Κίνα, ερχόμαστε!

Η Εθνική ομάδα είναι έτοιμη να σφραγίσει την άλλη εβδομάδα το εισιτήριό της για το Παγκόσμιο Κύπελλο παίζοντας σχεδόν πλήρης και τον Θανάση Σκουρτόπουλο να δρέπει τις δάφνες αυτής της επιτυχίας.

Κίνα, ερχόμαστε! | to10.gr

Αρέσουν δεν αρέσουν τα «παράθυρα», συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με το αν θα έπρεπε να γίνονται ή και το πώς γίνονται, αυτά είναι, ας το πάρουμε απόφαση, οπότε καιρός είναι να πάμε παρακάτω. Και να δούμε πού βρισκόμαστε ως προς τον αντικειμενικό στόχο της Εθνικής μας ομάδας. Την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο, δηλαδή.

Βρισκόμαστε… έξω από την Κίνα. Τη χώρα που θα φιλοξενήσει τη διοργάνωση του χρόνου το καλοκαίρι. Αν και η δεύτερη φάση των προκριματικών δεν έχει αρχίσει ακόμα, θα αρχίσει την άλλη εβδομάδα με τα δύο πρώτα παιχνίδια κόντρα σε Σερβία και Γεωργία, η πρόκριση βρίσκεται στο τσεπάκι της Εθνικής μας. Στην πραγματικότητα χάνεται μόνο με… αυτοχειρία.

Στα έξι παιχνίδια που πρέπει να παίξει αντιμετωπίζοντας από δύο φορές τους Σερβία, Γεωργία και Γερμανία, η ελληνική ομάδα χρειάζεται τρεις νίκες για να προκριθεί και μαθηματικά, δεδομένου ότι από τον όμιλο των έξι της β’ φάσης (προσθέστε στους παραπάνω και τους Ισραήλ, Εσθονία, με τους οποίους όμως δεν θα παίξει η Εθνική, γιατί έπαιξε στην α’ φάση κι έχει μεταφέρει τα αποτελέσματά της) παίρνουν το εισιτήριο οι τρεις πρώτοι. Αυτή τη στιγμή η βαθμολογία έχει ως εξής:

Ελλάδα 6-0
Γερμανία 6-0
Σερβία 4-2
——————-
Ισραήλ 3-3
Εσθονία 2-4
Γεωργία 2-4

Με τρεις νίκες ακόμα η Ελλάδα δεν μένει έξω με τίποτα, αλλά λογικά θα της φτάσουν οι δύο νίκες, αφού το Ισραήλ είναι απίθανο να κερδίσει και τα έξι παιχνίδια του και να την αφήσει έξω. Πιθανώς να είναι αρκετή και μόνο μία νίκη ακόμα στα επόμενα έξι παιχνίδια. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα για να μην ταξιδέψει του χρόνου στην Κίνα η Εθνική, η οποία έχει την ευκαιρία να σφραγίσει το εισιτήριό της στα δύο παιχνίδια της άλλης εβδομάδας με Σερβία και Γεωργία. Αν τα πάρει, το χειμώνα θα παίζει… φιλικά.

Κι αυτό έγινε εφικτό, επειδή στην πρώτη φάση τερμάτισε αήττητη νικώντας και στους έξι αγώνες της πρώτης φάσης. Παρά τη γκρίνια για την απουσία των παικτών από την Ευρωλίγκα και το ΝΒΑ, παρά την αμφισβήτηση που εξέφρασαν αρκετοί στο πρόσωπο του Θανάση Σκουρτόπουλου, η Εθνική κατάφερε να κάνει έξι νίκες σε έξι παιχνίδια και να πετύχει απόλυτα το στόχο της. Δεν είναι εύκολο να συμβεί αυτό, όσο αδύναμοι κι αν είναι οι αντίπαλοι, ειδικά όταν κι εσύ παίζεις με παίκτες που δεν έχουν ξαναπαίξει ποτέ μαζί. Κι αυτό το πιστώνεται ο ομοσπονδιακός προπονητής.

Ο Σκουρτόπουλος πιστώνεται και την εικόνα της σημερινής πρώτης προπόνησης της Εθνικής ενόψει των αγώνων της άλλης εβδομάδας. Παρόντες ήταν όλοι. Και οι παίκτες του Ολυμπιακού και οι παίκτες του Παναθηναϊκού και ο Σλούκας, αλλά και ο Τάιλερ Ντόρσεϊ από το ΝΒΑ. Σε μια περίοδο που οι περισσότερες Εθνικές πλήττονται από σοβαρές απουσίες, η δική μας παρατάσσεται σχεδόν πλήρης.

Μόνον ο Κώστας Κουφός δεν ήρθε και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Για τους δικούς τους λόγους, αν και ο Γιάννης θα πρέπει κάποια στιγμή να δει λίγο διαφορετικά το θέμα της Εθνικής ομάδας. Στο κάτω κάτω αν δεν έπαιρνε το ελληνικό διαβατήριο (που κινήθηκε γη και ουρανός για να το πάρει, σε μια περίοδο που τα γεννημένα στην Ελλάδα παιδιά μεταναστών θεωρούνταν απάτριδες και δεν τους δινόταν η υπηκοότητα), πιθανότατα δεν θα είχε την ευκαιρία να γίνει αυτός που είναι σήμερα στο ΝΒΑ.

Σε πείσμα, λοιπόν, κάθε Κασσάνδρας που έκανε λόγο για διεθνείς… ξενερωμένους με την προχειρότητα και την ανοργανωσιά της ΕΟΚ, αλλά και για τις επιλογές στο θέμα του προπονητή, για διεθνείς που προτιμούν να είναι στις ομάδες τους, παρά να τρέχουν με την Εθνική, οι διεθνείς είναι ξανά όλοι εκεί. Πρωτίστως, επειδή γουστάρουν και θεωρούν τιμή τους και καμάρι τους να φορούν το εθνόσημο. Και δευτερευόντως, επειδή κάποιοι είχαν φροντίσει να μιλούν τακτικά μαζί τους και να δείχνουν ότι ενδιαφέρονται. Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος και οι συνεργάτες του έκαναν καλή δουλειά και σε αυτό το κομμάτι.

Και έφτιαξαν μια ομάδα που αποτελείται πλέον όχι από 15-16 παίκτες, όπως είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Αλλά από 25. Τα «παράθυρα» έδωσαν τη δυνατότητα συμμετοχής στην Εθνική και σε παιδιά που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν αποκλεισμένα από αυτήν. Έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν, βοήθησαν εμπράκτως, αφού αυτοί πρωταγωνίστησαν στο 6-0 που λέγαμε πιο πάνω, και διεύρυναν τη βάση της Εθνικής ομάδας.

Αυτή ίσως να είναι μεγαλύτερη επιτυχία και από την ίδια την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο…