ΟΟΣΑ: Πόλη ή επαρχία; Οι μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές κατοικιών στην Ευρώπη – Πού βρίσκεται η Ελλάδα

ΟΟΣΑ: Πόλη ή επαρχία; Οι μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές κατοικιών στην Ευρώπη – Πού βρίσκεται η Ελλάδα

Οι τιμές των κατοικιών στα αστικά κέντρα είναι κατά μέσο όρο 31% υψηλότερες από τον εθνικό μέσο όρο σε 16 ευρωπαϊκές χώρες, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Πρόσθεσε to10.gr στην Google

Σημαντικό χάσμα καταγράφεται στις τιμές των κατοικιών σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ το μέγεθος της διαφοράς μεταξύ πόλεων και επαρχίας ποικίλλει από χώρα σε χώρα, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ. Τα σπίτια στην ύπαιθρο είναι συνήθως πιο φθηνά, ωστόσο οι μικρότερες διαφορές δεν σημαίνουν ότι οι κατοικίες είναι προσιτές.

Στην Ελλάδα, επίσης, όπου οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης κατοικιών αυξήθηκαν μεσοσταθμικά με ρυθμό 5,7% σε ετήσια βάση το γ’ τρίμηνο του 2026, οι διαφορές ανάμεσα στις περιοχές παραμένουν μεγάλες, από 577 ευρώ/τ.μ. στην Π.Ε. Καστοριάς έως 4.257 ευρώ/τ.μ. στα νότια προάστια της Αθήνας.

Διαβάστε επίσης: Θεσσαλονίκη: Αναβαθμίστηκε σε ανθρωποκτονία από αμέλεια η κατηγορία για τον θάνατο αστυνομικού που ενημερώθηκε με καθυστέρηση ότι είχε καρκίνο

Σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας Spitogatos, την πεντάδα με τις οικονομικότερες περιοχές της χώρας για αγορά σπιτιού συμπληρώνουν οι περιφερειακές ενότητες της Φλώρινας, του Κιλκίς και της Καρδίτσας, με την κατάταξη να παραμένει ίδια με εκείνη του αντίστοιχου τριμήνου του 2025. Ωστόσο, ακόμα και μέσα στην ίδια περιφέρεια οι διαφορές είναι μεγάλες. Στην Αττική, η Βουλιαγμένη φτάνει τα 7.442 ευρώ/τ.μ., ενώ ο Βαρνάβας μόλις στα 1.448 ευρώ/τ.μ. Στη Θεσσαλονίκη, η Καλαμαριά είναι η ακριβότερη περιοχή με 3.243 ευρώ/τ.μ. και η Μυγδονία η οικονομικότερη με 938 ευρώ/τ.μ.

Οι διαφορές εντοπίζονται και στα ενοίκια. Τα νότια προάστια της Αθήνας καταγράφουν την υψηλότερη μέση τιμή ζήτησης, με 13,5 ευρώ/τ.μ. Ακολουθούν ο Δήμος Αθηναίων και οι Κυκλάδες, με μέση τιμή ζήτησης στα 12,2 ευρώ/τ.μ., ενώ την πεντάδα συμπληρώνουν τα βόρεια προάστια της Αθήνας και ο Πειραιάς. Τη χαμηλότερη μέση τιμή καταγράφει η Π.Ε. Κιλκίς, με 4,8 ευρώ/τ.μ., ενώ ακολουθούν οι Π.Ε. Πέλλας, Ημαθίας και Γρεβενών, καθώς και το υπόλοιπο της Π.Ε. Θεσσαλονίκης.

Πόλεις VS επαρχία: Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ για την Ευρώπη

Σύμφωνα με το Euronews, που ανέλυσε στοιχεία από την έκθεση «Regions and Cities at a Glance 2026» του ΟΟΣΑ, οι τιμές των κατοικιών στα αστικά κέντρα είναι κατά μέσο όρο 31% υψηλότερες από τον εθνικό μέσο όρο σε 16 ευρωπαϊκές χώρες. Οι τιμές είναι 11% χαμηλότερες από τον εθνικό μέσο όρο στις ζώνες μετακίνησης προς την εργασία και 30% χαμηλότερες σε περιοχές πέρα από τις πόλεις και τις ζώνες αυτές.

Αυτό εξηγείται εν μέρει, επισημαίνει ο ΟΟΣΑ, από το γεγονός ότι οι άνθρωποι τείνουν να ακολουθούν τις ευκαιρίες, ενώ οι θέσεις εργασίας, οι επενδύσεις και η καινοτομία συγκεντρώνονται όλο και περισσότερο στις πρωτεύουσες και στις μεγάλες πόλεις.

Σε αυτές τις περιοχές επηρεάζονται περισσότερο οι νέοι, οι πρώτοι αγοραστές και οι ενοικιαστές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν το υψηλότερο κόστος χωρίς να επωφελούνται από την άνοδο των τιμών των ακινήτων, όπως οι ιδιοκτήτες. Ειδικά οι χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι μπορεί να βρεθούν μπροστά σε δύσκολα διλήμματα, επιλέγοντας μεταξύ κόστους στέγασης, χώρου διαβίωσης και χρόνου μετακίνησης.

«Πάνω απ’ όλα επηρεάζονται οι νέοι χωρίς οικογενειακή περιουσία. Στην Ουγγαρία, η πρόσβαση στην ιδιοκτησία εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη βοήθεια των γονιών, και οι γονείς στις περιφέρειες μπορούν να προσφέρουν ελάχιστα», δήλωσε ο József Hegedüs, ανώτερος ερευνητής σε θέματα στεγαστικής πολιτικής στο Metropolitan Research Institute της Βουδαπέστης.

Σε ορισμένες ευρωπαϊκές πόλεις, μάλιστα, το ενοίκιο μπορεί να απορροφά ολόκληρο τον μισθό. Να σημειωθεί ότι το 2025, οι μέσοι καθαροί μισθοί στη Λισαβόνα και την Κωνσταντινούπολη δεν αρκούσαν για να καλύψουν το ενοίκιο ενός διαμερίσματος ή ενός υπνοδωματίου στο κέντρο της πόλης.

Έκθεση ΟΟΣΑ: Πού εντοπίζονται οι μεγαλύτερες και οι μικρότερες διαφορές

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, η Δανία καταγράφει το μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ πόλης και επαρχίας στο σύνολο των εξεταζόμενων χωρών, καθώς οι τιμές των κατοικιών στα αστικά κέντρα είναι 64% υψηλότερες από τον εθνικό μέσο όρο, ενώ οι τιμές εκτός των πόλεων είναι 51% χαμηλότερες. Αυτό σημαίνει ότι τα σπίτια κοστίζουν περίπου 3,4 φορές περισσότερο ανά τετραγωνικό μέτρο στα αστικά κέντρα σε σύγκριση με τις περιοχές εκτός των πόλεων και των ζωνών μετακίνησης προς την εργασία.

Δεύτερη κατατάσσεται η Ουγγαρία, με τις τιμές στις πόλεις να είναι 57% υψηλότερες από τον εθνικό μέσο όρο και τις τιμές εκτός των πόλεων 45% χαμηλότερες. Στη Φινλανδία, τα ποσοστά είναι 55% υψηλότερα και 44% χαμηλότερα, αντιστοίχως.

Ακολουθούν η Σουηδία (46% υψηλότερα, 42% χαμηλότερα), η Ιρλανδία (43% υψηλότερα, 36% χαμηλότερα) και η Πορτογαλία (38% υψηλότερα και 35% χαμηλότερα). Όσον αφορά στη Σουηδία και στις άλλες χώρες της Βόρειας Ευρώπης, ο Gabriel Ahlfeldt, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, επισήμανε «την αντίθεση μεταξύ της ισχυρής ζήτησης σε έναν περιορισμένο αριθμό αστικών αγορών εργασίας και της πολύ ασθενέστερης ζήτησης σε αραιοκατοικημένες περιοχές».

Στην Ουγγαρία, οι επενδύσεις συμβάλλουν εν μέρει στη διαμόρφωση αυτής της διαφοράς, σύμφωνα με τον Hegedüs. «Ένα μεγάλο μέρος της άνθησης στη Βουδαπέστη οφείλεται στη ζήτηση με σκοπό το κέρδος», δήλωσε ο ίδιος.

Στον αντίποδα βρίσκονται η Ολλανδία, όπου οι τιμές στις πόλεις είναι μόλις 1% πάνω από τον εθνικό μέσο όρο και οι τιμές εκτός πόλεων είναι 9% κάτω, και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι τιμές στις πόλεις είναι 4% πάνω από τον εθνικό μέσο όρο και εκτός πόλεων είναι επίσης 9% κάτω.

Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες – εκτός Ολλανδίας – που αναλύθηκαν συγκριτικά, τα σπίτια στις ζώνες μετακίνησης προς την εργασία είναι επίσης φθηνότερα από τα σπίτια στα αστικά κέντρα.

Γιατί τα σπίτια στις πόλεις είναι πιο ακριβά;

Εξηγώντας γιατί δημιουργείται το χάσμα στις τιμές, ο Ahlfeldt ανέφερε ότι οι πόλεις συγκεντρώνουν θέσεις εργασίας, πανεπιστήμια, υπηρεσίες και πολιτιστικές υποδομές, οι επιχειρήσεις επωφελούνται από την πρόσβαση σε εργαζόμενους, πελάτες και άλλες επιχειρήσεις, ενώ τα νοικοκυριά εκτιμούν τόσο τις ευκαιρίες απασχόλησης όσο και την αστική ζωή.

Αυτό με τη σειρά του δημιουργεί ισχυρή ζήτηση για τοποθεσίες με καλές συγκοινωνιακές συνδέσεις και, όπως ο ίδιος επισήμανε, η ζήτηση μεταφράζεται σε υψηλότερες τιμές όταν η κατασκευή περιορίζεται από γεωγραφικούς παράγοντες, κανόνες πολεοδομίας ή τοπικές αντιδράσεις.

«Η διαφορά εξαρτάται από το πόσο συγκεντρωμένες είναι οι οικονομικές ευκαιρίες, πόσο καλά συνδέονται με αυτές άλλες περιοχές και πόσο εύκολα ανταποκρίνεται η προσφορά κατοικιών», συμπλήρωσε. Έτσι, μια χώρα με ένα κυρίαρχο κέντρο απασχόλησης και χαμηλή ζήτηση αλλού μπορεί να παρουσιάζει μεγάλη διαφορά τιμών, ενώ σε μια πυκνοκατοικημένη χώρα, οι μικρότερες πόλεις και οι αγροτικές περιοχές μπορεί να προσφέρουν καλή πρόσβαση σε διάφορα κέντρα απασχόλησης, κατανέμοντας τη ζήτηση για κατοικίες σε ευρύτερη κλίμακα.

Ένα μικρό χάσμα πόλης – υπαίθρου μπορεί να συνυπάρχει με σοβαρά προβλήματα προσιτότητας, επισήμανε ο Ahlfeldt στη συνέχεια. Όπως εξήγησε, σε χώρες με καλές συγκοινωνιακές συνδέσεις, όπως το Βέλγιο και η Ολλανδία, πολλές κωμοπόλεις και αγροτικές περιοχές βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τα μεγάλα κέντρα απασχόλησης και αυτό μπορεί να τις καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικούς τόπους διαμονής. Ο καθηγητής επεσήμανε ότι, για παράδειγμα, ο εθνικός μέσος όρος κρύβει μεγάλες περιφερειακές διαφορές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μια αγροτική περιοχή στη Νοτιοανατολική Αγγλία μπορεί να προσελκύει ισχυρή ζήτηση, ενώ μια πόλη αλλού μπορεί να είναι πολύ φθηνότερη.

Η σύγκριση του ΟΟΣΑ για το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιεί επίσης τη διάμεση τιμή μιας ολόκληρης κατοικίας, οπότε οι μεγαλύτερες κατοικίες εκτός αστικών κέντρων μπορούν να περιορίσουν τη μετρήσιμη διαφορά. «Ένα μικρό μέσο χάσμα δεν πρέπει επομένως να ερμηνεύεται ως απόδειξη ότι το Λονδίνο είναι προσιτό ή ότι η πρόσβαση στην απασχόληση δεν έχει πλέον σημασία», εξήγησε ο Ahlfeldt.

Οι τιμές των κατοικιών διαφέρουν επίσης σημαντικά μεταξύ πόλεων της ίδιας χώρας, με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ. Η Γερμανία παρουσίασε το μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ των μητροπολιτικών περιοχών της, σε σύγκριση με τις άλλες χώρες. Η αγορά κατοικίας στο Μόναχο απαιτεί το ισοδύναμο περίπου 17 επιπλέον ετών διαθέσιμου εισοδήματος σε σχέση με την αγορά κατοικίας στο Κέμνιτς.

Το μέγεθος της Γερμανίας από μόνο του δεν μπορεί να εξηγήσει αυτό το χάσμα. Το Μόναχο συνδυάζει ισχυρές ευκαιρίες απασχόλησης με ένα ελκυστικό περιβάλλον διαβίωσης και διαρκή ανταγωνισμό στην αγορά κατοικιών. Το Κέμνιτς, από την άλλη, έχει διαφορετική οικονομική και δημογραφική ιστορία, συμπεριλαμβανομένης της κληρονομιάς της αναδιάρθρωσης και της μείωσης του πληθυσμού μετά την επανένωση.

Να σημειωθεί, τέλος, ότι σε 11 από τις 13 χώρες για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία, οι τιμές των κατοικιών στη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή είναι υψηλότερες σε σχέση με τα τοπικά εισοδήματα από ό,τι ο μέσος όρος στο σύνολο των μητροπολιτικών περιοχών της συγκεκριμένης χώρας.

Προσθήκη ως προτεινόμενη πηγή στη Google
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Αθλητικές Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ