
Σε μια χώρα βαθιά διχασμένη χώρα, κάτω από τη σκιά μιας θυελλώδους εκλογικής αναμέτρησης που κρίθηκε στο νήμα, ο Λούλα πέτυχε την απόλυτη ανατροπή στον β' γύρο απέναντι στον Φλάβιο Μπολσονάρου, βάζοντας ένα ηχηρό «φρένο» στην επέλαση της Ακροδεξιάς και του φιλοτραμπικού κύματος στη Λατινική Αμερική.
Στα 80 του χρόνια (λίγα εικοσιτετράωρα πριν συμπληρώσει το 81ο έτος της ηλικίας του), ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα έγραψε ξανά ιστορία. Παρά τις εκτιμήσεις που τον ήθελαν να οδεύει σταδιακά προς την απόσυρση μετά από τέσσερις δεκαετίες στην πρώτη γραμμή πέτυχε μια αδιανόητη εκλογική ανατροπή στον β’ γύρο των προεδρικών εκλογών της 25ης Οκτωβρίου, στη Βραζιλία.
Εξασφαλίζοντας μια τέταρτη θητεία στην προεδρία, ο Λούλα έγινε ο πρώτος πρόεδρος στην ιστορία της χώρας που καταφέρνει να επικρατήσει στην τελική κάλπη ενώ είχε ηττηθεί στον πρώτο γύρο.
Διαβάστε επίσης: Άρτα: Ανατροπή λεωφορείου του Πολεμικού Ναυτικού στην Ιονία Οδό – 13 τραυματίες
«Οδοστρωτήρας»… Λούλα
Με ποσοστό 51,79% (64,25 εκατομμύρια ψήφους) έναντι 48,21% (59,82 εκατομμύρια ψήφους) του 45χρονου γερουσιαστή Φλάβιο Μπολσονάρου –πολιτικού κληρονόμου της οικογένειας της Ακροδεξιάς– ο Λούλα επικράτησε με καθαρή διαφορά 4,43 εκατομμυρίων ψήφων. Η διαφορά αυτή αποδείχθηκε ευρύτερη ακόμη και από εκείνη του 2022 απέναντι στον πατέρα του αντίπαλου υποψηφίου, Ζαΐρ Μπολσονάρου.
🚨Vencemos Brasil, a democracia VENCEU novamente.🚨
OBRIGADA JANONES
VIVA A DEMOCRACIA
#Eleições2026
#LulaPresidente https://t.co/Rz26nH3Abs— Jani_Valverde (@JaniValverde13) October 26, 2026
Το χρονικό της ανατροπής
Ο πρώτος γύρος των εκλογών είχε αφήσει το στρατόπεδο του Λούλα με αίσθημα απογοήτευσης, καθώς ο Φλάβιο Μπολσονάρου είχε προβάδισμα άνω των 2,2 εκατομμυρίων ψήφων. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, μέσα στις τρεις εβδομάδες που μεσολάβησαν μέχρι την τελική κάλπη, η εκστρατεία του κόμματος των Εργαζομένων (PT) κατάφερε να προσθέσει περισσότερες από 10 εκατομμύρια νέες ψήφους, έναντι μόλις 3,6 εκατομμυρίων που πρόσθεσε ο αντίπαλός του.
Το «θαύμα» του Μίνας Ζεράις και των μητροπόλεων
Στην πολιτεία Μίνας Ζεράις, με το δεύτερο μεγαλύτερο εκλογικό σώμα στη χώρα, η οποία παραδοσιακά αναδεικνύει τον νικητή των προεδρικών εκλογών από το 1989, ο Λούλα κάλυψε ένα έλλειμμα σχεδόν 590.000 ψήφων του πρώτου γύρου και πέρασε μπροστά με 99.000 ψήφους. Αυτή η εντυπωσιακή μετατόπιση 690.000 ψήφων υπήρξε ο καταλύτης της εθνικής επικράτησης.
Παρότι ο Φλάβιο Μπολσονάρου διατήρησε το προβάδισμα στις πολιτείες του Σάο Πάολο και του Ρίο ντε Τζανέιρο, ο Λούλα κέρδισε τις δύο ομώνυμες πρωτεύουσές τους –τις μεγαλύτερες πόλεις της Βραζιλίας– ανατρέποντας πλήρως το δυσμενές αποτέλεσμα του πρώτου γύρου στο Ρίο.
Τα «κλειδιά» της μεγάλης νίκης του Λούλα
Αμέσως μετά την ήττα του πρώτου γύρου, η στρατηγική του Λούλα μετατοπίστηκε επιθετικά στον ψηφιακό χώρο. Η μάχη δόθηκε στα κινητά τηλέφωνα όπου η εκστρατεία δεν στόχευε απλώς στην πειθώ των αναποφάσιστων αλλά στην ενεργοποίηση και τη μαζική προσέλευση στην κάλπη εκείνων των πολιτών που, αν και υποστήριζαν την Αριστερά, επέλεξαν να απέχουν στον πρώτο γύρο.
Η βάση της νίκης του Λούλα διευρύνθηκε πέρα από τα στενά κομματικά όρια της Αριστεράς. Συγκροτήθηκε ένα πολυσυλλεκτικό μέτωπο ψηφοφόρων, πολλοί εκ των οποίων δεν προσήλθαν στην κάλπη από απόλυτη ταύτιση με το πρόγραμμα του PT, αλλά από την ανάγκη να ανακοπεί η άνοδος της Ακροδεξιάς και η επικράτηση της οικογένειας Μπολσονάρου.
Το φρένο στο φιλοτραμπικό κύμα
Η νίκη του Λούλα αποκτά ιδιαίτερη σημασία και σε διεθνές πεδίο. Σε μια περίοδο κατά την οποία η Far-right πολιτική επικρατεί σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής με την υποστήριξη του Λευκού Οίκου υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, η επικράτηση του Λούλα ανέκοψε αυτό το κύμα.
Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ο Λούλα διαμήνυσε εκ νέου ότι «η Βραζιλία δεν ανήκει στην πίσω αυλή κανενός», διατηρώντας την οικονομική αυτονομία της χώρας και την ισχυρή εμπορική σχέση με την Κίνα, αποφεύγοντας παράλληλα τη μετωπική σύγκρουση με την Ουάσινγκτον.
#CelebraBrasil #LulaPresidente https://t.co/NyQ7qdPY3Q
— Lucero Martinez Kasab (@lucerokmartinez) October 26, 2026
Οι προκλήσεις της επόμενης ημέρας
Παρά το μέγεθος του επιτεύγματος, η τέταρτη θητεία του Λούλα συνοδεύεται από σοβαρά εμπόδια.
Η επικράτηση του δεν εξασθενεί τη συστημική ισχύ της ακροδεξιάς και του μπολσοναρισμού στις πολιτειακές κυβερνήσεις και στο νομοθετικό σώμα. Ο Λούλα καλείται να κυβερνήσει μια βαθιά πολωμένη χώρα με περιορισμένη κοινοβουλευτική ευελιξία.
Παρά τους θετικούς οικονομικούς δείκτες και τον χαμηλότερο πληθωρισμό, η καθημερινότητα των πολιτών επιβαρύνεται από το υψηλό κόστος διαβίωσης και τα χρέη των νοικοκυριών. Η μετατροπή των μακροοικονομικών μεγεθών σε ουσιαστική ανακούφιση για τους πολίτες αποτελεί το πρώτο μεγάλο στοίχημα.
Η πόλωση παραμένει βαθιά ριζωμένη. Η νίκη του Λούλα προσέφερε πολύτιμο χρόνο στη βραζιλιανή δημοκρατία, όμως η διασφάλιση της μακροπρόθεσμης σταθερότητας θα απαιτήσει διαρκείς συναινέσεις.
Ο 81χρονος ηγέτης της Αριστεράς πέτυχε ένα ακόμη πολιτικό θαύμα στην πολυτάραχη διαδρομή του. Το τελικό του στοίχημα είναι να αποδείξει ότι η Βραζιλία μπορεί να προχωρήσει σε τροχιά ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής, χωρίς να χρειαστεί άλλα θαύματα στο μέλλον.
Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα: Από τα εργοστάσια στην προεδρία
Η πολιτική διαδρομή του Λούλα αποτελεί μια από τις πιο συναρπαστικές και πολυτάραχες πορείες στην παγκόσμια πολιτική ιστορία, συνδέοντας άρρηκτα την προσωπική του εξέλιξη με τους αγώνες της εργατικής τάξης και τη δημοκρατική πορεία της Βραζιλίας.
Τη δεκαετία του 1970 αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή του συνδικαλιστικού κινήματος των μεταλλεργατών του Σάο Πάολο. Οργάνωσε μεγάλες απεργίες ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία, γεγονός που οδήγησε στη σύντομη φυλάκισή του το 1980.
O Sindicato dos Metalúrgicos do ABC, onde Lula iniciou sua luta e forjou sua trajetória, está até agora, comemorando a vitória do @LulaOficial , que é a vitória da classe trabalhadora, do povo brasileiro e da drmocracia mundial. #LulaPelaDemocracia #LulaPresidente https://t.co/BEHGoJk1J1
— Sergio Nobre CUT (@CutNobre) October 26, 2026
Το 1980 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Κόμματος των Εργαζομένων (PT). Το 1986 εξελέγη ομοσπονδιακός βουλευτής με εντυπωσιακό ποσοστό ψήφων, συμμετέχοντας ενεργά στη Συντακτική Συνέλευση που διαμόρφωσε το δημοκρατικό Σύνταγμα της Βραζιλίας του 1988.
Έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία το 1989, το 1994 και το 1998, γνωρίζοντας διαδοχικές ήττες από τους πολιτικούς του αντιπάλους, αλλά χτίζοντας σταθερά το λαϊκό του έρεισμα.
Στις εκλογές του 2002 κατάφερε να εκλεγεί 35ος πρόεδρος της Βραζιλίας, ο πρώτος από τα σπλάχνα της εργατικής τάξης στην ιστορία της χώρας. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων θητειών του (2003–2011), εφάρμοσε εμβληματικά προγράμματα καταπολέμησης της φτώχειας (όπως το Bolsa Família), βγάζοντας δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους από την ακραία φτώχεια και εκτοξεύοντας την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του, βρέθηκε στο επίκεντρο ερευνών διαφθοράς (στο πλαίσιο της επιχείρησης Lava Jato), γεγονός που οδήγησε στην καταδίκη και τη φυλάκισή του το 2018, αποτρέποντάς τον από τη συμμετοχή στις τότε προεδρικές εκλογές. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2021, το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο (STF) της Βραζιλίας ακύρωσε οριστικά τις καταδικαστικές αποφάσεις, κρίνοντας ότι υπήρξαν σοβαρά διαδικαστικά σφάλματα, αποκαθιστώντας πλήρως τα πολιτικά του δικαιώματα.
Επέστρεψε δυναμικά κερδίζοντας τις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου 2022 απέναντι στον Ζαΐχ Μπολσονάρου, αναλαμβάνοντας για τρίτη φορά τα ηνία της χώρας τον Ιανουάριο του 2023. : Στις πρόσφατες εκλογές του Οκτωβρίου 2026, επικράτησε στον β’ γύρο του Φλάβιο Μπολσονάρου, εξασφαλίζοντας μια ιστορική και πρωτοφανή τέταρτη προεδρική θητεία.



















