίες επειδή ήταν τόσο αγχωμένοι που ήμουν μικρούλα».
Καθώς τα γέλια συνεχίζονταν, η Φόστερ πήρε την κατάσταση στα χέρια της. «Και είπα: ‘Πρώτα κατεβάζω το φερμουάρ, μετά κάνω αυτό και πηγαίνω εκεί. Σιγά το πράγμα».
«Α, θα κάνω κάτι άλλο στη Disney»
Μισό αιώνα αργότερα, η αυτοπεποίθηση της Τζόντι Φόστερ (και το χιούμορ όλων των συμπρωταγωνιστών της) δεν έχει σβήσει.
Όπως περιγράφει στο Variety ο δημοσιογράφος Αντόνιο Φέρμε, «μια από τις πιο γελοίες στιγμές της βραδιάς ήρθε όταν επέπληξε ευγενικά (και ευθέως) τον Σρέιντερ επειδή άρχισε να απαντά σε μια ερώτηση χωρίς να χρησιμοποιεί το μικρόφωνό του».
«Μπορεί να κάθεται πάνω του!» αστειεύτηκε ο Σκορσέζε.
Ο Μάρτιν Σκορσέζε πήρε τη σκυτάλη της συζήτησης και μοιράστηκε μια αστεία ιστορία με την Τζόντι Φόστερ, όταν εκείνη ήταν μόλις 11 ετών και τον συνάντησε στο γραφείο του, φορώντας τη σχολική της σχολή, για την οντισιόν της κωμωδίας του 1974 «Η Αλίκη δε μένει πια εδώ».
«Απλά κάθισες [και είπες]: ‘Ναι, μπορώ να το κάνω. Εντάξει, το κατάλαβα. Κανένα πρόβλημα’», θυμήθηκε ο Σκορσέζε, μιμούμενος την αδιάφορη στάση της. «’Τι θα κάνεις μετά;’», τη ρώτησε, και εκείνη απάντησε: ‘Α, θα κάνω κάτι άλλο στη Disney’».
Η Φόστερ γέλασε δίπλα του, κουνώντας τους ώμους της, όπως περιγράφει χαρακτηριστικά ο Φέρμε στο άρθρο του.
«Είχε μια αυθεντία — δεν αστειεύομαι — μια αυθεντία», κατέληξε ο Σκορσέζε.
«Απλά ήθελα να γίνω μέρος αυτού»
Στην συνέντευξη που έδωσε νωρίτερα φέτος στο Variety, η Τζόντι Φόστερ δήλωσε ότι το πάθος της για τον κινηματογράφο πυροδοτήθηκε με τις επισκέψεις στο σινεμά μαζί με τη μητέρα της, όπου ήρθε σε επαφή με το γαλλικό Νέο Κύμα και τους Ιάπωνες σκηνοθέτες.
Ωστόσο, ήταν η αργή κίνηση του Ντε Νίρο καθώς έμπαινε στο μπαρ του Τόνι στην ταινία «Κακόφημοι δρόμοι» που της γέννησε την ιδέα να κατακτήσει και εκείνη την έβδομη τέχνη.
«Η αλήθεια είναι ότι είδα την ταινία ‘Κακόφημοι δρόμοι’ όταν ήμουν παιδί… και αυτό ήταν», είπε η Φόστερ, έχοντας στο πλευρό της τον Ντε Νίρο.
«Απλά ήθελα να γίνω μέρος αυτού. Ό,τι και να μου προσφέρατε, θα το έκανα», πρόσθεσε, κοιτάζοντας τον θρυλικό ηθοποιό.
Στη συνέχεια, σηκώθηκε από τη θέση της και στράφηκε προς τον Σκορσέζε. «Προσπάθησα να γίνω κομπάρσος στο ‘Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη’, αλλά δεν τα κατάφερα επειδή ήμουν κάτω των 16 ετών και δεν με άφηναν να δουλεύω τη νύχτα».
*Με πληροφορίες από: Variety | Κεντρική φωτογραφία θέματος: IMDb



















