Κακή βραδιά, κακή ήττα

Ο Ολυμπιακός πέταξε στα σκουπίδια μια από τις δύο σπουδαίες εκτός έδρας νίκες του. Οι αριθμοί λένε την αλήθεια.

Κακή βραδιά, κακή ήττα | to10.gr

Είναι φορές που οι αριθμοί λένε μέρος της αλήθειας, αλλά είναι και φορές που δείχνουν ανάγλυφα την εικόνα του αγώνα. Ο Ολυμπιακός έχασε από την Αρμάνι Μιλάνο γιατί απλά ήταν χειρότερος σε όλους τους τομείς της στατιστικής, που αφορούσαν στο σκοράρισμα. Και το μπάσκετ είναι απλό: Όποιος βάζει περισσότερους πόντους κερδίζει.

Στο 30’ όταν και κρίθηκε το ματς, οι «ερυθρόλευκοι» είχαν 7/15 βολές τη στιγμή που οι φιλοξενούμενοι είχαν 16/17! Την ίδια στιγμή σούταραν με 2/20 τρίποντα, ενώ οι Ιταλοί 8/19. Από εκεί και πέρα η ψυχολογία, ο εκνευρισμός κι η σιγουριά που έβγαζαν οι παίκτες του Πιανιτζιάνι διαμόρφωσαν το αποτελεσμα. Δίχως περιφερειακό σουτ η άμυνα κλείνει, μικραίνει το γήπεδο κι όλα παίρνουν τον δρόμο τους.

Είναι λογικό να υπάρχουν και κακές βραδιές, θα υπάρξουν κι άλλες πολύ δύσκολες βραδιές. Ο Ολυμπιακός κρατά τη δεύτερη συνεχόμενη σπουδαία παρουσία του Μιλουτίνοφ, το εξαιρετικό παιχνίδι του Μάντζαρη, το γεγονός ότι ο Βεζένκοφ μπορεί να κρατήσει τη θέση του. Τι έχασε;

Δεν είναι μόνο ότι έσπασε η έδρα στην πρεμιέρα, αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά και τίποτα. Είναι ότι ακολουθεί πρόγραμμα βουνό, με την αναμέτρηση με τη Μακάμπι να είναι η θεωρητικά πιο βατή και μετά ταξίδι στη Μόσχα (ΤΣΣΚΑ), δεύτερο συνεχόμενο εκτός έδρας με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, φιλοξενία της Φενέρμπαχτσε, ταξίδι στο Μόναχο (Μπάγερν), πριν τον εντός έδρας αγώνα με τη Ρεάλ. Ποιος είπε ότι η Ευρωλίγκα είναι… βόλτα στην εξοχή;

Βέβαιο είναι πως ούτε η Αρμάνι (είναι γεμάτη ομάδα, δεν έχει σχέση με την περσινή) είναι τόσο καλή, ούτε η διαφορά είναι τόσο μεγάλη. Η παρέα από το Μιλάνο βρέθηκε στο υψηλότερο πικ, τη στιγμή που οι «ερυθρόλευκοι» βρέθηκαν στο χαμηλότερο. Ζητούμενο τώρα είναι η διαχείριση της ήττας, αν κι υπάρχει εμπειρία και στον πάγκο, αλλά και στους παίκτες.

Αντί επιλόγου: Προφανώς ο τελευταίος που έχει ευθύνη για το αποτέλεσμα είναι ο ΛεΝτέι, αλλά στο μικρό δείγμα γραφής που έχει δώσει, δεν αφήνει αποτύπωμα παίκτη που μπορεί να προσφέρει λύσεις. Κι είναι κρίμα, γιατί την ίδια στιγμή ο Μιλουτίνοφ μοιάζει ανίκητος. Φτάνει, όμως, ένας –έστω και τόσο ποιοτικός- σέντερ;

ΥΓ. Ένας άγραφος… δημοσιογραφικός νόμος επιτάσσει να μην λες μεγάλες κουβέντες, όμως δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει βραδιά που ο Ολυμπιακός θα τελειώσει αγώνα με 50% στις βολές (9/18) και 15.4% στα τρίποντα (2/13), τη στιγμή που ο αντίπαλος (όποιος κι αν είναι αυτός) θα έχει 92.6% στις βολές (25/27) και 41.4% στα τρίποντα (12/29).

ΥΓ1. Δεν υπάρχει μέτρηση για το… μυαλό που έχει η μπάλα, θαρρώ όμως ότι δεν υπολείπεται του μυαλού που κουβαλά ο Τζέιμς.