
Η Βραζιλία απογοήτευσε για ακόμα ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς αποκλείστηκε από τη Νορβηγία στους «16» και αποδείχθηκε ότι δεν κατάφερε να γίνει ομάδα, παρά την ποιότητα των παικτών της και την παρουσία του έμπειρου Αντσελότι στον πάγκο.
Η σκληρή κριτική που ξεκίνησε να δέχεται η «Σελεσάο», από τους Βραζιλιάνους αλλά και τα ΜΜΕ της χώρας, μετά την ήττα από τη Νορβηγία και τον αποκλεισμό της από τους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ήταν το φυσικό επακόλουθο της τραγικής παρουσίας της σε ακόμα μια τελική φάση της διοργάνωσης.
Μιλάμε, άλλωστε, για τη μοναδική χώρα που έχει πάρει μέρος σε όλα τα Μουντιάλ μέχρι τώρα από το 1930 και αυτή που έχει κατακτήσει τον τίτλο τις περισσότερες φορές (5). Η ιστορία, βέβαια και η «βαριά» φανέλα δεν παίζουν ποδόσφαιρο. Αυτό που αποδείχθηκε, επίσης, είναι ότι το ταλέντο από μόνο του δεν είναι αρκετό. Έστω και αν αυτό του Χάαλαντ, αποδείχθηκε κομβικό για την έκβαση της αναμέτρησης στο Νιου Τζέρσεϊ.
Διαβάστε επίσης: Ημέρα Ζότα Σίλβα στο Λιμάνι
Το ρόστερ της Βραζιλίας φυσικά και διαθέτει παίκτες ποιότητας, αξίας εκατομμυρίων ευρώ, που αγωνίζονται σε κορυφαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους. Οι χαρακτηρισμοί για τη «Σελεσάο» μπορεί να ήταν σε αρκετές περιπτώσεις υπερβολικοί, όμως, το δεδομένο είναι ότι δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί για ακόμα μια φορά στις απαιτήσεις.
Ο Κάρλο Αντσελότι δεν κέρδισε το στοίχημα, που ήταν να μετατρέψει το σύνολο αυτό των ποιοτικών ποδοσφαιριστών σε ομάδα, με όλη τη σημασία της λέξης. Ο Ιταλός τεχνικός παρότι διαθέτει εμπειρία σε «δύσκολα» αποδυτήρια, αυτή τη φορά δεν έφερε το έργο του εις πέρας. Ίσως, βέβαια και κανείς από τους σταρ της Βραζιλίας, δεν μπορούσε να αναλάβει τον ρόλο του ηγέτη.
Αν, τελικά, συνεχίσει στο «τιμόνι» της Βραζιλίας, καθώς ξεκαθάρισε ότι δεν έχει πρόθεση να παραιτηθεί, ο Αντσελότι θα πρέπει να αλλάξει πολλά. Κυρίως, θα πρέπει να βρει τρόπο να αφαιρέσει από τα αποδυτήρια την υπεροψία, που πηγάζει από το παρελθόν και την ιστορία της «Σελεσάο», αλλά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται από την εικόνα της στον αγωνιστικό χώρο.
ΥΓ. Ο Χόρντουρ Μάγκνουσον είναι μια καλή επιλογή για τον Άρη, καθώς δεν θα χρειαστεί προσαρμογή, ενώ γνωρίζουμε και τι θα περιμένουμε από τον ποδοσφαιριστή. Που είχε, βέβαια, σοβαρούς τραυματισμούς, κυρίως κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Παναθηναϊκό, ενώ αντίθετα είχε «γεμάτη» σεζόν με τον Λεβαδειακό.
ΥΓ1. Ακόμα, πάντως και αν αποκτήσει τον διεθνή Ισλανδό στόπερ, ο Άρης θα πρέπει να κινηθεί και για έναν ακόμα παίκτη στο κέντρο της άμυνας, που θα έχει διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά από τους Μάγκνουσον και Φαμπιάνο.



















