Γκραν Κανάρια – Ολυμπιακός: Όταν παίζεις έτσι, τι να τα κάνεις τα πλέι οφ;

Μάλλον η Γκραν Κανάρια πάλευε για τους «8» και όχι ο Ολυμπιακός. Δηλαδή αυτό φάνηκε στο παρκέ στο Λας Πάλμας, αφού οι Ερυθρόλευκοι μάλλον σκεφτόντουσαν το ταξίδι της επιστροφής…


Γκραν Κανάρια – Ολυμπιακός: Όταν παίζεις έτσι, τι να τα κάνεις τα πλέι οφ; | to10.gr

Μία εικόνα διάλυσης. Ποιος πραγματικά πάλευε για τα πλέι οφ; Ο Ολυμπιακός ή η Γκραν Κανάρια; Ποιος είχε αποκλειστεί ήδη από τη διοργάνωση; Είναι δυνατόν σε ματς που το θέλεις σαν τρελός να έχεις αυτήν την εικόνα;

Αρχικά να τονίσουμε κάτι. Δεν φταίει μονάχα ο προπονητής για αυτό το αποτέλεσμα. Συνολική είναι η ευθύνη. Άπαντες φταίνε. Από τον πρώτο μέχρι και τον τελευταίο από το ερυθρόλευκο καράβι.

Δεν είναι πλέον αν ξενερώνεις τον κόσμο. Όταν παίζεις έτσι ξενερώνεις και τον ίδιο τον εαυτό σου.

Οι Ερυθρόλευκοι ταξίδεψαν με πτήση τσάρτερ στα Κανάρια Νησιά για να μην καταπονηθούν περισσότερο. Από ότι φαίνεται πάντως σίγουρα πίστευαν ότι μόνο με την φανέλα θα κάμψουν την αντίσταση του συγκροτήματος του Μαρτίνεθ. Γίνεται αυτό στον επαγγελματικό αθλητισμό; Ρητορικό είναι το ερώτημα…

ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΙΧΤΙΡΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ

Η εμφάνιση στο Λας Πάλμας σου βγάζει ένα περίεργο συναίσθημα. Βασικά να μιλήσω για μένα προσωπικά. Ούτε να… βρίσω δεν μπορούσα με αυτήν την εικόνα. Περισσότερο ένιωσα απογοήτευση και νοητικά πήγα περίπου στην αρχή της σεζόν. Θυμήθηκα τα πρώτα δείγματα γραφής της ομάδας του Μπλατ και τα σύγκρινα με το τώρα. Χάος…

Οι Ερυθρόλευκοι από ότι φαίνεται είχαν μία ακόμα αναλαμπή με την Μπάγερν (όπως και με την Μπουντούτσνοστ), αλλά τι συζητάμε ρε παιδιά τώρα. Μία ομάδα που ήταν προορισμένη για να είναι τουλάχιστον στην οχτάδα και όσο παραπάνω γίνεται, δυστυχώς αυτήν την στιγμή δείχνει ότι δεν αξίζει να είναι εκεί.

Δύο ματς απομένουν και έχουν βγει τα κομπιουτεράκια για τα σενάρια του αποκλεισμού ακόμα και με το 2/2. Είναι δυνατόν ο Ολυμπιακός να… σταυροκοπιέται για να μην φτάσει η Μπασκόνια στο 3/3 και να μην τον ρίξει εκτός πλέι οφ;

Σε ένα ματς που μόνο ένας το είχε ανάγκη, οι Ερυθρόλευκοι ήταν τραγικοί. Να μιλήσουμε για μπάσκετ; Εχει αξία;

Πάνω από τον ΛεΝτέι περνούσε ο Ουίλι. Ο Ερικσον το έβλεπε βαρέλι το καλάθι, η Γκραν  Κανάρια είχε αποστάσεις και κυκλοφορία, ο Ολυμπιακός μόνο εκλάμψεις και μηδενικό ομαδικό παιχνίδι. Αμυντικά; Οποτε ήθελαν οι γηπεδούχοι έπαιρναν το ντράιβ. Αυτό το coast to coast του Παουλί ήταν η απόδειξη πως η ψυχολογία ήταν στο ναδίρ και το μυαλό ήδη σκεφτόταν το εξάωρο ταξίδι για την επιστροφή στην Ελλάδα.

Φαίνεται μη αναστρέψιμη η κατάσταση, ο Μπλατ έμοιαζε δέσμιος των επιλογών του και οι απουσίες των Σπανούλη και Στρέλνιεκς θηλιά στο λαιμό του.

ΜΠΟΡΕΙΣ ΕΤΣΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ;

«Χάσε με αξιοπρέπεια και με το κεφάλι ψηλά». Πόσες φορές το έχουμε πει αυτό φέτος; Άπειρες… Καλά μου τα έλεγε χτες ο κόσμος σε ένα tweet μου. Πόση αντοχή να έχει κανείς μετά από αυτό το αποτέλεσμα και τον τρόπο που ήρθε αυτό. Το DNA της ομάδας έχει αλλοιωθεί σε σημείο που είναι προς εξαφάνιση. Είναι ευθύνη του Μπλατ; Μπορεί… Οι επιλογές όπως και να έχει βαραίνουν εκείνον. Το σημαντικό είναι τι γίνεται παρακάτω.

Με αυτήν την εικόνα ο Ολυμπιακός δεν έχει ελπίδες  ούτε για το 2/2 στις αγωνιστικές που απομένουν. Ποιος βάζει το χέρι του την φωτιά, χωρίς να τσουρουφλιστεί, ότι θα κάμψει την αντίσταση της Ζαλγκίρις στο Φάληρο. Μην βιάζεσαι να απαντήσεις. Είναι δεδομένη η απάντηση. Όχι. Το συγκρότημα του Σάρας, παρότι δεν έχει σχέση με το περσινό αριστούργημα,

Ο σεβασμός που κέρδισε ο Ολυμπιακός του 12-7, αντικαταστάθηκε από τον Ολυμπιακό του 2-7 του τελευταίου διαστήματος.  Είναι από τις λίγες έως και ελάχιστες φορές που δεν πηγαίνει το χέρι στο πληκτρολόγιο για να γράψω μία άποψη.

Τι να σχολιάσεις στην τελική όταν δέχεσαι 90 πόντους από την Γκραν Κανάρια; Απογοήτευση….

ΥΓ1. Δεν μου κάνει η δικαιολογία των απουσιών. Αυτά τα όπλα έχεις. Βγάλε άκρη, το γνώριζες καιρό, οφείλεις να επαναπροσδιορίσεις την τακτική σου. Ο Κεζμούρα με το τέλος του ματς τόνισε ότι απέτυχε ο Ολυμπιακός στο τεχνικό κομμάτι. Ότι και να λέει αυτό…

ΥΓ2. Σε αυτήν την τραγωδία, με την απαράδεκτη εμφάνιση, το μοναδικό αισιόδοξο θα ήταν να δω για μερικά λεπτά στο τέλος τον Αλεξέι Ποκουσέφσκι. Να χαιρόταν και κάποιος ρε αδερφέ στο Λας Πάλμας.

ΥΓ3. Και πώς να τους πεις μετά να έρθουν στο γήπεδο… Πώς;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο