Ένα περίεργο καλοκαίρι για τον Βαγγέλη

Η ανανέωση του 2017 που είναι ακόμα σε ισχύ, ο μικρός του χρόνος συμμετοχής, οι φήμες και οι μνηστήρες για μία από τις παλιοσειρές των Ερυθρόλευκων.


Ένα περίεργο καλοκαίρι για τον Βαγγέλη | to10.gr

Ότι σου δίνουν παίρνεις στην ζωή. Κανείς δεν θα πει όχι στα πολλά όταν μπορεί με κάθε νόμιμο τρόπο να τα έχει. Γιατί να πεις όχι δηλαδή; Στην περίπτωση του Βαγγέλη Μάντζαρη ήμουν ξεκάθαρος από την πρώτη μέρα ανανέωσής του στον Ολυμπιακό.

Αναπόσπαστο κομμάτι του κορμού της ομάδας, με τεράστια συμβολή στις επιτυχίες και στην καλύτερη ηλικία, είδε τους «αιώνιους» να σφάζονται στα πόδια του και το κασέ του να εκτοξεύεται. Τα άξιζε αυτά τα λεφτά; Δεν είναι αυτό το ερώτημα.

Να είμαστε ειλικρινείς όλοι και να πούμε ότι δεν φέρει καμία ευθύνη για το γεγονός ότι αμείβεται τόσα χρήματα και δεν γίνεται άπαντες να στέκονται σε αυτό. Σίγουρα όμως πρόσφερε πολλά στην ομάδα πριν το καλοκαίρι του 2017. Ηταν πάντα εκεί. Σε κάθε επιτυχία των Πειραιωτών από το 2012 και έπειτα, με όποιον τρόπο, μέσα στα αποδυτήρια, στο παρκέ.

Αυτό που επωμίζεται πάντως από την υπογραφή του συμβολαίου του και μετά είναι η πτωτική πορεία της απόδοσής του. Αγωνίστηκε με προβλήματα τραυματισμού, για μία περίοδο η μία ένεση διαδεχόταν την άλλη στο πόδι του επί Σφαιρόπουλου, για να βοηθήσει τον Ολυμπιακό που είχε λειψανδρία στην περιφέρεια.

Ο Έλληνας τεχνικός τον αγαπούσε πολύ και αποθέωνε το ήθος του και το γεγονός πως έβαζε τον εαυτό του πάνω από την ομάδα. Παλικάρι τον έλεγε, με τον Μάντζαρη να παίζει με πόνους για μεγάλο διάστημα. Το 2018 δεν τον πήγε από καμία άποψη. Έφταιξε που έπαιξε για τόσο καιρό με θέματα τραυματισμών; Κανείς δεν ξέρει. Σίγουρα όμως δεν ήταν καλός.

Η περσινή σεζόν ήταν κάτι διαφορετικό για αυτόν. Έπεσε πολύ χαμηλά στο ροτέισον του Μπλατ. Ουσιαστικά εξαφανίστηκε, οι εμφανίσεις του στο παρκέ ήταν για μερικά αγωνιστικά λεπτά, ήταν στιγμές που ίσως και αδικήθηκε για τον ελάχιστο χρόνο. Δεν μπορούσε να αποκτήσει ρυθμό, πολλές φορές ήταν αρνητικός, από τον κόσμο ξεκίνησε ή διογκώθηκε η μουρμούρα.

Σκιά του εαυτού του, ένας άλλος παίκτης σε σχέση με το 2017, που απέκτησε ρυθμό μόνο όταν ο Μπλατ κοιτούσε τους γκαρντ του και έβλεπε ως αναγκαίο καλό για την ομάδα την επανεργοποίησή του. Δεν είχε και άλλους να χρησιμοποιήσει εξάλλου. Πιστεύω ότι ήταν η χειρότερη χρονιά της καριέρας του μαζί με εκείνη του σοβαρού τραυματισμού του σε εκείνο το ματς με τον ΠΑΟΚ τον Ιανουάριο του 2013.

Πάει το 2019 και ας το ξεχάσουμε απευθείας. Κανείς δεν θέλει να το θυμάται.

Ο Έλληνας γκαρντ αυτήν την στιγμή δεσμεύεται με συμβόλαιο από την ομάδα του Ολυμπιακού. Αυτό πρέπει να το καταλάβει ο κόσμος. Ο Μάντζαρης περνάει τον χρόνο του στο ΣΕΦ, στάζει τόνους ιδρώτα και προσπαθεί να καλύψει το χαμένο έδαφος. Είναι αργά πλέον; Μπορεί.. Από την άλλη ως οφείλει, προετοιμάζεται για την σεζόν 2019-20.

Υπάρχει η φημολογία πως άλλαξε γραφείο μάνατζερ για να προετοιμάσει το έδαφος για την επόμενη μέρα, όπως και ότι θα τον καλέσει η διοίκηση για συζήτηση. Ότι και να συμβεί με τις παραπάνω περιπτώσεις, ο «Μάντζα» δεν είναι παίκτης που ξεκίνησε τώρα την καριέρα του. Υπάρχουν ομάδες που έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για την υπογραφή του εάν προκύψει το απευκταίο σενάριο με τον Ολυμπιακό. Μάλαγα, Βαλένθια, Ούνιξ και μερικές ακόμα περιμένουν στην γωνία για τον Έλληνα γκαρντ.

Όπως και να έχει, επιμένω για να μην προτρέχετε, αυτήν την στιγμή είναι παίκτης των Ερυθρόλευκων από το καλοκαίρι του 2011. Είναι 8 χρόνια στην ομάδα. Από παιδί, οδεύοντας στα πρώτα –άντα της ζωής του. Σίγουρα ούτε ο ίδιος δεν νιώθει καλά μετά την χρονιά που μας πέρασε και τα λεπτά συμμετοχής που του έδωσε ο Μπλατ.

Ακόμα και ο κόσμος είναι διχασμένος για την περίπτωσή του. Στο poll που φτιάξαμε στο «10» αναφορικά με το ρόστερ του Ολυμπιακού για το 2020, το 51% ψήφισε να φύγει και το 49% να μείνει. Τόσο κοντά οι απόψεις (το ίδιο ποσοστό και στο Γκος) σε ένα τεράστιο δείγμα που έσπευσε να μπει σε αυτήν την διαδικασία. Για του λόγου το αληθές ορίστε και τα απόκομμα..

ΥΓ Είμαι υπέρ κάθε κριτικής. Καλόπιστη όμως. Αγωνιστικά ξεκάθαρα. Χωρίς όμως δόλο και μακριά από την λογική της συζήτησης καφενείου. Δεν ξεχνάω εύκολα, δεν ισοπεδώνω καταστάσεις ποτέ στην ζωή μου. Συμφωνώ σε κύκλους που κλείνουν. Ετσι εξάλλου συμβαίνει στην καθημερινότητά μας. Νηφαλιότητα παιδιά.. Λείπει στις μέρες μας…

ΥΓ2 Στο παρκέ κρίνονται όλοι. Αυτός είναι ο καθρέφτης. Ευτυχώς ή δυστυχώς. Έτσι πάει.

ΥΓ3 Εβδομάδα εξελίξεων σίγουρα αυτή που έρχεται. Διακρίνω άγχος και βιασύνη. Όλα πάντως έχουν πάρει τον δρόμο τους…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο