Λευτέρης Πανταζής για Μαζωνάκη: «Είχαμε κανονίσει να βρεθούμε στη σκηνή, αλλά δεν προλάβαμε…»

Ο Λευτέρης Πανταζής επέλεξε να τιμήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη με τον δικό του τρόπο, αφιερώνοντας στη σκηνή τραγούδια και μουσικές που συνδέθηκαν με την πορεία του αγαπημένου καλλιτέχνη. Χωρίς να χρειαστούν μεγάλες δηλώσεις ή εκτενείς αναφορές, ο Πανταζής έδειξε μέσα από το πρόγραμμά του ότι η μουσική μπορεί να γίνει ένας διαφορετικός τρόπος έκφρασης της απώλειας και της αγάπης για έναν άνθρωπο που γνώριζε επί χρόνια. Ο ίδιος έχει μιλήσει για τον ιδιαίτερο δεσμό που είχαν αναπτύξει με το πέρασμα του χρόνου, αλλά και για τις κοινές στιγμές τους στις πίστες και στα νυχτερινά κέντρα.

Η πρώτη γνωριμία όταν ο Μαζωνάκης ήταν 15 ετών

Μιλώντας από τη σκηνή, ο Λευτέρης Πανταζής αναφέρθηκε και στην πρώτη φορά που συνάντησε τον Γιώργο Μαζωνάκη, όταν εκείνος ήταν μόλις 15 ετών. Όπως περιέγραψε, ήταν η ανιψιά του, η οποία διατηρούσε φιλική σχέση με τον νεαρό τότε Μαζωνάκη, που τον είχε φέρει για να τον ακούσει. Ο Πανταζής θυμάται εκείνη τη συνάντηση και την εικόνα ενός ιδιαίτερα ντροπαλού παιδιού, χωρίς τότε να μπορεί να φανταστεί την πορεία που θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια. Η πρώτη αυτή επαφή αποτέλεσε την αρχή μιας σχέσης που εξελίχθηκε και διατηρήθηκε στον χρόνο.

Με τα χρόνια, οι δύο καλλιτέχνες συνέχισαν να συναντιούνται σε νυχτερινά κέντρα, ανάλογα με το πού εμφανιζόταν κάθε φορά ο ένας και πού ο άλλος. Οι συναντήσεις τους δεν περιορίζονταν σε τυπικές επαγγελματικές επαφές, αλλά, όπως περιγράφει ο Πανταζής, είχαν δημιουργήσει μια ουσιαστική και ανθρώπινη σχέση. Υπήρχαν στιγμές που κάθονταν μαζί, τραγουδούσαν, συζητούσαν και αγκαλιάζονταν, με τον Πανταζή να τονίζει πως ο Μαζωνάκης ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε ιδιαίτερα και είχε πάντοτε μέσα στην καρδιά του.

Η συνεργασία που δεν πρόλαβε να γίνει

Ο Λευτέρης Πανταζής, ο οποίος πρόκειται να εμφανιστεί στην Ακτή Πειραιώς μαζί με τον Πάνο Κιάμο σε ένα ξεχωριστό μουσικό πρόγραμμα, αποκάλυψε παράλληλα πως υπήρχε ένα κοινό σχέδιο που δεν κατάφερε τελικά να πραγματοποιηθεί. Οι δύο τραγουδιστές είχαν συζητήσει το ενδεχόμενο να βρεθούν μαζί πάνω στην ίδια σκηνή και να συνεργαστούν, κάτι που, όπως ανέφερε, επιθυμούσαν και οι δύο. Ωστόσο, οι εξελίξεις δεν τους επέτρεψαν να πραγματοποιήσουν αυτή την επιθυμία. «Δεν προλάβαμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πανταζής, μιλώντας με συγκίνηση για τη συνεργασία που έμεινε ως σχέδιο.

Ο ίδιος εξήγησε ότι κάθε φορά που επιλέγει να ερμηνεύσει τραγούδια του Μαζωνάκη ή να τον τιμήσει μέσα από το πρόγραμμά του, αισθάνεται πως με αυτόν τον τρόπο τον κρατά κοντά του. Για τον Πανταζή, η μουσική λειτουργεί ως ένας προσωπικός τρόπος να εκφράσει όσα αισθάνεται, χωρίς να χρειάζεται να τα μετατρέψει σε μια δημόσια τοποθέτηση. Όπως έχει πει, ο Μαζωνάκης ήταν ένας άνθρωπος αληθινός και δοτικός, χαρακτηριστικά που ο ίδιος εκτιμούσε ιδιαίτερα και που συνέβαλαν στη βαθιά εκτίμηση και αγάπη που του είχε.

Η επιλογή του να πενθεί μέσα από τη μουσική

Ο Λευτέρης Πανταζής αναφέρθηκε και στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να διαχειριστεί την απώλεια του συναδέλφου και φίλου του. Όπως εξήγησε, δεν αισθάνθηκε ότι έπρεπε να προχωρήσει σε μια μεγάλη δημόσια δήλωση ή να αποδείξει σε κανέναν πόσο τον επηρέασε ο θάνατός του. Θεωρεί πως το πένθος και ο τρόπος με τον οποίο εκφράζει ο καθένας τα συναισθήματά του είναι προσωπική υπόθεση. Ο ίδιος προτιμά να δείχνει όσα νιώθει μέσα από τη δουλειά του και τη μουσική, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη του Μαζωνάκη με έναν τρόπο που θεωρεί αυθεντικό και ουσιαστικό.

MUST READ

Ο Φάνης Μπακούλας στο τρένο της δεύτερης ευκαιρίας

«Δεν χρειάζεται να αποδείξω δημόσια πόσο έχω πονέσει, ούτε να κάνω επίδειξη του συναισθήματός μου για να εντυπωσιάσω κανέναν», έχει αναφέρει χαρακτηριστικά, εξηγώντας τη στάση του μετά την απώλεια. Ο Πανταζής υπογραμμίζει πως όσοι τον γνωρίζουν προσωπικά μπορούν να καταλάβουν τον τρόπο με τον οποίο βιώνει μια τόσο δύσκολη στιγμή, χωρίς να χρειάζεται να την εκθέτει δημόσια. Για εκείνον, η αγάπη και η εκτίμηση που ένιωθε για τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν αποτυπώνονται απαραίτητα σε μεγάλες δηλώσεις, αλλά στις κοινές αναμνήσεις, στις αγκαλιές, στα τραγούδια και στις στιγμές που μοιράστηκαν όλα αυτά τα χρόνια.