Δεν κάναμε όλοι στα ΟΥΚ, αλλά μπορούμε να καταλάβουμε τη συγκίνηση. Κάποιοι μένουν, κάποιοι φεύγουν, αλλά το δέσιμο παραμένει αναλλοίωτο. Φαίνεται στα πρόσωπα αυτών που έμειναν πίσω.