Ας έλεγε ο κυρ Σάββας, του Χανς «πήρα την ομάδα κι έφυγα»

Πέρσι μετατρέψατε Αρετόπουλο, Κομίνη, από άρχοντες σε σερβιτόρους σας, μπροστά στον Γερμανό όμως καθίσατε σούζα.

Ας έλεγε ο κυρ Σάββας, του Χανς «πήρα την ομάδα κι έφυγα» | to10.gr

Μεγαλύτερη πιστοποίηση της δίκαιης κατάκτησης του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ, από τις επιδόσεις του με ξένους διαιτητές, δε θα μπορούσε να υπάρξει.

Επτά νίκες και δυο ισοπαλίες χωρίς καμία ήττα -που δεν υπάρχει ούτε με Έλληνες- αποτελεί το πιο πειστικό δείγμα γραφής πως είναι η καλύτερη ομάδα, μια και οι ξένοι διαιτητές εγγυώνται όχι την απάλειψη των λαθών γενικώς, αλλά των εσκεμμένων.

Μαζί με αυτά, διαγράφουν και κάθε υποψία προκατάληψης-συναλλαγής κλπ, όποιος νομίζει πως ένας διαιτητής από το εξωτερικό ακόμα και β’ διαλογής, θα ρισκάρει την καριέρα του για να δώσει ή να στερήσει σφύριγμα από κάποια Ελληνική ομάδα, είναι για το ψυχιατρείο.

Στα παιγνίδια που σφύριξαν διαιτητές εισαγωγής είδαμε και καλύτερο ποδόσφαιρο, μια και οι παίκτες ήταν συγκεντρωμένοι στον αγώνα και όχι στο πως θα κοροϊδέψουν, θα βουτήξουν ή ακόμα και θα προκαλέσουν.

Αναμενόμενα λίγο πολύ τα παραπάνω, πριν ακόμα δούμε τ΄αποτελέσματα στην πράξη. Γι αυτό και ο χαλίφης Ιβάν που λύνει και δένει στην ΕΠΟ, το ζητούσε μετ΄επιτάσεως.

Χθες στο ΟΑΚΑ πάντως, συνέβη κάτι εκτός προγράμματος, που αποκαλύπτει κάθε πτυχή αλήθειας για όσα συνέβησαν πέρσι και καθόρισαν την ολοκλήρωση ενός πρωταθλήματος που κρίθηκε στα χαρτιά.

Με το ξεκίνημα του αγώνα, έγινε μπούκα οπαδών του γηπεδούχου, που επιτέθηκαν στον πάγκο του γαύρου. Ο Γερμανός διαιτητής διέκοψε προσωρινά το παιγνίδι, μέχρι που η τάξη αποκαταστάθηκε και συνεχίστηκε, για να διακοπεί οριστικά αργότερα.

Η κάμερα μάλιστα τον έπιανε σε κάτι κοντινά και ήταν τόσο χαλαρός, λες και βολτάριζε στην Alexanderplatz. Απολύτως ήρεμος, ήταν φανερό πως είχε ξεκάθαρο πλάνο στο μυαλό του για κάθε ενδεχόμενο, χωρίς να τον βασανίζουν δεύτερες σκέψεις.

Δεν εμφανίστηκε κάπου ένας κυρ Σάββας πάντως, να πει «πήρα την ομάδα κι έφυγα…»

Σε μια τέτοια περίπτωση, ο Φριτς με τη σφυρίχτρα και την ίδια πάντα γαλήνη κι αυτοπεποίθηση θα του έλεγε «έι ψιτ παππούλη, πως το ΄πες αυτό; Ρίξ΄το άλλη μια γιατί δε σε έπιασα, τι θα κάνεις είπες; Δική σου απόφαση, όχι δική μου, οπότε αναλαμβάνεις τις συνέπειες! Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί και τα σκυλιά δεμένα…»

Στην πραγματικότητα δε θα του έλεγε τίποτα από τα παραπάνω, απλώς θα έκανε πέρα μην εμποδίζει την είσοδο της αποστολής στη φυσούνα..

Ο κυρ Σάββας βεβαίως είναι παλιά καραβάνα, δε θα έπεφτε ποτέ σε τέτοια γκέλα, γνωρίζοντας πως ο Γερμανός θα τα έγραφε στο φ.α, όπως ακριβώς είχαν συμβεί! Ότι δηλαδή «στο 5ο λεπτό διέκοψα το παιγνίδι επειδή λόγω εισβολής φιλάθλων με πράσινα και ξάφνου ένας αξιοσέβαστος κύριος ανακοίνωσε ότι αυτοί με τα κόκκινα φεύγουν! Ο αγώνας δε συνεχίστηκε και υπαίτιοι είναι αυτοί που αποχώρησαν. Heil Merkel…»

Υπάρχουν και χειρότερα όμως, σκέψου να ήταν το χαρτί στη θέση του κολάρου και να έλεγε «κύριε Χανς κάποιος από τους εισβολείς κρατούσε μαχαίρι «Οπαδοί του Παναθηναϊκού έκαναν «ντου» με μαχαίρι στον πάγκο του Ολυμπιακού!» το διαβάσαμε στις ιστοσελίδες και τρομοκρατηθήκαμε, φοβηθήκαμε για τη σωματική μας ακεραιότητα, λερώσαμε τις πάνες μας, αρνούμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα»

Για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, μόνο τα χαρτιά θα το έλεγαν αυτό, τα κολάρα δε θα μασούσαν όπως και δε μάσησαν!

Μαχαίρι κρατούσαν οι εισβολείς, όχι ρολό χαρτί…

Το χαρτί βεβαίως δε θα σταματούσε εκεί, θα ανακοίνωνε την απόφαση με την απαραίτητη υποσημείωση πως «αν άμα τη επιστροφή, μας δώσεις ένα πέναλτι, θα ξετρομοκρατηθούμε, θα αλλάξουμε πάνες και θα γυρίσουμε στον αγωνιστικό χώρο..»

Γίνονται αυτά, θα αναρωτηθείτε;

Έγιναν πέρσι στην Τούμπα, το χαρτί έθεσε όρο να μάθει αν μέτρησε τελικά το γκολ για να επιστρέψει, πατώντας πάνω σε μια εικόνα και υποκαθιστώντας τον Κομίνη, ο οποίος διέκοψε οριστικά την αναμέτρηση, επειδή οι φιλοξενούμενοι έφαγαν γκολ και αποχώρησαν. Το χαρτί αποφάσισε, το χαρτί διέταξε!

Είδατε ρε ΠΟΚεμον πόσο εύκολα κι απλά γίνεστε ρόμπες και κάθε μορφής προπαγάνδα, κάθε παραμύθι που κατασκευάσατε, καταρρίπτεται από γεγονότα; Όχι ουδέτερα ή μπερδεμένα γεγονότα, αλλά αυτά που καθόρισαν δίκες σας επιλογές.

Οι ξένοι διαιτητές δεν είναι εξωγήινοι, ούτε ήρθαν από την Ατλαντίδα, απλώς δεν έχουν εξαρτήσεις, ούτε ελαστική συνείδηση, ούτε φοβίες κι εφαρμόζουν τους κανονισμούς.

Σύμφωνα με αυτούς, είναι οι απόλυτοι άρχοντες και αποφασίζουν για τα πάντα, συμπεριλαμβανόμενης έναρξης και λήξης, ουδείς δύναται να τους υποκαταστήσει αποφασίζοντας για τη διακοπή ενός αγώνα, ούτε θέτοντας προϋποθέσεις .

Πέρσι ποντάρατε στον Αρετόπουλο και τον Κομίνη, εκεί πατήσατε, μετατρέποντας τους από άρχοντες σε σερβιτόρους σας, μπροστά στον Γερμανό όμως καθίσατε σούζα.

Φέτος πήρατε το πιο διδακτικό μάθημα στο χόρτο για το πως κερδίζονται τ΄ αρσενικά πρωταθλήματα, ούτε κι εμείς μπορούσαμε να φανταστούμε πως τώρα στα στερνά, θα προσυπογράφατε με δικές σας κινήσεις -ή μάλλον μη κινήσεις- πως το περσινό ήταν χάρτινο και παίξατε θέατρο!

Το πετύχατε με τη συμπλήρωση μόλις ενός χρόνου μάλιστα, καταργώντας και τον Σοφοκλή, που διαβεβαίωνε πως «ουδέν έρπει ψεύδος εις γήρας χρόνου…»

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο