Γιατί η κυβέρνηση ανασύρει τον Δεκέμβρη του 2008: Ο φόβος της κοινωνικής αναταραχής και η επιστροφή του αντι-Τσίπρα αφηγήματος

Φαίνεται ότι ζούμε μια περίοδο που η κυβέρνηση εναγωνίως αναζητά τρόπους να αποφύγει την κοινωνική δυσαρέσκεια. Κάτι ο «βαρύς» χειμώνας που έρχεται (ακρίβεια σε ενέργεια, καύσιμα, τρόφιμα κλπ.) κάτι η κυβερνητική ανεπάρκεια να δώσει ουσιαστικές λύσεις για την κοινωνία, οδηγούν το Μαξίμου στην επιστράτευση παλαιών τεχνικών για να βγει από τη δύσκολη θέση. Η λύση που σοφίστηκαν στο Μαξίμου είναι μία: σκληρή επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα και ταύτισή του με το χάος, τα μπάχαλα και τον κακό χαμό που ήδη λαμβάνει χώρα σε αρκετές χώρες της Ευρώπης με πρώτη και καλύτερη τη Γαλλία.

Η επίθεση στον Τσίπρα

Πρόθυμοι αρθρογράφοι βγήκαν ήδη στο… σεργιάνι προκειμένου να δημιουργήσουν το σχετικό κλίμα την ώρα που κορυφαία κυβερνητικά στελέχη άρχισαν να επιδίδονται σε έναν διαγωνισμό αναφορικά με το πως θα ταυτίσουν καλύτερα τον πρώην πρωθυπουργό και επικεφαλής της ΕΛΑΣ με το… χάος. Αν κοιτάξουμε λίγο στο παρελθόν βέβαια, πρόκειται για συνηθισμένες τακτικές από το Μαξίμου.

Διαβάστε επίσης: Το κορυφαίο πρωτάθλημα στον πλανήτη αρχίζει – Όλα όσα θες να ξέρεις για το NBA (vids,pics)

Με αφορμή -σε πρώτη φάση- μιας δήλωσης του πρώην γραμματέα της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ (που πλέον έχει μετακομίσει πολιτικά στην ΕΛΑΣ) για τις διαδηλώσεις που γίνονται στη Γαλλία, ο Άδωνις Γεωργιάδης κατηγόρησε τα στελέχη της ΕΛΑΣ ότι επιδιώκουν το χάος, υποστηρίζοντας πως σε τέτοιες συνθήκες βρίσκουν πολιτικό έδαφος για να εκφραστούν.  Εκείνος που το τερμάτισε βέβαια ήταν ο Παύλος Μαρινάκης.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε επιπλέον τον πρώην πρωθυπουργό ότι στο παρελθόν επένδυσε πολιτικά στις πλατείες, στις καταλήψεις και σε όσα ο ίδιος περιγράφει ως «μπαχαλοποίηση», υποστηρίζοντας ότι η σημερινή στάση του αποτελεί συνέχεια εκείνης της πολιτικής. Ξεχνάει βέβαια ο ίδιος πως την ίδια ακριβώς περίοδο έγραφε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το αλήστου μνήμης, «Τσίπρα αν ζούσαμε στον εμφύλιο, από μένα θα πήγαινες».

Τι είπε πραγματικά ο Τσίπρας

Απέναντι στις κυβερνητικές αιτιάσεις, ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να υπερασπιστεί το δικαίωμα των νέων να αντιδρούν, συνδέοντας τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία με τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες. Κατά την περιοδεία του στη Θεσσαλία, υποστήριξε ότι η πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί αντιγραφή της πολιτικής του Εμανουέλ Μακρόν και ότι οι αυξανόμενες ανισότητες δημιουργούν τις προϋποθέσεις για κοινωνικές αντιδράσεις.

Ο πρώην πρωθυπουργός επέκρινε προσωπικά τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη, εκτιμώντας ότι οι παρεμβάσεις τους αντανακλούν κυβερνητική ανησυχία απέναντι στο ενδεχόμενο ενίσχυσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Υπενθυμίζεται πως και ο γραμματέας της ΝΔ έχει εκφράσει με τον δικό του τρόπο ανησυχία μήπως εκδηλωθεί και στην Ελλάδα κλίμα κοινωνικής δυσαρέσκειας, όπως συμβαίνει στη Γαλλία.

Υποστήριξε ξεκάθαρα ότι η βία δεν αποτελεί λύση, υπερασπιζόμενος παράλληλα την κοινωνική αντίδραση και τη διεκδίκηση ως θεμιτούς τρόπους πολιτικής έκφρασης. «Και βέβαια βλέπω σήμερα και έντρομους τους εκπροσώπους της κυβέρνησης και τον ίδιο τον πρωθυπουργό να μιλάει για σταθερότητα, αναφερόμενος στις αντιδράσεις, στην εξέγερση νέων ανθρώπων, αλλά και στις βίαιες εκδηλώσεις που αυτές τις συνοδεύουν, όπως πάντοτε γίνεται, από μια μειοψηφία όμως που θέλουν να αποπροσανατολίσουν από το βασικό θέμα που είναι ότι οι νέοι άνθρωποι ψάχνουν ελπίδα, προοπτική, δικαίωμα στο όνειρο», είπε χαρακτηριστικά μιλώντας σε δημοσιογράφους.

Κατά συνέπεια από τις δημοσίως καταγεγραμμένες δηλώσεις του δεν προκύπτει καμία προτροπή σε βίαια επεισόδια ή καταστροφές εκ μέρους του Αλέξη Τσίπρα. Αντιθέτως, προκύπτει πολιτική υποστήριξη προς τις κινητοποιήσεις, κριτική στις κυβερνητικές επιλογές και η εκτίμηση ότι ανάλογες κοινωνικές αντιδράσεις μπορούν να εμφανιστούν και στην Ελλάδα. Κάτι που η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι.

Παραμονές του συλλαλητηρίου

Αξίζει να σημειωθεί πως αυτή η συζήτηση εξελίσσεται παραμονές του μεγάλου πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα και την ώρα που φοιτητές έχουν κατασκηνώσει -διαμαρτυρόμενοι- στην πλατεία Συντάγματος. Είναι γνωστό, δε, από το παρελθόν πως μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έληξαν άδοξα είτε επειδή επενέβη αναίτια η Αστυνομία, είτε επειδή έποιασαν δουλειά οι «γνωστοί-άγνωστοι» με τις μολότοφ και τις πέτρες, οι οποίοι ουκ ολίγες φορές έχουν «συλληφθεί» να ξεπηδούν μέσα από τις τάξεις των ΜΑΤ.

Σε πολιτικό επίπεδο, μόνο τυχαίο λοιπόν δεν είναι το γεγονός ότι η ΝΔ μέσω των καναλιών της σε μέσα ενημέρωσης και όχι μόνο, επαναφέρει τη συζήτηση για τις πλατείες και τις καταλήψεις. Επαναφέρει δηλαδή ένα αφήγημα που έχει στη φαρέτρα της από παλιά, εκείνο ανάμεσα στη σταθερότητα και στην αβεβαιότητα, μεταφέροντας την αντιπαράθεση από την αποτίμηση της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής στο παρελθόν της διακυβέρνησης Τσίπρα. Παράλληλα, επιχειρεί να απευθυνθεί σε ένα ακροατήριο που αντιμετωπίζει με ανησυχία τις εικόνες βίας και τις κοινωνικές συγκρούσεις.

Από την πλευρά του, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική πραγματικότητα με μια ευρύτερη ευρωπαϊκή αμφισβήτηση των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών, παρουσιάζοντας τις κινητοποιήσεις ως ένδειξη συσσωρευμένης δυσαρέσκειας για τις κοινωνικές ανισότητες που μεγαλώνουν καθημερινά.

Φταίνε οι άλλοι, ποτέ η ΝΔ

Κι εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα για το Μαξίμου και την κυβέρνηση της ΝΔ. Η αδυναμία και απροθυμία της να γίνει αποδέκτης της πολιτικής αμφισβήτησης την οποία σπεύδει να χαρακτηρίσει «χάος» και «αποσταθεροποίηση», κατηγορώντας την Αριστερά. Λες και κυβερνάει η Αριστερά τη χώρα, λες και για τα προβλήματα που παραμένουν άλυτα εδώ και επτά χρόνια γαλάζιας διακυβέρνησης φταίνε οι άλλοι και όχι η ανικανότητα του επιτελικού κράτους, το οποίο έχει καταρρεύσει ουκ ολίγες φορές (π.χ. ΟΠΕΚΕΠΕ, πυρκαγιές, πλημμύρες, διαχείριση σκανδάλων κλπ.).

Γι’ αυτό και επιλέγει τον άλλο δρόμο. Με το αφήγημα που στήνει κατά του βασικού πολιτικού της αντιπάλου το δίλημμα παύει να είναι «ποιος ευθύνεται για τα προβλήματα της καθημερινότητας;» και γίνεται «ποιος μπορεί να αποτρέψει την αναταραχή;». Πρόκειται για μια πάγια και αναγνωρίσιμη επικοινωνιακή στρατηγική, ιδιαίτερα όταν η πολιτική συζήτηση κυριαρχείται από ζητήματα ασφάλειας.

MUST READ

Τρομάζει ο Άρης στο Eurocup (79-110)

Παράλληλα επιχειρεί να αμφισβητήσει ανοιχτά την εικόνα του πιο ώριμου πολιτικά και θεσμικού Αλέξη Τσίπρα, παρουσιάζοντάς τον ως εκπρόσωπο μιας παλαιότερης περιόδου συγκρούσεων. Και σε αυτό το πλαίσιο τα κάνει όλα αχταρμά. Μπλέκει διαφορετικές χρονικές και ιστορικές περιόδους προκειμένου να εξυπηρετήσει το αφήγημά της, Έτσι δεν έχει κανένα ενδοιασμό να μπερδέψει το 2008, με τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, τα γεγονότα  στις πλατείες με τους αγανακτισμένους στην πρώτη περίοδο των Μνημονίων, αλλά και την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.  Τη δουλειά μετά την αναλαμβάνει η Ομάδα Αλήθειας και η προπαγάνδα.