Κλείσιμο
ΧΡΩΜΑ
ΚΟΚΚΙΝΟ
ΚΟΚΚΙΝΟ
ΠΡΑΣΙΝΟ
ΜΑΥΡΟ
ΚΙΤΡΙΝΟ
ΜΠΛΕ
Con-Troll: Κόβει και τις συνομιλίες ο Κλάτενμπεργκ για να είναι σίγουρος...
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΤΟ10.gr

Δεν μας αρέσει η… Πόρτο

Κάποτε το μοτό ήταν να μιμηθούμε τους «δράκους». Τώρα κάποιοι θέλουν το ακριβώς αντίθετο…

Δεν μας αρέσει η… Πόρτο | to10.gr

Το πρώτο βήμα έγινε, έστω και αν έπρεπε να φτάσουμε στο τελευταίο εικοσάλεπτο για να μπει το νερό στο αυλάκι. Όταν ο χρόνος περνά και γκολ δεν έχει μπει, τα πράγματα δυσκολεύουν, έστω και αν το παιχνίδι ήταν μονότερμα για τον Ολυμπιακό. Ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε το ματς η Ομόνοια, θύμισε σκληρές εποχές του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τις λεγόμενες μικρές ομάδες, να έχουν στο μυαλό τους μόνο το 0-0 και τίποτα άλλο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ήταν δεδομένο ότι οι Κύπριοι, θα έπαιζαν κλειστά. Τόσο κλειστά βέβαια δεν το περίμενα. Όταν οι Πειραιώτες έβγαιναν στην επίθεση, το λιγότερο οκτώ παίκτες ήταν μπροστά από το τέρμα του εξαιρετικού Φαμπιάνο (ο Βραζιλιάνος, πήγε να βγάλει και τη σοιυτάρα του Ελ Αραμπί, αλλά ευτυχώς η βολίδα ήταν άπιαστη).

Ο Πέδρο Μαρτίνς από το ξεκίνημα, μέχρι το τέλος δούλεψε αρκετά το παιχνίδι, τόσο με παίκτες, όσο και με συστήματα, προσπαθώντας να βρει το ιδανικό σχήμα που θα έβαζε τον Ολυμπιακό με το ενάμιση πόδι στους ομίλους. Το κατάφερε και ο Πορτογάλος ανέβασε ακόμα περισσότερο τις μετοχές του, οι οποίες έχουν πιάσει ταβάνι στο λιμάνι!
Τέλος καλό, όλα καλά και πλέον πρέπει άπαντες να κοιτάξουμε την επόμενη μέρα.

Κατά τη γνώμη μου, αυτό που χρειάζεται ο Ολυμπιακός είναι εξτρέμ με διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους υπάρχοντες, οι οποίοι δεν είναι και λίγοι. Έναν παίκτη στιλ Ποντένε, που να μπορεί να διασπά τις άμυνες τύπου Ομόνοιας, με μια προσωπική ενέργεια. Κάτι που γνωρίζουν φυσικά οι διοικούντες και για αυτό έβαλαν στο στόχαστρο τον Μπουφάλ.

Επίσης επιτακτική είναι η ανάγκη, για βασικό αριστερό μπακ. Όχι ότι ο Χολέμπας δεν έχει την ποιότητα, αλλά στην ηλικία του είναι δύσκολο να βγάλει μόνος του τη σεζόν. Παίκτης για το αριστερό άκρο της άμυνας θα έρθει και μάλιστα σύντομα. Από εκεί και πέρα, αυτό που ψάχνουν οι Πειραιώτες είναι και μπακ απ του Ραφίνια, προκειμένου να υπάρχει και στο δεξί άκρο εναλλακτική λύση.

Ο Ολυμπιακός δηλαδή ψάχνει τρεις παίκτες στην τελική ευθεία των μεταγραφών για να κλείσει το ρόστερ του. Δεν είναι λίγες οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν, αλλά δεν μιλάμε και για αλλαγή της μισής ομάδας! Και το λέω αυτό γιατί μια σημαντική μερίδα φίλων του Ολυμπιακού (το βλέπω στα μηνύματα που έρχονται στην

εκπομπή, αλλά και σε ακροατές που βγαίνουν στον αέρα, όπως και σε αναρτήσεις στα social media), γκρινιάζει και χωρίς να το παίζω τιμητής των πάντων, νομίζω ότι το πάθος για την ομάδα, τους κάνει υπερβολικούς.

Έχουμε και λέμε. Η γκρίνια εστιάζεται στο ότι η διοίκηση έχει αργήσει να κλείσει το ρόστερ και στο ότι δεν κάνει μεταγραφές εκατομμυρίων. Να δεχθώ ότι για παράδειγμά θα μπορούσε μία από τις τρεις κινήσεις που απομένουν να είχε ήδη γίνει, έστω και αν οι μεταγραφές δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο για να ολοκληρωθούν με συνοπτικές διαδικασίες.

Στο δεύτερο κομμάτι βέβαια, η άποψή μου είναι ξεκάθαρη. Τα χρήματα δεν κάνουν την διαφορά, χωρίς φυσικά να σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός δεν ρίχνει ποσά στο μεταγραφικό παζάρι. Τα τέσσερα εκατομμύρια στον Πέπε τί ήταν. Τα δύο για την αγορά του Χασάν; Τα λεφτά που απαιτήθηκαν για την αποφυγή δικαστικών περιπετειών για τον Ποντένσε; Η αγορά από την Πόρτο του Σα και του Σεμέδο από την Βιγιαρεάλ;

Τώρα αν κάποιοι θέλουν ο Ολυμπιακός να μοιράζει δεκάρικα (σε εκατομμύρια φυσικά), μάλλον δεν έχουν επίγνωση της πραγματικότητας. Και για να μην το

κουράζουμε. Προσωπικά, ποσώς με ενδιαφέρει, αν ένας παίκτης θα αποκτηθεί ελεύθερος ή με αρκετά εκατομμύρια. Αυτοί που αποφασίζουν γνωρίζουν τί είναι καλό για την ομάδα.

Προτιμώ μεταγραφές τύπου Ομάρ (από την υποβιβασμένη Μπραουνσβάικ, Μαζουακού (από την επίσης υποβιβασμένη Βαλενσιέν), τύπου Καμαρά, Μπα, Σισέ (από την άγνωστη Β’ Γαλλίας…), τύπου Ραντζέλοβιτς (από την… παγκοσμίως γνωστή Ραντνίσκι Νις), παρά παικτών που δαπανήθηκαν χρήματα και δεν βγήκαν ή δεν έπιασαν στο λιμάνι (Ένχελς, Οφόε, Τζούρτζεβιτς ή ακόμα και ο δανεισμός της επιστροφής Μιραλάς, η οποία κόστισε ουκ ολίγα χρήματα).

Και μιας είπαμε Πόρτο, όταν οι «δράκοι» έβρισκαν παίκτες από το… πουθενά και τους μοσχοπουλούσαν, θυμάμαι φίλους της ομάδας να βγαίνουν στον ραδιοφωνικό αέρα και να λένε: «Γιατί Ηρακλή να μην γίνουμε και εμείς Πόρτο; Αυτοί που βρίσκουν τους παίκτες και εμείς όχι;». Τώρα που τους βρίσκουν οι Πειραιώτες, δεν μας αρέσει…

Αν βάλεις βαθιά το χέρι στη τσέπη για μια μεταγραφή και δεν σου βγει για τον οποιοδήποτε λόγο, τότε αυτομάτως μπλέκεις σε περιπέτειες για τον τρόπο με τον οποίο θα βγει από πάνω σου το συγκεκριμένο κόστος. Υπομονή λοιπόν, εμπιστοσύνη και τα καλύτερα έρχονται…

Ακολουθήστε στο Google News to10.gr και μάθετε πρώτοι όλες τις αθλητικές ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Αθλητικές Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από to10.gr