Τα τερτίπια της στατιστικής

Ένα κείμενο μεταξύ σοβαρού και αστείου για ορισμένα περίεργα στατιστικά ευρήματα.


Τα τερτίπια της στατιστικής | to10.gr

Θυμάστε την προηγούμενη εβδομάδα όταν συζητούσαμε για τις εκπληκτικές επιδόσεις του Deandre Jordan στην γραμμή των ελεύθερων βολών; Αν όχι επιτρέψτε μου να σας φρεσκάρω στα γρήγορα την μνήμη σας. Ο τύπος σουτάρει βολές με 82,4%, ενώ έχει ποσοστό καριέρας μόλις στο 45%! Προφανώς αποτελεί μια περίπτωση στατιστικής ανωμαλίας – με τον καιρό τα νούμερα θα κανονικοποιηθούν, χωρίς φυσικά να αποκλείεται μια σημαντική βελτίωση. Εκείνο το κείμενο με παρότρυνε να σκεφτώ λίγο πιο συνολικά – υπάρχουν άραγε αντίστοιχα παραδείγματα στην λίγκα; Στατιστικά δηλαδή νούμερα που για την ώρα προκαλούν θαυμασμό, όμως όλοι υποψιαζόμαστε πως αργά ή γρήγορα – αφότου το δείγμα αγώνων μεγαλώσει και αποκτήσει αντιπροσωπευτικές ιδιότητες, παρόμοιες με τον γενικό πληθυσμό – θα εκλείψουν, περνώντας αναπόφευκτα στην σφαίρα του φανταστικού. Κάθισα λοιπόν και πραγματοποίησα μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο, ανακαλύπτοντας στην πορεία διάφορα αρκετά ενδιαφέροντα φαινόμενα. Αποφάσισα σήμερα να τα μοιραστώ μαζί σας, παρέα με την απαραίτητη δόση χιούμορ που κατά την γνώμη μου πρέπει πάντοτε να συνοδεύει τέτοιες περιστάσεις. Ας ξεκινήσουμε.

1) Ολόκληρος ο Javale McGee. Δεν ξέρω πόσοι έχετε παρακολουθήσει τον εν λόγω κύριο πριν μετακομίσει στο Golden State. Όσοι δεν σταθήκατε τόσο τυχεροί αφήστε με να σας περιγράψω την εμπειρία μέσα σε μία μόνο φράση: πάρα πολύ γέλιο. Το βίντεο είναι νομίζω διαφωτιστικό.

Ο συμπαθής Javale βέβαια πιθανότατα αυτή την στιγμή γελάει μαζί μας. Δεν μπορώ να γνωρίζει ακριβώς πόσο ευεργετικές ήταν για τον ίδιο οι δύο σεζόν υπό την καθοδήγηση του Steve Kerr (μάλλον πολύ) – το μόνο σίγουρο είναι ότι ο McGee στα πρώτα 10 παιχνίδια σκοράρει 14,4 πόντους – μέσος όρος καριέρας = 7,6 πόντοι – κατεβάζει 7,5 rebound, ενώ καταγράφει και 3,4 blocks – αριθμός που τον κατατάσσει πρώτο και καλύτερο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Επιπλέον αξίζει να αναφέρουμε πως σουτάρει με 61,4% FG%. Απίθανα πράγματα.

2) Η ασυνήθιστα κακή άμυνα των San Antonio Spurs. Η παρέα του Greg Popovic έχει ξεκινήσει φουριόζα την φετινή σεζόν, ανατρέποντας για πολλοστή φορά τις εκτιμήσεις των ειδικών, οι οποίοι θεωρούσαν επισφαλή την συμμετοχή τους στην postseason του ΝΒΑ. Τίποτα καινούριο μέχρι εδώ. Το μοναδικό στοιχείο που χτυπάει άσχημα στο μάτι αποτελεί η πρωτοφανέρωτη ασυνέπεια τους στα μετόπισθεν. Από το 2012 και μετά, οι Spurs βρίσκονται πάντα στην δεκάδα των αποτελεσματικότερων αμυνών της λίγκας – μάλιστα τις τελευταίες δύο σεζόν στρογγυλοκάθονται στην πρώτη τετράδα. Μιλάμε άλλωστε για έναν οργανισμό που στήριξε σημαντικό μέρος των πάμπολλων επιτυχιών του στον συγκεκριμένο τομέα. Η 17η τωρινή επίδοση φαντάζει μάλλον απογοητευτική.

3) Η σχέση του τριπόντου και των μεγάλων σκορ. Σε προηγούμενο κείμενο εξετάσαμε αναλυτικά τους παράγοντες που οδηγούν στην ιστορικά υψηλή παραγωγή πόντων που παρατηρούμε φέτος στην ΝΒΑ, υπό το πρίσμα ενός διαφορετικού, πιο ορθολογικού τρόπου σκέψης – ενταγμένο στην απόπειρα απαλλαγής από τις προκαταλήψεις και τις μεροληψίες που επηρεάζουν αρνητικά την κρίση του ανθρώπινου μυαλού. Καταλήξαμε ότι το τρίποντο δυνητικά μπορεί να ενισχύει το σκοράρισμα – όχι όμως απαραίτητα. Στη γλώσσα των μαθηματικών θα λέγαμε πως δεν αποτελεί ούτε αναγκαία, αλλά ούτε και ικανή συνθήκη. Οι παρακάτω πίνακες απεικονίζει γλαφυρά την εν λόγω εκτίμηση.

Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια γραμμική σχέση ανάμεσα στο μακρινό σουτ και τις καλύτερες επιθέσεις του ΝΒΑ. Με άλλα λόγια οι ομάδες που σκοράρουν κατά ριπάς, δεν είναι αυτές που πυροβολούν ασταμάτητα από την περίμετρο. Στο μέλλον η κατάσταση ενδέχεται φυσικά να διαφοροποιηθεί. Εδώ θα είμαστε για να το ξανασυζητήσουμε. Να μην ξεχνάτε ποτέ ότι η στατιστική ανάλυση δεν διαψεύδει και δεν επιβεβαιώνει μια θεωρία. Απλά την υποστηρίζει.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο