
Χωρίς μελοδραματισμούς, μακριά από αγιογραφίες, ο Δημήτρης και ο Σταμάτης Κόκοτας ήταν σε μια συνεχή διαπραγμάτευση με κοινές αξίες
Το να φέρεις το όνομα «Κόκοτας» στο ελληνικό τραγούδι σήμαινε ότι υπέγραφες εξαρχής μια σύμβαση με τη σύγκριση. Ο Δημήτρης Κόκοτας δεν αρνήθηκε ποτέ αυτό το άγραφο συμβόλαιο.
Όμως, όπως σημειώνει το in.gr πίσω από το προφανές αφήγημα της διαδοχής, η μεταξύ τους σχέση υπήρξε αληθινή και ουσιαστική και σε σημεία της τραχιά, μια σχέση υγιής.
Η είσοδος του Δημήτρη στη δισκογραφία τη δεκαετία του ’90 έμοιαζε με σιωπηλή ανταρσία. Επιλέγοντας τον ποπ ήχο του Φοίβου, ο Δημήτρης Κόκοτας αρνήθηκε να γίνει μια ακόμη κόπια, γλιτώνοντας την παγίδα της μίμησης, αλλά προκαλώντας την αμήχανη δυσπιστία του πατέρα του.
«Ο πατέρας μου δεν ήξερε τον Φοίβο, δεν τον είχε ακούσει. Φανταζόταν ότι είναι ένας συνθέτης έξω από τα νερά του. Μου είχε ήδη έτοιμο έναν τεράστιο συνθέτη για να συνεργαστώ μαζί του, τον Γιάννη Σπανό», είπε χαρακτηριστικά.
Δύο φωνές στο ίδιο σπίτι
Ο Δημήτρης Κόκοτας δεν προσπάθησε ποτέ να παρουσιάσει μια εξιδανικευμένη εικόνα για τις κάμερες.
Μιλώντας για τον πατέρα του, περιέγραφε μια σχέση με τριβές, φωνές και καθημερινές συγκρούσεις — το τίμημα δύο ανθρώπων που έμοιαζαν περισσότερο από όσο ήθελαν να παραδεχτούν.
«Συνέχεια μαλώναμε, δεν υπάρχει κάποια μέρα που να φωνάζαμε ο ένας στον άλλο σε βάση καθημερινή. Σαν πατέρας με γιο. Ήμουν σπίτι του μέρα παρά μέρα. Τα τελευταία 11 χρόνια και μαζί με τη μικρή κάθε Κυριακή. Διαφωνούσαμε για τα πάντα και για τίποτα. Είμαστε και οι δύο εγωιστές και ψάχναμε κάτι να πούμε» είχε πει με ειλικρίνεια.
«Συνέχεια μαλώναμε, δεν υπάρχει κάποια μέρα που να φωνάζαμε ο ένας στον άλλο σε βάση καθημερινή. Σαν πατέρας με γιο. Ήμουν σπίτι του μέρα παρά μέρα. Τα τελευταία 11 χρόνια και μαζί με τη μικρή κάθε Κυριακή. Διαφωνούσαμε για τα πάντα και για τίποτα. Είμαστε και οι δύο εγωιστές και ψάχναμε κάτι να πούμε» είχε πει με ειλικρίνεια.

Ο Δημήτρης με τον πατέρα του Σταμάτη Κόκοτα, τη μητέρα του και την αδελφή του σε οικογενειακή έξοδο
Βέβαια, πέρα από αυτή την φαινομενικά τραχιά δυναμική, ο Σταμάτης Κόκοτας παρέμενε το απόλυτο σημείο αναφοράς, η κριτική του λειτουργούσε ως το τελικό κριτήριο αξίας για τον γιο του Δημήτρη.
«Πάντα με συμβούλευε, πάντα είχε να πει κάτι. Είχε άποψη. Το θέμα ποιο είναι, ότι όταν ήθελα να κάνω του κεφαλιού μου, έβγαινε σωστός και έλεγα “όχι, ρε”. Μετά αρχίζεις και το ξανασκέφτεσαι, λες “μπαμπά, πώς το βλέπεις αυτό;”» είχε εξολομογηθεί.
«Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός. Άκουγε τους δίσκους μου μετά την κυκλοφορία τους, ήταν σαν εξετάσεις. Δίνεις και μετά περιμένεις τα αποτελέσματα» πρόσθεσε.
Μπαμπάς, παππούς και μια σοκολάτα
Στις αφηγήσεις του Δημήτρη Κόκοτα, ο Σταμάτης Κόκοτας των εξωφύλλων και της νυχτερινής Αθήνας υποχωρούσε μπροστά στον άνθρωπο του μόχθου.
Ο γιος έβλεπε πίσω από τη λάμψη τον βιοπαλαιστή που γνώριζε την αξία της δουλειάς και της οικογένειας, ακόμα κι όταν η δουλειά τον κρατούσε μακριά.
«Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος ευκατάστατος. Δεν ήταν πλούσιος, αλλά ευκατάστατος. Δούλεψε πάρα πολλά χρόνια, ατελείωτες νύχτες και μέρες χωρίς ρεπό […] Αν και ήταν μέσα στα μεγάλα σαλόνια, ήξερε πάρα πολύ καλά τι σημαίνει μεροκάματο. Ήξερε τι σημαίνει πόνος, βροχή, κρύο και σεβόταν τον καθένα, ό,τι δουλειά και να έκανε» είχε πει.
«Είχαμε καταπληκτικό πατέρα, νοιαζόταν για εμάς, ήταν κοντά μας με συμβουλές. Το είχα παράπονο που μου έλειψε στα παιδικά μου χρόνια λόγω της δουλειάς. Ο πατέρας μου, καταρχάς λάτρευε τα παιδιά, σαν παππούς είχε μία τεράστια αγκαλιά και πάντα μία σοκολάτα ή μία έκπληξη για τα εγγόνια του».
Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός
Η οριστική συμφιλίωση με το βάρος της πατρικής φιγούρας ήρθε στον επικήδειο, μετά την απώλεια του την 1η Οκτωβρίου 2022, σε ηλικία 85 ετών.
Τότε ο Δημήτρης Κόκοτας δεν μίλησε ως ομότεχνος, αλλά ως ο γιος που αναγνωρίζει την προσφορά του πατέρα του στην οικογένεια και την κοινωνία.



«Ήσουν ένας καταπληκτικός πατέρας. Μας αγάπησες πάρα πολύ. Μας έδωσες πολύ αγάπη. Τη γυναίκα, τη μάνα μας, τη δεύτερη γυναίκα την Ευαγγελία, τα παιδιά του. Του δώσαμε κι εμείς πάρα πολύ αγάπη. Ήμασταν το στήριγμά του κι έτσι μας έμαθε να αγαπάμε τον κόσμο και τον εαυτό μας. Ο Σταμάτης για τα παιδιά του είχε πάντα μια θέση για όλους. Πήγαιναν να τον δουν, να τον ακούσουν, να τον χειροκροτήσουν κι ας μην τους ήξερε καθόλου.
Ήταν βιοπαλαιστής, άπλωνε το χέρι του, έδινε χρήματα, είχε φροντίσει για τη ψυχή του, έκανε αγαθοεργίες, ανεγέρσεις ναών και σε ορφανοτροφεία. Ξεγέλασε το θάνατο. Ο Σταμάτης για μένα θα είναι πάντα εδώ, θα ζει σίγουρα μέσα στις καρδιές όλων μας. Στη σκέψη μας, θα τον ακούμε, θα είναι πάντα εδώ να μας στηρίζει. Είχε για όλους έναν καλό λόγο και θεωρούσε όλο το κόσμο αγαπημένο και φίλο του».
«Πάντα εδώ»
Μετά τον θάνατο του Σταμάτη Κόκοτα, ο Δημήτρης Κόκοτας δεν αναζητούσε πλέον την ανεξαρτησία του από εκείνον· αναζητούσε την παρουσία του. Η μουσική του πατέρα έγινε το μόνο καταφύγιο όπου η απουσία μετατρεπόταν σε διάλογο.
«Έχω την αίσθηση πως ο πατέρας μου είναι πάντα εδώ. Μπαίνω στο YouTube και τον βλέπω, είναι βάλσαμο […] Νιώθω περηφάνια όταν μου μιλούν για τον πατέρα μου. Ο πόνος του χαμού του απαλύνει όταν ερμηνεύω τραγούδια του».

Ο Σταμάτης Κόκοτας με τον γιο του Δημήτρη και την κόρη του Μαριάννα, σε μια από τις σπάνιες οικογενειακές εμφανίσεις τους
Σήμερα, η κοινή τους ιστορία παραμένει ένα διαχρονικό υπόδειγμα πατρικού και υιού δεσμού — θεμελιωμένη στην αγάπη, την αμοιβαία εκτίμηση και μια κοινή μουσική ψυχή.
«Δεν σκέφτηκα ποτέ τη σύγκριση. Ο πατέρας μου ήταν ένας και μοναδικός. Η καλύτερη συμβουλή που μου έδωσε ποτέ ήταν ‘Να είσαι ο εαυτός σου, να είσαι κύριος και να σέβεσαι το κοινό που έρχεται να σε ακούσει’. Αυτό κράτησα σε όλη μου την πορεία» είχε εξομολογηθεί ο Κόκοτας για τον Κόκοτα.
Πηγή in.gr



















