Ολυμπιακός: Το ρίσκο ήταν αναγκαίο, η υπομονή απαραίτητη, η αναστάτωση επιζήμια…

Καμιά φορά η φανέλα, η έδρα και η ατομική ποιότητα μπορούν να σκεπάσουν τις αδυναμίες μιας ομάδας. Ο ΟΦΗ, όμως, δεν άφησε τον Ολυμπιακό να κρυφτεί πίσω από αυτά. Οργάνωσε το παιχνίδι του, χτύπησε στην αντεπίθεση, είχε περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες, δοκάρι και ένα υπέροχο γκολ από τον Κόντρο και έφυγε από το Καραϊσκάκη με μια απολύτως δίκαιη νίκη. Δεν έκλεψε τίποτα.

Αντίθετα, σε αρκετά διαστήματα έδειχνε να ξέρει καλύτερα τι ζητούσε από το παιχνίδι. Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ είδε τον ΟΦΗ να βρίσκει ξανά και ξανά χώρους στην πλάτη της άμυνάς του, καθώς εκείνη παρέμενε τοποθετημένη σχεδόν στη μεσαία γραμμή, αλλά δεν εγκατέλειψε την ιδέα του. Δεν έκανε πίσω, δεν άλλαξε άρδην προσέγγιση επειδή ο αντίπαλος τον απειλούσε. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί αφέλεια, μπορεί όμως να θεωρηθεί και συνέπεια στις ποδοσφαιρικές του αρχές. Το βέβαιο είναι ότι ο Ολυμπιακός χρειάζεται χρόνο για να μάθει τα καινούργια κόλπα.

Διαβάστε επίσης: Η αποχώρηση Λαρεντζάκη φέρνει προσθήκη στον Ολυμπιακού – Κλείνει ο αντικαταστάτης του

Η διοίκηση πήρε ένα αναγκαίο ρίσκο αλλάζοντας προπονητή. Δεν το έκανε πριν αρχίσει η χρονιά συνυπολογίζοντας και την εκτίμηση του κόσμου στον πιο πετυχημένο προπονητή στην ιστορία του συλλόγου. Η ενδεχόμενη καθυστέρηση, ίσως, επιβάρυνε την κατάσταση. Όμως κάποια στιγμή η δυσαρμονία έπρεπε να τελειώσει. Γιατί το ζήτημα δεν ήταν μόνο τα αποτελέσματα. Ο Ολυμπιακός είχε σταματήσει να παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο, σε πλήρη αναντιστοιχία με αυτό που θέλουν να βλέπουν οι οπαδοί του. Η ομάδα είχε χάσει τη φρεσκάδα, την ένταση και την ιδέα στο παιχνίδι της. Η αλλαγή, λοιπόν, ήταν αναγκαία, έστω και καθυστερημένη.

Το λάθος θα ήταν τώρα να περιμένει κανείς από τον Αλγκουαθίλ να μεταμορφώσει τα πάντα μέσα σε λίγες ημέρες. Δεν παρέλαβε λευκό χαρτί. Παρέλαβε ένα ρόστερ που ανανεώθηκε σε τεράστιο βαθμό, αλλά εξακολουθεί να έχει θέματα. Πάνω από είκοσι μεταγραφές δεν σημαίνουν αυτομάτως πάνω από είκοσι λύσεις. Ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να ψάχνει προσωπικότητα στα άκρα, έναν ποδοσφαιριστή που θα πάρει την μπάλα και θα δημιουργήσει μόνος του εκεί που το οργανωμένο παιχνίδι μπλοκάρει.

Ίσως αυτός να είναι ο Μπέιλι όταν αποκτήσει την απαιτούμενη ετοιμότητα. Αυτό ακριβώς είναι το παράδοξο: τόσες μεταγραφές και ακόμη τόσο εμφανείς ανάγκες. Η ευθύνη δεν μπορεί να φορτωθεί στον νέο προπονητή. Ο σχεδιασμός έγινε από περισσότερους ανθρώπους και οι αποφάσεις δεν ήταν όλες προϊόν μιας ενιαίας ποδοσφαιρικής λογικής. Αυτό μαρτυρούν και οι αλλαγές σε διοικητικό-τεχνοκρατικό επίπεδο…

Τώρα, όμως, οι μεταγραφές τελείωσαν (με εξαίρεση τον σέντερ φορ) και ο προπονητής βρέθηκε. Δεν υπάρχει λόγος για άλλη αναστάτωση. Υπάρχει ανάγκη για δουλειά και υπομονή. Η προσαρμογή στις απαιτήσεις ενός νέου τεχνικού δεν είναι ευθύγραμμη πορεία. Θα έχει πισωγυρίσματα, άβολες βραδιές και ήττες όπως αυτή από τον ΟΦΗ. Ο Ολυμπιακός βρίσκεται πέντε βαθμούς πίσω από τον Παναθηναϊκό, αλλά η σεζόν είναι ακόμη μεγάλη.

MUST READ

Οι τρεις περιπτώσεις φορ που εξετάζει ο Ολυμπιακός

Το πραγματικό στοίχημα τώρα είναι να αποκτήσει η ομάδα ξανά ταυτότητα. Η διοίκηση πήρε το ρίσκο της αλλαγής. Ο κόσμος, όσο δύσκολο κι αν είναι για έναν σύλλογο που έχει μάθει να απαιτεί το άμεσο, πρέπει να δώσει στον Ιμανόλ τον χρόνο που χρειάζεται για να κάνει τον Ολυμπιακό ξανά ομάδα που να αξίζει να βλέπεις. Δεν ξέρω αν η αρχή μπορεί να γίνει στο παιχνίδι με τη Γιαγκελόνια. Επιβάλλεται να δούμε όμως έναν μαχητικό και αποφασισμένο Ολυμπιακό με τον κόσμο στο πλευρό του…