Τρέχουμε για να κερδίζουμε

Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος πρέπει να δει ξανά και ξανά τον αγώνα με την Τουρκία, για να βρει και να διορθώσει τα λάθη, για να βάλει την Εθνική στον ρυθμό του Γιάννη…

Τρέχουμε για να κερδίζουμε | to10.gr

Πάμε να ξεκινήσουμε με απλές πάσες, δηλαδή αυτά που είναι ορατά στον καθένα: Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο βγάζει τον καλύτερο εαυτό των συμπαικτών του. Με την παρουσία του έχει ξεχωρίσει τους ρόλους και πλέον όλοι παλεύουν για το καλύτερο. Αυτό λέγεται πρόοδος και γι’ αυτό η Εθνική έχει πολύ καλή εικόνα.

Οι διαιτητές ενοχλούν. Δεν μας ενδιαφέρει να πάρουμε το «Ακρόπολις», στην Κίνα θέλουμε να μπούμε στα μετάλλια, αφήστε μας να χάσουμε αν πρέπει. Οι κακές διαιτησίες δημιουργούν λάθος εικόνες στους παίκτες και απογοητεύουν τον κόσμο. Αφήστε που εκνευρίζουν τους αντιπάλους, κάτι που -φαντάζομαι- δεν είναι αυτοσκοπός.

Πάμε σε λίγο πιο… ψαγμένες σκέψεις: Αυτή η ομάδα πρέπει να πάει κόντρα στους… άγραφους νόμους. Λέγαμε χθες ότι τα «μεγάλα» ματς δεν κερδίζονται στο τρέξιμο, αλλά αυτό πρέπει να κάνει η «επίσημη αγαπημένη»: Να τρέξει για να κερδίσει. Να παίξει παιχνίδια πολλών κατοχών, να ψάξει την επίθεση 10 δευτερολέπτων, να επιβάλλει αυτή τον ρυθμό της.

Για να συμβεί αυτό πρέπει ο Θανάσης Σκουρτόπουλος να αποφύγει τη συνήθεια (σχεδόν) όλων των Ευρωπαίων προπονητών, που στα… δύσκολα κλείνουν το ρόστερ. Αν δεν ανοίξει το ροτέισον, δεν έχουμε καμιά τύχη. Πρέπει να είναι κι οι 12 ενεργοί, για να βγάζουν διαρκώς ενέργεια. Αυτό είναι το παιχνίδι του Γιάννη και σε αυτό πρέπει να προσαρμοστούν οι υπόλοιποι.

Μπορεί ο «δικός μας» να είναι ο κορυφαίος παίκτης του ΝΒΑ, αλλά μην νομίζετε ότι οι υπόλοιπες ομάδες θα κατεβούν με παικτάκια της σειράς. Υπάρχουν εξαιρετικοί αθλητές, εκπληκτικοί σουτέρ (είδατε ο Κορκμάζ), σε αρκετές Εθνικές, γι’ αυτό και πρέπει να παίξουμε και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Κι αφού κινούμαστε σε… ρυθμούς ΝΒΑ, ας μάθουμε από τον Ρικ Πιτίνο.

Τι έκανε κι άλλαξε τον Παναθηναϊκό, που με τον Πασκουάλ έμοιαζε χαμένος στη μετάφραση; Έπεισε τους παίκτες του να παίξουν ένας εναντίον ενός, να σταματήσουν το διαρκές «over helping», να περιορίσουν τις fake άμυνες και να αναλάβουν την ευθύνη να σταματήσουν τον αντίπαλό τους. Πλέον είναι τόσο ψαγμένοι οι προπονητές, τόσο υψηλού επιπέδου οι παίκτες, που παλιομοδίτικες πρακτικές δεν έχουν υψηλή απόδοση.

Συνεπώς, άμυνα στα όρια του φάουλ (όχι με το μέτρημα των διαιτητών του αγώνα με την Τουρκία), παιχνίδι πολλών κατοχών, ταχύτητα και ανοιχτό ροτέισον, είναι στοιχεία απαραίτητα για να αξιοποιηθεί το ταλέντο του Αντετοκούνμπο και να λάβει πρόσκληση η «επίσημη αγαπημένη» στον… χορό των μεταλλίων.

Αντί επιλόγου: Γνωρίζουμε όλοι ότι μας λείπει το μακρινό σουτ. Τα ποσοστά που βλέπετε θα είναι πολύ χαμηλότερα όταν οι αγώνες θα είναι επίσημοι, όταν θα υπάρχει διακύβευμα. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό και να βρει ο πάγκος μας εναλλακτικά πλάνα για το σετ παιχνίδι.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Κλείσιμο