Ο Ολυμπιακός το νέο «σπίτι» του, η ζωή στην Ελλάδα και τα…. μυρμήγκια: Όσα είπε ο Γκονσάλες στους συμπατριώτες του (vid)

Είναι ένα από τα πιο… hot ονόματα του ποδοσφαίρου της πατρίδας του. Ο Αρμάντο Γκονσάλες έκανε φέτος το μεγάλο βήμα για την Ευρώπη και τον Ολυμπιακό και κάθε του βήμα ή λέξη στο Μεξικό, προκαλεί το ενδιαφέρον των συμπατριωτών του. Ο ερυθρόλευκος επιθετικός είναι ένα από τα πιο αξιαγάπητα πρόσωπα στον αθλητισμό της πατρίδας του και φυσικά ένας ποδοσφαιριστής στον οποίο θα στηριχθεί η Εθνική ομάδα της πατρίδας του στο άμεσο και το πιο μακρινό μέλλον.

Επ’ ευκαιρία λοιπόν της επιστροφής του στο Μεξικό για να ενσωματωθεί στην αποστολή της «Ελ Τρι» για τα δύο παιχνίδια μπαράζ του Nations League της Βορείου και Κεντρικής Αμερικής κόντρα στη Τζαμάικα, ο «Ορμίγκα» παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Vamos Network with The Give N Go & Herc Gomez». Σε αυτή, μίλησε για τα όσα έως τώρα έχει συναντήσει στην Ελλάδα, για την προσαρμογή στον Ολυμπιακό, την προσωπική του ζωή αλλά και την ιστορία για το ιδιαίτερο παρατσούκλι που τον ακολουθεί από όταν ήταν ακόμη παιδί.

Μεταξύ άλλων, ανέφερε πως η παρουσία των Ισπανόφωνων στον Ολυμπιακό τον έχει βοηθήσει πολύ και δήλωσε απόλυτα ικανοποιημένος με το νέο του περιβάλλον, λέγοντας χαρακτηριστικά πως στους «ερυθρόλευκους» αισθάνεται ήδη σαν στο σπίτι του.

Αναλυτικά, όσα δήλωσε ο Αρμάντο Γκονσάλες:

Για το παρατσούκλι «Hormiga»: «Όταν ήμουν μικρός, τα αδέρφια μου δέχθηκαν επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη μου. Φοβόμουν πάρα πολύ αυτά τα έντομα και ένας θείος μου άρχισε να με φωνάζει “Ορμίγα”. Έτσι μου έμεινε το παρατσούκλι και πραγματικά το αγαπώ».

Για τη ζωή στην Ελλάδα και τα κατοικίδιά του: «Χαίρομαι πολύ που θυμάστε ότι έχω μια μεγάλη χελώνα στην Ελλάδα. Έχω επίσης τη γάτα μου και μου λείπει πολύ».

Για την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό: «Ήταν σαν την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Ήμουν πολύ χαρούμενος στην Τσίβας, όπου είχα δημιουργήσει μια οικογένεια. Βρισκόμουν εκεί από τα 15 μου χρόνια, πέρασα οκτώ χρόνια στον σύλλογο και για έξι χρόνια ζούσα στις εγκαταστάσεις του. Ξαφνικά έπρεπε να πάω σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ήταν περίεργο, αλλά όλοι με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου. Έχω συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά, ενώ και οι προπονητές είναι από την Ισπανία. Αυτό με βοήθησε πολύ στο κομμάτι της επικοινωνίας. Ήταν μια νέα πρόκληση που ήθελα πραγματικά και ήμουν ενθουσιασμένος».

Για τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο: «Νομίζω ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό ζούμε τα πάντα με πάθος, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Οι Έλληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Αυτή είναι μια σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες».

MUST READ

Τάιλερ Ντόρσεϊ, καταλαβαίνεις τι (ρισκάρεις, ου μην) χάνεις;

Για το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ: «Όταν μπήκα στο παιχνίδι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ τις κινήσεις των συμπαικτών μου. Όταν ο εξτρέμ είχε την μπάλα, προσπαθούσα να κρυφτώ από τον κεντρικό αμυντικό και να κινηθώ στην περιοχή χωρίς να με αντιληφθεί. Μόλις έγινε η σέντρα, κατάλαβα ότι ήταν η στιγμή να επιτεθώ στην μπάλα και να βρεθώ στον πιο επικίνδυνο χώρο. Κινήθηκα πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα ήρθε ακριβώς εκεί που έπρεπε. Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν η κίνησή μου και η σκέψη να αποφύγω την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού».