Ένα παιδί από τα Σεπόλια στην κορυφή του ΝΒΑ

Η δουλειά του Γιάννη, το πείσμα του, η αγάπη του για το μπάσκετ και η απόλυτη δικαίωση των κόπων του… Ένα απλό ευχαριστώ είναι λίγο κύριε Greek Freak…


Ένα παιδί από τα Σεπόλια στην κορυφή του ΝΒΑ | to10.gr

Είναι μερικά δευτερόλεπτα από την στιγμή που ο κομισάριος του ΝΒΑ, Ανταμ Σίλβερ, γνωστοποίησε ότι είναι ο MVP της κανονικής διάρκειας της λίγκας. Συγκίνηση… Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο κορυφαίος παίκτης στον πλανήτη! Ποιος θα το πίστευε. Δεν θα ξεχάσω εκείνη την μέρα που είχα πετύχει ένα ψιλόλιγνο αγόρι στο μετρό, με μία μπορντό φόρμα. Ήταν τόσο αδύνατος, τόσο ντροπαλός, δίπλα στον πιο γεροδεμένο (τότε γιατί τώρα…), μεγαλύτερο αδερφό του. Είχα μάθει ποιος είναι, δεν μπορούσα να πιστέψει όμως τη συνέχεια.

Και κάμποσα χρόνια μετά ο MVP του ΝΒΑ. O 5ος μη Αμερικανός που καταφέρνει αυτό το επίτευγμα, πλέον στο πάνθεον της ιστορίας του κορυφαίου πρωταθλήματος του πλανήτη δίπλα σε ιερά τέρατα του μπάσκετ.

Ένα παιδί από την Ελλάδα που τον καταχειροκροτάει όλος ο κόσμος για το ταλέντο του και τον αδαμάντινο χαρακτήρα του.

Ένα παράδειγμα προς μίμηση για όποιον θέλει να τα παρατήσει όταν τα πράγματα δεν του πάνε καλά. Ένα πανέμορφο παράδειγμα για τα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό.

Η διαδρομή του Γιάννη μας διδάσκει πολλά. Το σημαντικότερο όλων είναι πως εάν δεν δουλέψεις στην ζωή σου, δεν θα δεις τα όνειρά σου να γίνονται πραγματικότητα. Όποιο χάρισμα και να σου έχε δώσει ο Παντοδύναμος, ότι και να σου έχει προσφέρει η φύση. Εάν δεν κοπιάσεις, δεν θα γίνεις αυτό που έχεις βάλει ως στόχο στην ζωή σου.

Ο Γιάννης μας συγκίνησε για άλλη μία φορά. Είμαστε μάρτυρες ενός ήρωα που έχει μπει για τα καλά στις καρδιές μας. Που μας… αναγκάζει με το ταλέντο του, να ξενυχτάμε μπροστά από τις τηλεοράσεις μας, τα λάπτοπ, τα κινητά μας, για να τον παρακολουθήσουμε να κατακτάει το ΝΒΑ. Που μας… ξενερώνει που δεν πέρασε στους τελικούς και αποκλείστηκε από τους μετέπειτα πρωταθλητές, λες και λίγα είχε καταφέρει ήδη.

Ένα παλικάρι που πέρασε πολλά, είχε ανθρώπους δίπλα του που τον αγαπάνε και τους λατρεύει, πάλεψε και μόχθησε, και αξίζει κάθε σταγόνα του ιδρώτα του για να βρίσκεται εκεί που είναι τώρα.

Όπως διάβασα κάπου και μου άρεσε υπερβολικά, αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα ενός ανθρώπου που η ζωή του έδωσε λεμόνια και αυτός κατάφερε με το πείσμα και την εργατικότητά του να φτιάξει την καλύτερη λεμονάδα του κόσμου!

Νά ‘σαι γερός και δυνατός Γιάννη. Και όλες οι ευχές των ανθρώπων που συγκίνησες, να γίνουν πραγματικότητα και εφόδιό σου για νέες κορυφές. Ταβάνι είναι μόνο ο ουρανός. Σίγουρα έχουμε πολλά να ζήσουμε ακόμα μαζί σου. Θα τα περιμένουμε με ανυπομονησία…

ΥΓ «Ευχαριστώ την απίθανη μητέρα μου. Είναι η ηρωίδα μου από μικρός. Δεν μπορείς να προβλέψεις το μέλλον σου και δεν μπορείς να πιστέψεις, αν δεν έχεις έναν γονιό. Ευχαριστώ και τους ατζέντηδες, που με πίστεψαν και έδιναν κίνητρο. Αυτό σήμερα είναι μονο η αρχή, θέλω να κατακτήσω το πρωτάθλημα. Όπως μου είχε πει ο πατέρας μου, πάντα να θέλεις περισσότερα, όμως να μην είσαι άπληστος». Συγκλονιστικός… Για άλλη μία φορά μας συγκίνησες και σαν χαζοί κλαίγαμε μαζί σου. Μακάρι να καταφέρεις να γίνουν όλα τα όνειρά σου πραγματικότητα.. Οσο και να το βλέπεις…

ΥΓ1 Μην κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Ας ελπίσουμε ότι τέτοιες διακρίσεις θα μας κάνουν καλύτερους και θα είναι η αιτία για να βελτιωθούμε. Όχι μόνο να θριαμβολογούμε, αλλά επί της ουσίας να πραγματοποιηθούν πράγματα και έργα..

ΥΓ2 Ποιος θα το έλεγε. Ένα παιδί από τα Σεπόλια..

ΥΓ3 Και κάτι για το τέλος…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο