90 πόντοι στο… χαλαρό και ψύχωση για το final four

90 πόντους η ομάδα, 20 ο Λοτζέσκι, 14 ασίστ ο Καλάθης, "συστηθήκαμε" όπως έπρεπε και με τον Λάνγκφορντ. Η βραδιά βγάζει αισιοδοξία, χωρίς κανείς να παραβλέψει και τα προβλήματα που εμφανίστηκαν.

90 πόντοι στο… χαλαρό και ψύχωση για το final four | to10.gr

Όταν βάζεις 90 πόντους σε μια βραδιά που είχε ένα καλό ξεκίνημα, ένα καλό κλείσιμο και άμυνα υψηλού επιπέδου μονάχα σε μία από τις τέσσερις περιόδους, τότε έχεις κάθε δικαίωμα να χαμογελάς. Και να αισιοδοξείς πως όσο θα περνάει ο καιρός, ο Παναθηναϊκός θα διορθώνει ολοένα και περισσότερο τα αρνητικά του και θα βελτιώνει ακόμα περισσότερο τα θετικά του.

Η ομάδα του Πασκουάλ ξεκίνησε τη φετινή κούρσα στην Ευρωλίγκα με δύσκολη νίκη απέναντι στην – ανανεωμένη και πολύ καλή – Μακάμπι Τελ Αβίβ, έπειτα από ένα παιχνίδι που ξεκίνησε ιδανικά, αλλά συνεχίστηκε δύσκολα και αγχωτικά. Και εξελίχθηκε έτσι γιατί ό,τι έχτιζαν οι πράσινοι μπροστά, το διέλυαν μονομιάς πίσω.

Η άμυνα προβλημάτισε πολύ, όταν δέχεσαι 84 πόντους στην έδρα σου έχεις πολλούς λόγους για να αναρωτηθείς τι δεν πήγε καλά και σίγουρα το προπονητικό τιμ θα έχει μπόλικη δουλειά μπροστά του. Ιδιαίτερα στην προετοιμασία με ομάδες μεγαλύτερους βεληνεκούς από τους Ισραηλινούς.

Ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Γουιλμπεκιν και χρειάστηκε η τρέλα, η ένταση και η ενέργεια του Αντετοκούνμπο για να μη δει τους Ισραηλινούς να ξεφεύγουν τη στιγμή που είχαν πάρει το μομέντουμ. Η παρουσία του Θανάση διόρθωσε την άμυνα, ο Καλάθης οργίαζε με τις ασίστ (ακόμα πρέπει να ταΐζει μπάλες τους συμπαίκτες του) και ο Ματ Λοτζέσκι το τελείωσε.

Ο Λότζο έγραψε… 20αρα με το καλημέρα, δείχνοντας πως αποτελεί τον παίκτη – κλειδί του Τσάβι Πασκουάλ. Και δικαιώνοντάς τον για την επιμονη του το καλοκαίρι να τον κρατήσει στο ρόστερ. Και όχι ο Καταλανός δεν το έκανε από την παρουσία του Λοτζέσκι στους τελικούς, εκεί που κέρδισε και πολλούς πόντους και πολύ κόσμο, αλλά και ένα νέο συμβόλαιο. Από νωρίς πέρσι ο Πασκουάλ ειχε αντιληφθεί πως ο Λοτζέσκι είναι ένας πιστός στρατιώτης, πιθανότατα ο πιο πίστος του. Και τέτοιους παίκτες δεν τους αφήνεις.

Ο Λοτζέσκι είναι κανονικός… κίλερ στην επίθεση, είναι “σκύλος” στην άμυνα, έχει συγκέντρωση στον απόλυτο βαθμό και – το σημαντικότερο – είναι στον δεύτερό του χρόνο πλέον στην ομάδα. Δεν μπαίνει στη σεζόν για να μάθει, αλλά γνωρίζοντας. Έχει αυτοπεποίθηση, έχει ψυχολογία, κρύο αίμα και ένα χέρι που… σκοτώνει. Και δεν είναι μόνος. Βρήκε συμπαραστάτη… φονιά τον Λάνγκφορντ. Θα δούμε πολλά απ’ αυτόν φέτος.

Στον Παναθηναϊκό υπάρχει… ψύχωση για το φάιναλ φορ. Είναι πολλά τα χρόνια που απουσιάζουν οι πράσινοι απ’ την αγαπημένη τους διοργάνωση. Απ’ τη δική τους διοργάνωση, αφού είναι ελάχιστες οι φορές που έχουν πάει και δεν έχουν γυρίσει με την κούπα σπίτι. Καταλαβαίνεις αυτή την ψυχωση από τις αντιδράσεις απ΄το πρώτο κιόλας παιχνίδι, από τη λύσσα στο παρκέ και τις συζητήσεις στην εξέδρα, από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και τις δηλώσεις του, μέχρι το τι γράφε ο κόσμος στα social media.

Για τον Παναθηναϊκό τα φάιναλ φορ και οι κούπες είναι το… ψωμί του. Κι αν υπήρξαν φορές που η Euroleague και οι διαιτητές της του το στέρησαν, ίσως να έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να πάρει πίσω αυτό που του ανήκει.