
Ο Άλεκ Πίτερς σε συνέντευξη που παραχώρησε στο κανάλι της Αρμάνι Μιλάνο, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την πορεία τον στον Ολυμπιακό.
Ο Άλεκ Πίτερς από την σεζόν 2026/27 θα φοράει τη φανέλα της Αρμάνι Μιλάνο. Μετά από μια τετραετία στον Ολυμπιακό, ο Αμερικανός φόργουορντ αλλάζει μπασκετική στέγη για λογαριασμό των Ιταλών.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο επίσημο κανάλι της Αρμάνι Μιλάνο ο πρώην ερυθρόλευκος πάουερ φόργουορντ, «έσταξε μέλι» για τον Ολυμπιακό και μάλιστα μίλησε τόνισε ότι η απόφασή του να πάει στον Πειραιά ήταν η καλύτερη στην καριέρα του.
Αναλυτικά τα όσα είπε ο Πίτερς
Η αυτοπεποίθηση που απέκτησε στη Βιτόρια του έδωσε την ευκαιρία να επιστρέψει στην κορυφή, στον Ολυμπιακό, με διαφορετική νοοτροπία.
«Αυτά τα δύο χρόνια στην Μπασκόνια με προετοίμασαν να καταλάβω τι σημαίνει να είσαι βασικός παίκτης, θεμελιώδες στοιχείο της ομάδας. Ένιωθα ότι είχα βιώσει τα πάντα, σε σημείο να μπορώ να βγω στο γήπεδο και να παίξω σε οποιαδήποτε θέση. Και πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός εκείνη την εποχή έχτισε κάτι που, όπως είδαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, διατηρεί σταθερά υψηλό επίπεδο. Μου άρεσε το στυλ παιχνιδιού, η φιλοσοφία, ο προπονητής, το σύστημα και όλα τα υπόλοιπα, η ατμόσφαιρα που δημιουργούνταν στον σύλλογο. Ήθελα να γίνω μέρος αυτού. Δεν είχα σκοπό να μείνω τέσσερα χρόνια· σκόπευα να μείνω ένα χρόνο και να δω πώς θα πήγαινε, αν μου άρεσε ο ρόλος ή όχι. Τελικά, αποδείχθηκε η πιο σημαντική απόφαση της ζωής μου, στο μπάσκετ, για την οικογένειά μου, για τα πάντα.»
Για την ευκαιρία να γίνει βασικός σε μια κορυφαία ομάδα. Είχε τις ευθύνες που είχε και στη Βιτόρια, αλλά σε μια φιλόδοξη ομάδα που θα έφτανε στο Final Four.
«Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες, γιατί εκτός από τον Βεζένκοφ, έφυγε και ο Σλούκας. Όμως ήμουν έτοιμος, και εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι δεν υπήρχαν πολλοί καλύτεροι παίκτες στη θέση μου. Η πρόκριση στο Final Four ήταν ένα ακόμη θεμελιώδες βήμα στην καριέρα μου. Σκέφτηκα ότι δεν είχα πια τίποτα να αποδείξω.
Ήμουν ο εαυτός μου και είχα φτάσει στο σημείο όπου μπορούσα να βγω στο γήπεδο έτοιμος να κατακτήσω οτιδήποτε».
«Όταν κέρδισα με την ΤΣΣΚΑ, ήμουν χαρούμενος και έβλεπα τους άλλους να ανοίγουν σαμπάνια και να αγκαλιάζουν τις οικογένειές τους, έβλεπα τα δάκρυα και όλα τα άλλα. Αλλά όταν κερδίσαμε πέρυσι, ήμουν εγώ εκεί, βρισκόμουν στο επίκεντρο της νίκης. Η μητέρα μου ήταν εκεί, η αδελφή μου ήταν εκεί, η σύζυγός μου ήταν εκεί, η κόρη μου ήταν εκεί. Ήταν μια ευφορική, συγκινητική στιγμή. Με συγκίνησε βαθιά και με άφησε άφωνο, ακριβώς όπως το είχα δει να συμβαίνει στη ΤΣΣΚΑ. Είναι μια χαρά που δεν μπορείς να περιγράψεις με λόγια. Και μετά ήρθε ο εορτασμός, και βρισκόμασταν στην Αθήνα, μια κατάσταση που δεν μπορεί να αναπαραχθεί. Ναι, ήταν ξεχωριστό: υπήρχαν παίκτες που είχαν δουλέψει τέσσερα ή πέντε χρόνια για να φτάσουν σε αυτόν τον στόχο και να το καταφέρουν στο Όκλαντ, από όλα τα μέρη, στην Αθήνα. Ήταν απίστευτο».
Για την Αρμάνι Μιλάνο και το νέο βήμα στην καριέρα του:
«Η άφιξή μου στο Μιλάνο ετοιμαζόταν εδώ και πολύ περισσότερο καιρό από ό,τι νομίζει ο κόσμος. Παρατήρησα πόσοι παίκτες που σέβομαι είχαν παίξει εδώ. Ο Κάιλ, για παράδειγμα, ο Ροντρίγκεζ, ο Μπράιαντ Ντάνστον, ένας πολύ καλός φίλος μου με τον οποίο έπαιξα στην Κωνσταντινούπολη. Οι παίκτες συχνά μιλάνε για άλλους συλλόγους, άλλες πόλεις, ποιος εξελίσσεται, τι κάνουν. Και όταν τους μιλούσα για το Μιλάνο ή όταν έπαιζα εναντίον του Μιλάνου, έβλεπα δυνατότητες.
Φανταζόμουν τον εαυτό μου να έρχεται εδώ, να εξελίσσεται και να πετυχαίνει. Είτε αφορούσε τον προπονητή, τον σύλλογο, την πόλη, υπήρχαν ορισμένες συνθήκες που, αφού έπαιξα εδώ για τόσα χρόνια, θεωρούσα ιδανικές. Μιλώντας με τον ατζέντη μου και με ένα συμβόλαιο που επρόκειτο να λήξει, αποφάσισα να εξερευνήσω κάτι διαφορετικό, έναν πιο σημαντικό ρόλο. Έτσι, κοίταξα γύρω μου, σαν να ήμουν πάνω σε χάρτη, και το Μιλάνο συνέχιζε να εμφανίζεται. Έτσι είπα: «Έλα, ας δούμε αν υπάρχει πιθανότητα ή όχι». Τελικά, αυτό το ενδιαφέρον αποδείχθηκε αμοιβαίο. Θέλουμε να βελτιωθούμε, να εξελιχθούμε μαζί.
Ήθελα να έρθω εδώ και να συμμετάσχω στην οικοδόμηση της ομάδας. Πρόκειται για ένα εγχείρημα, μέρος της διαδικασίας ανάπτυξης, στο οποίο συνεισφέρω όλη την εμπειρία που απέκτησα παίζοντας σε καλές ομάδες και κερδίζοντας πολλά, αλλά σε ένα περιβάλλον όπου έχουν επιτύχει σπουδαία πράγματα στο παρελθόν. Ξέρω ότι η Ολίμπια μπορεί να γίνει ομάδα κορυφαίου επιπέδου, και το να συμμετέχω σε αυτή τη διαδικασία είναι πολύ ενθαρρυντικό, πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο. Φυσικά, το να το πετύχω αυτό είναι πιο δύσκολο από το να ενταχθώ σε μια μεγάλη ομάδα που ήδη κερδίζει, με ένα ρόστερ φτιαγμένο για να ταιριάζει. Αλλά ήθελα κάτι που, ψυχολογικά, σωματικά και συνολικά, να αντιπροσωπεύει το πιο σημαντικό βήμα στην καριέρα μου.»


















